Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
พรุ่งนี้เช้าผมอาจจะตายก็ได้
เมื่อเกาหลีเหนือ วางแผนจะโจมตีด้วยนิวเคลียร์
โลกก็ตกอยู่ในความโกลาหล
เมื่อก่อนพวกเขาอาจจะแค่ขู่
แต่ครั้งนี้คงทำจริงๆ
ผมอาจอยากให้เป็นแบบนี้มาตลอดก็ได้
ขอตายในโลกที่วุ่นวายนี้ดีกว่า
ผมเลยภาวนาให้อาวุธนิวเคลียร์ ถูกปล่อยลงมาพรุ่งนี้เช้า
ไม่ว่าจะใช้ชีวิตอย่างหนักแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องตายอยู่ดี
ชีวิตเราทุกคนมีวันหมดอายุ
เงินเป็นฟ่อนก็เรื่องหนึ่ง แต่ปืนในเกาหลีเนี่ยนะ
ผมไม่รู้จะเริ่มยังไงให้เชื่อดี
แต่เมื่อแปดชั่วโมงก่อน ผมน่ะ...
ผมยังใช้ชีวิตตามปกติ
ผมทำงานในบริษัทห่วยๆ ด้วยเงินเดือนที่น่าสมเพช
ถึงอย่างนั้นก็ยังใช้ชีวิตแต่ละวัน
แบบชักหน้าไม่ถึงหลัง
พอรู้ว่านี่อาจเป็นคืนสุดท้ายบนโลก
คืนนี้ผมก็ตัดสินใจจะจัดเต็ม
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมกัดสีผม
นาฬิกาโรเล็กซ์และแหวนโครมฮาร์ต
มนุษย์เงินเดือนที่ไหน จะซื้อของหรูๆ แบบนั้นได้
ก็ของปลอมทั้งนั้นแหละ
แต่แผ่นเสียงนี่เป็นของจริง เป็นงานอดิเรกเดียวของผม
ทำไมต้องเป็นเพลงคลาสสิก จากแผ่นเสียงของโรลลิงสโตนส์น่ะเหรอ
ลิขสิทธิ์เพลงหนึ่งของพวกเขา มีราคาเท่ากับงบของหนังเรื่องนี้เลย
ไม่มีเงินเลย เวรเอ๊ย
ทุกลมหายใจของผมคืออาการย้ำทำ วิตกกังวลและซึมเศร้า
และผมมั่นใจว่าความตาย...
เป็นคำตอบเดียว เพื่อหนีจากความเจ็บปวดนี้
ถ้าไม่อย่างนั้น ผมก็ไม่ควรเกิดมา แต่ผมก็พูดอะไรไม่ได้
ผมไม่กลัวตาย
ถ้าผมตายโดยไม่เจ็บปวดได้ ผมจะตายตอนนี้เลย
พรุ่งนี้เช้าผมอาจจะสมหวังก็ได้
ปกติฝูงชนบนถนนเส้นนี้ จะทำให้ผมเกิดอาการตื่นตระหนก
แต่ความว่างเปล่านั้น กลับทำให้ผมรู้สึกกลัวที่โล่ง
พอคิดว่าทุกอย่างจะจบลงในตอนเช้า
ทุกคนใช้เวลาคืนสุดท้าย ในแบบของตัวเอง
ว่าไง อยู่ไหน
จริงเหรอ
ฉันมาถึงแล้ว
ที่ไหน
มาด้วยกันเหรอ
โอเค รีบๆ มาล่ะ
คืนนี้ผมตัดสินใจจะไปคลับกับเพื่อนๆ
ผมจะเจอผู้หญิงที่คิดเหมือนกัน
และร่วมรักกันอย่างดูดดื่ม จนกว่าระเบิดจะลง
แต่มีบางอย่างที่ผมต้องทำก่อน
(ตื่นเถอะ)
ไปให้พ้นเลย
จู่ๆ ผมก็อยากรู้ว่า สาวๆ จะชอบลุคใหม่ของผมไหม
ผมเลยรวบรวมความกล้าเพื่อทดสอบ
ตื่นเต้นจังเลย
ขอโทษนะครับ
ผมขอเบียร์สักขวดได้ไหมครับ
ไม่ได้
ล้อเล่นน่า เข้ามาสิคะ
ครับ
ยอนจูจ๊ะ
เธอเมานิดหน่อย หวังว่าจะไม่เป็นไรนะคะ
แน่นอนครับ
คุณโอเคไหมครับ
เรื่องอะไรคะ
คุณดูเมามากเลยไง
ฉันไม่ได้เมาสักหน่อย
ไม่เอาน่า
ฉันต้องแกล้งเมา พี่เขาจะได้ให้ฉันกลับบ้านเร็วๆ ค่ะ
แต่ในห้องน้ำนี่คุณดูเมามากเลยนะ
ขอโทษค่ะ ตกใจมากใช่ไหมคะ
ไม่เป็นไรครับ ก็แค่ใจเต้นน่ะ
พี่อายุเท่าไรเหรอคะ
ปีนี้ก็ 38 แล้วล่ะ
อย่ามาโกหกน่า อายุเท่าไรคะ
ฉันโดนเข้าใจผิดบ่อยมาก แต่ 38 จริงๆ
เราห่างกันแค่สี่ปีเองเหรอ
ห่างกันไม่เยอะนี่นา
งั้นตอนที่พี่อยู่มัธยมปลาย ฉันก็อยู่มัธยมต้นน่ะสิ
ถ้าใช้ตรรกะนั้น เราก็เรียนประถมพร้อมๆ กันน่ะสิ
งั้นเหรอ
คงงั้นมั้ง
แน่นอนสิ
ทำไมออกมาคนเดียวในวันแบบนี้ล่ะ
ก็แค่...
คืนนี้ฉันไม่อยากนอนกลิ้ง อยู่บ้านคนเดียวน่ะ
แหม ออกมาหาสาวไปนอนด้วยนี่เอง
ว่าไง
เกือบถึงแล้วเหรอ เข้าใจแล้ว
เดี๋ยวฉันตามไป
ต้องไปแล้วเหรอ
ก็ไม่ได้อยากไปหรอก แต่ฉันคิดว่าฉันคงต้องไปน่ะ
ผู้หญิงเหรอ
แหม ผู้หญิงที่ไหนล่ะ เพื่อนๆ ทั้งนั้นแหละ
ไม่ไปไม่ได้เหรอ
ฉันไม่ได้อยากไปจริงๆ นะ แต่ต้องขอตัวไปก่อน
ขอเบอร์หน่อยได้ไหม
จู่ๆ ก็ขอเนี่ยนะ
ฉันจะรีบไล่เพื่อนกลับแล้วโทรหาเธอไง
ไม่ได้หรอก ต้องตอนนี้เท่านั้น
ฉันไม่อยากไปเลยจริงๆ ...
010- 80...
80...
เอามานี่ เดี๋ยวฉันเม็มให้
ได้ผลแฮะ
ชื่ออะไร
ฉันชื่อยอนจู พี่ล่ะ
โอ้โห ยอนจูเหรอ
ฉันฝันอยากแสดงดนตรีมาตลอดเลยนะ
ฝันอยากทำอะไรกับฉันงั้นเหรอ
กับฉันน่ะนะ
กับฉันเหรอ
อะไรนะ ฉันหมายถึง...
ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันยูบินนะ
- ยูบินเหรอ - ไม่เหมาะกับฉันใช่ไหมล่ะ
ไม่นะ ก็เท่ออก
ทั้งชื่อทั้งหัวใจ
ไว้โทรมาหาฉันบ้างนะ
ฉันโทรไปแน่
รับสายด้วยล่ะ
ต้องรับนะ
เท่าไหร่ครับ
ไปเถอะ
อะไรนะครับ
ค่าเบียร์ฉันเลี้ยงเอง
อีกเดี๋ยวตอนตีสี่ โทรมาเบอร์นี้ด้วยนะ
ฉันจะช่วยนายหาเงินให้ได้เยอะๆ เอง
โทรมานะ ตอนตีสี่
นี่คุณเป็นนักต้มตุ๋นเหรอครับ
นายนี่ตลกจัง
ขอตัวนะครับ
น่ารักนะเนี่ย
วันนี้รู้สึกดีแฮะ
รู้สึกเหมือนจะเป็นคืนที่สวยงามเลย
โอ้โห ไอ้ยูบิน
ทรงผมใหม่อย่างเท่เลยว่ะ
ทุกอย่างมันก็ดีหรอก แต่บนหัวนี่อะไร มะนาวเหรอ
ถ้าไม่ใช่วันนี้ ฉันจะได้ฟอกสีผมเมื่อไหร่ล่ะ
- นั่นน่ะสิ - ใช่
ฉันว่ามันก็แค่ลักไก่หรือเปล่า
เกาหลีเหนือใช้นิวเคลียร์ หลอกชาวบ้านตั้งหลายครั้ง
คราวนี้ของจริงแน่เว้ย
พวกอเมริกันเตรียมพร้อมเต็มที่แล้ว
แล้วพวกแกยังจะไปคลับอีกเหรอ
แต่แกก็ยังตามมาด้วยนี่หว่า
เออสิ
จะมีใครไปที่คลับไหมนะ
ไอ้มือใหม่เอ๊ย
คืนแบบนี้แหละมากันตรึมแน่ ไอ้เวร
พวกเขาจะคิดว่า "นี่คืนสุดท้ายแล้ว" แล้วคลานออกมากันน่ะสิ
ฉันรับรองเลย คืนนี้ได้ฟันแน่ร้อยเปอร์เซ็นต์
- หมดแก้ว! - ชน!
- ชน!
เอาล่ะนะ
ฉันก็จะไปเหมือนกัน
เหรอ โอเค ขอให้ได้ให้โดน
มาแล้วครับผม
อะไรเนี่ย... เฮ้ย นี่
ก็นั่นน่ะสิ
ไอ้คนไร้มารยาทนี่
ไอ้ตัวอุบาทว์
ไอ้โง่นี่ มันเอาอีกแล้ว
มีอะไรๆ
- ดูไอ้เด็กเวรนี่สิ - มีอะไรวะ
แม่ง
หนีเร็ว!
จับพวกมัน!
หลีกไป
จะไปหาเรื่องทำไมวะ
พวกมันมากันเพียบเลย
บ้าเอ๊ย
เพราะแกเลย วุ่นกันไปหมด
ทีนี้จะเอายังไง
เรากลับบ้านกันเถอะ
อย่ามาพูดจาหมาๆ นะเว้ย นี่เพิ่งเริ่มเอง
กลับไปที่คลับกันเถอะ
ถ้ากลับไปก็ตายสิวะ ไม่เห็นเหรอว่าพวกมันมีกี่คน
เอาอย่างนี้ไหม ไปโซลกัน
พวกแกไปเถอะ ฉันจะกลับล่ะ
อะไรวะเนี่ย
เป็นอะไรของแก
แบบนี้แล้วจะออกมาทำไมวะ ไอ้กร๊วกนี่
ที่จริงฉันไม่สบายเท่าไร
นี่ก็ดึกแล้วด้วย
ดึกเหรอ ดูนี่นะ
เรามีเวลาถมเถไป ไอ้หอกนี่
อุตส่าห์ไปทำผมมา ก็ต้องใช้ให้เป็นประโยชน์สิ
ช่างเถอะ ไปกัน
ฉันไม่ไหวแล้ว พวกแกไปเถอะ
แกไปไม่ได้เหรอ
แม่เจ้าโว้ย
ได้แล้ว ได้แล้วเว้ย
ได้อะไร
ระหว่างที่พวกแกทำตัวไร้ประโยชน์
ฉันก็ได้เบอร์สาวมาไง
มาบอกตอนนี้เนี่ยนะ ไหนดูซิ
แม่ฉันบอกตลอดเลยนะ
ไม่ว่าจะทำอะไร ก็ต้องมีประกันไว้เสมอ
มันก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์ซะทีเดียวนะ แล้วเกิดอะไรขึ้น
ฉันส่งข้อความแบบเดียวกัน ไปชวนพวกเธอมาดื่ม
ปรบมือให้เลย
ขอแค่คนเดียวที่ยอมงับเหยื่อก็พอ
มีคนหนึ่งอยากนัดเจอแน่ะ
ว่าไงนะ
เธออยากดื่ม
อยากดื่มเหรอ
ไซซ์อะไรๆ
ไอ้ไก่อ่อนอย่างแก คงไม่กล้ามองเธอหรอก
ไอ้หอกนี่ ทำไมสาวแบบนี้ ถึงตอบข้อความแกวะ
งั้นก็ไปสิวะ เธอมีเพื่อนด้วยนะ งั้นยูบินกับฉัน...
ไปกันๆ
เดี๋ยว ถอยไปก่อน
เอาจริงดิ สวยมากเลยเหรอ
- โคตรเซ็กซี่เลย - โคตรเซ็กซี่เลย
- เซ็กซี่แบบถอดกางเกงรอ - เซ็กซี่แบบถอดกางเกงรอ
แท็กซี่ๆ
ยูบิน ไปกันเถอะ
อะไรนะ ไปไหน
เร็วเข้า
เดี๋ยวก่อน
ขึ้นไปเลย ไอ้เวร ไหนแกบอกว่าป่วยไง
ยูบิน กลับบ้านไปพักผ่อนเถอะ
ไอ้พวกชอบแทงข้างหลังเอ๊ย
ฝากเขาด้วยนะครับ
กินยาแก้ปวดแล้วนอนซะนะ
ไปให้พ้นเลย
เดี๋ยวครับ นี่ 5,000 วอนนะ
ไม่ต้องทอนครับ
ออกรถได้เลยครับ
คุณครับ ช่วยกลับไปได้ไหม
- อะไรนะครับ - เร็วเข้าสิครับ
ทำไม...
ลงไปเลย
อะไรนะครับ
บอกให้ออกไปไง ไอ้เวร
ให้ตาย
ไม่เห็นต้องพูดคำหยาบเลย
ที่นี่ที่ไหนเนี่ย
ฮัลโหล
นี่ใช่เบอร์คยองอาหรือเปล่าครับ
ใช่ค่ะ นั่นใครคะ
นี่พี่ยูบินนะ เราเจอกันที่คลับก่อนหน้านี้ไง
อ๋อ ค่ะพี่
ฉันว่าจะโทรไปอยู่พอดี
- ยังอยู่คลับเหรอ - เมื่อกี้ฉันทำมือถือหาย...
- ฉันได้ยินไม่ชัดเลย - ฉันกำลังจะออกไปค่ะ
เราเจอกันที่ไหนดี
รู้จักซับเวย์ไหมคะ
ซับเวย์เหรอ
ร้านตรงสี่แยกคลับน่ะ
ฉันว่าฉันเห็นระหว่างทางนะ
- แล้วเจอกันที่นั่นนะคะ - ตอนไหนล่ะ
สิบนาทีได้ไหม
โอเค ฉันจะออกไปให้เร็วที่สุดเลย
โอเค อีกสิบนาทีที่หน้าซับเวย์นะ
- จ้ะ - โอเคค่ะ
เหมือนในหนังเลย
อาจจะฟังดูไร้สาระ แต่มันเป็นความจริงนะ
บางครั้งความเป็นจริง ก็รู้สึกเหมือนหนัง
ผมว่าผมคงโชคดีระหว่างทางไปตายมั้ง
แต่โชคของผมไม่ได้หมดแค่นั้นนะ
จู่ๆ ผมก็มีความคิดมากมาย
เงินสดทำให้ผมอยากอายุยืนขึ้น และปืนทำให้อยากอายุสั้นลง
ตรรกะของผมหยุดชะงัก และไม่รู้ว่านี่เป็นโชคช่วยหรือเปล่า
ใช่ นี่คือฉากแรก
นี่คือวิธีที่ผมได้เงินและปืนมา
และผมตัดสินใจจะใช้มันให้หมด
ก่อนพรุ่งนี้เช้า ที่มันจะกลายเป็นขี้เถ้า
ถึงจู่ๆ จะได้เงินก้อนใหญ่มา
ก็น่าขันที่ผมมีเวลาไม่พอ จะใช้มันทั้งหมด
ทำไมไม่มาตั้งแต่เดือนก่อน ไม่สิ ตั้งแต่สัปดาห์ก่อนหน้านี้ล่ะ
เผื่อว่าพรุ่งนี้ ระเบิดนิวเคลียร์จะยังไม่ตก
ผมเลยตัดสินใจซ่อนเงินนี่ ไว้ในที่ที่ไม่มีใครหาเจอ
ผมทำพลาด
ผมหน้ามืดตามัวเพราะเงิน และลืมเรื่องคยองอาไป
อาจจะดูไม่น่าเชื่อ แต่เธอเข้าหาผมก่อน
เธอทำกระเป๋าสตางค์หาย และอยากจะขอยืมเงิน 30,000 วอน
ผมให้เงินเธอ 50,000 วอน เพราะเธอสวย
เธอบอกว่าจะโอนเงินให้ผมตอนกลับบ้าน
แล้วก็ขอเบอร์ผม
ผมบอกว่าเราควรไปดื่มกับเพื่อนๆ แทนที่เธอจะจ่ายคืนให้ผม
เธอบอกว่าแบบนั้นมันเหนื่อย และอยากให้มีแค่เราสองคน
เป็นสถานการณ์เหนือจินตนาการจริงๆ
ผมเลยไม่กล้าพูดถึงเธอ ให้เพื่อนฟังด้วยซ้ำ
ฉันทนดูพระอาทิตย์ขึ้น แล้วจิบเหล้ากับพวกแกไม่ได้หรอก
ขอโทษนะ ทุกคน
นี่ คยองอา!
นี่ไม่ใช่โทรศัพท์ของคยองอาเหรอครับ
ฉันเป็นเพื่อนเธอค่ะ
เหรอครับ ให้เธอมารับสายได้ไหม
เธอเมาจนรับไม่ได้แล้วค่ะ
เธอคงไม่ได้เมาขนาดนั้นหรอกครับ
เธอเมากว่านั้นอีกค่ะ
แถมไปชนแก้วทุกโต๊ะเลย
ไปชนแก้วทุกโต๊ะเหรอ
อ้าว...
ไปเจอเธอที่ไหนเหรอคะ
หน้าซับเวย์ครับ
งั้นรอเดี๋ยวนะคะ เดี๋ยวฉันออกไป
ครับ เดี๋ยวนะ
ฮัลโหล
บ้าเอ๊ย
เพราะหวังว่าคยองอาจะมา ผมเลยไม่กล้าจากไป
แล้วผมก็อยากรู้เรื่อง เพื่อนของเธอด้วย
เพื่อนคยองอาสินะ
ก่อนหน้านี้คุณสองคน นัดเจอกันนอกคลับใช่ไหมคะ
นังนี่ แล้วมาบอกฉันว่าจะกลับบ้าน
ว่าแต่คยองอาเมาขนาดนั้นเลยเหรอ
ชนแก้วไปทั่วขนาดนั้น ไม่เมาก็แปลกแล้ว
ไม่มีทางน่า เธอบอกฉันว่าเลิกดื่ม ตั้งแต่เราแยกกันแล้วนี่
พี่คะ ไร้เดียงสากว่าที่คิดนะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่า จะได้ยินอะไรแบบนี้จากเด็กผู้หญิง
"เด็กผู้หญิง" เหรอ พี่พยายามจะนอนกับเด็กผู้หญิงนะ
ฉันพูดตอนไหน
พี่ไล่เพื่อนๆ กลับไปไม่ใช่หรือไง
ยัยนั่นน่ะโรคจิตออก ไม่ได้เจอก็ดีแล้วล่ะค่ะ
แล้วจะเอาไงต่อคะ
ไม่รู้สิ ให้กลับบ้านตอนนี้คงไม่ดีเท่าไร
ไว้ไปหาอะไรดื่ม ที่บาร์เงียบๆ ล่ะมั้ง
ที่จริงฉันเห็นพี่ที่คลับด้วยนะ
เธอสารภาพอย่างเขินอาย ว่าเธอมีใจให้ผม
เพราะผมดูเหมือน มือกีตาร์ที่เธอชื่นชม
ผมบอกเธอว่าความฝันของผม คือการเป็นนักกีตาร์ชื่อดังระดับโลก
เธออยากฟังผมเล่น แล้วถามว่าผมอยากไปเปิดห้องกันไหม
มันรู้สึกแปลกๆ แต่คืนนี้ทุกอย่างเข้าทางผมหมดเลย
จู่ๆ เธอก็ถามผมว่า ใครใกล้เคียงสเปกผมมากกว่า
ผมเลยบอกว่าชอบผู้หญิงตัวสูง ใสซื่อแบบเธอมากกว่า
ผมคิดโดยสัญชาตญาณ ว่าไม่ควรปล่อยให้เธอหลุดมือไป
ผมทำเต็มที่จริงๆ
ว่าแต่เธออายุเท่าไรเหรอ
กลัวว่าฉันจะอายุไม่ถึงเกณฑ์เหรอ
ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น
เราไม่รู้ชื่อกันด้วยซ้ำนี่นา
ฉันชื่อยูรา และไม่ใช่ผู้เยาว์ เพราะงั้นไม่ต้องห่วง
ยูราเหรอ ยูรา...
ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ
เอางั้นเลยเหรอ
คิดอะไรอยู่เนี่ย
เพราะเหงื่อออก เลยรู้สึกเหนียวตัวหรอก
อ๋อ คงงั้นสินะ
รูดซิปให้ฉันหน่อยได้ไหม
โอเค
เดี๋ยวฉันมานะ
อืม
อะไรวะนั่น
(เอดส์ขอต้อนรับ)
นี่มันอะไรวะ
ฮัลโหล
พี่ ขอโทษที รอนานไหม
เกิดอะไรขึ้นน่ะ ยังอยู่ที่คลับเหรอ
ฉันออกมาสักพักแล้ว
ทำไมมาช้าจัง
บอกแล้วไงว่าฉันทำมือถือหาย แล้วก็ต้องไล่เพื่อนกลับด้วย
เพื่อนเหรอ
ใช่ คนที่มีกีตาร์น่ะ พี่อยู่ไหนเนี่ย
ฉันอยู่ที่ร้านอินเทอร์เน็ต
ร้านอินเทอร์เน็ตเหรอ ทำไมเงียบจัง
ฉันอยู่ในห้องน้ำน่ะ
เหรอ มิน่าถึงได้เงียบนัก
เธออยู่ไหนล่ะ
- หน้าซับเวย์ไง - อะไรนะ
แล้วพี่อยู่ร้านเน็ตที่ไหนล่ะ
อ๋อ มันอยู่ใกล้ซับเวย์มาก...
นั่นใครเหรอ
แม่น่ะ
แล้วทำไมต้องตกใจด้วย
ยูรา ฉันซวยได้เลยนะ
ทำไมล่ะ
แม่คิดว่าฉันยังอยู่ข้างนอกน่ะสิ
แล้วไงล่ะ
หมายความว่าไง "แล้วไง" ลองนึกภาพเสียงปิดประตูสิ
แม่ต้องคิดว่าฉันผิดปกติแน่
แล้วพี่วางสายไปแบบนั้นได้ยังไงคะ
รับสิ
ไม่ล่ะ เดี๋ยวแม่จะสงสัย เพราะที่นี่เงียบมาก
แม่ฉันเป็นคนทรงน่ะ
รับเถอะค่ะ ฉันจะไม่พูดอะไร
อะไรของมันวะ
ทำอะไรคะนั่น
ฉันบอกให้แม่รู้ว่า กำลังออกกำลังกายอยู่น่ะ
- อ๋อ จริงสิ บุหรี่ฉันหมดแล้ว - ให้ฉันไปซื้อให้ไหมคะ
ไม่ต้อง ไม่เป็นไร ฉันไปเอง
เดี๋ยวตอนออกไปฉันจะโทรหาแม่ด้วย
- พี่คะ - ว่าไง
พอมองย้อนกลับไป ฉันไม่เคยเป็นเด็กดีเลย
แต่ฉันโชคดีจัง ที่ได้เจอผู้ชายสมบูรณ์แบบก่อนตาย
ฉันไม่ใช่คนดีหรอกนะ
อะไรนะ
จะพูดยังไงดี ฉันมันคนสกปรกน่ะ
ทำไมล่ะ
เพราะฉันไม่สระผมเป็นอาทิตย์เลย
ฉันเคยไม่อาบน้ำเป็นเดือน
งั้นเหรอ
งั้นเธอ...
อาบน้ำต่ออีกหน่อยตอนฉันออกไปดีไหม
- พี่ - ว่าไง
ฉันอยากกินไอศกรีม
ไอศกรีมเหรอ อันไหนล่ะ
อันไหนก็ได้
อะไรก็ได้เนอะ โอเค
- พี่ - ว่าไง
ทำไมรู้สึกเหมือน พี่จะไม่กลับมาเลยล่ะ
ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ
ปกติฉันไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายนะ
ฉันไม่รู้ วิธีซ่อนความรู้สึกที่แท้จริง
ฉันชอบพี่มากจริงๆ ฉันเลยแสดงออกว่าชอบพี่
ถ้าพี่ไม่กลับมา ฉันคงจะเสียใจมากเลย
ดังนั้นถ้าพี่ไม่ชอบฉัน หรือจะไม่กลับมา
ก็บอกมาตามตรงนะ ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
โอเค ฉันเชื่อพี่นะ
โอเค
นี่ คยองอา!
เกือบถึงแล้ว รอหน่อยนะ
คยองอา!
รอนานไหม
อีกสี่นาทีถ้าพี่ไม่มา ฉันก็จะกลับบ้านแล้ว
ขอโทษ ขอโทษจริงๆ
แต่ดูเหมือนสายสุดท้ายของพี่ จะมีคนรับนะ
มีคนรับเหรอ
มยองซุกเป็นคนรับหรือเปล่านะ
มยองซุกเหรอ
เพื่อนที่ฉันเล่าให้ฟังไง คนที่มีกีตาร์น่ะ
อ๋อ มยองซุก
รู้จักเธอเหรอ
ไม่ ไม่รู้จัก จะรู้จักได้ยังไงล่ะ
แล้วทำไงดีล่ะ
ทำไมวันนี้เหนื่อยจัง
รู้สึกเหมือนฉันทำอะไรมากมาย แต่ไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง
เหนื่อยจัง
ทั้งหนาวแล้วก็ดึกมากแล้วนะ
เราไปเปิดห้องโรงแรม แล้วดื่มกันหน่อยดีไหม
จะบ้าเหรอ เป็นอะไรเนี่ย
ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันติดนิสัย ชอบเปิดห้องแล้วดื่มเหล้าน่ะ
ฉันไม่ชอบดื่มในที่สาธารณะ
แต่เราเพิ่งเจอกันนะ นี่ก็ไม่ใช่ที่โรงแรมด้วย...
แหม
แท็กซี่
เดี๋ยว ไปตอนนี้เลยเหรอ
แล้วเอาไงล่ะ จะให้สวดมนต์ก่อนเหรอ
ไปหาอะไรดื่มแล้วคิดดูกันก่อนเถอะ
เธอเมาแอ๋มาแล้วนะ จะดื่มอีกแล้วเหรอ
ฉันไม่ได้เมาแอ๋นะ หมายความว่าไง
ฉันหมายความว่า...
เธอคงดื่มที่คลับมาเยอะใช่ไหมล่ะ
ใครบอก
ไม่มี แค่เดาๆ น่ะ เธอคงไม่ได้ดื่มเยอะสินะ
ฉันดื่ม
แต่ไม่ว่าจะดื่มเยอะแค่ไหน ฉันก็ไม่เมาหรอก
ไปกันเถอะ
มาเร็ว ทางนี้
เดี๋ยวนะ ผับกับบาร์ปิดหมดแล้วนี่
ชน!
- อีกแก้ว - โอเค
ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
- ได้สิ - นั่นของจริงเหรอ
นี่เหรอ แน่นอน
เจ๋งจังเลย
พี่ขับรถอะไร
รถฉันเสีย ตอนนี้เข้าอู่อยู่
แล้วมันรถอะไรล่ะ
เบนซ์
อีคลาสเหรอ
ไม่ใช่ เอสคลาส
ดูท่าจะรวยนะเนี่ย พี่ทำงานอะไร
ทำธุรกิจเล็กๆ น่ะ
ธุรกิจอะไร
โหราศาสตร์
โหราศาสตร์เหรอ
เราเหลือเวลาไม่มากแล้วจริงๆ แฮะ
แล้วพรุ่งนี้นิวเคลียร์ จะตกลงมาจริงๆ เหรอ
ร้อยเปอร์เซ็นต์
งั้นก็ซวยแล้วสิ
ฉันมันคนบาปหนา ต้องตกนรกแน่นอน
ยังไงตอนนี้ก็นรกอยู่แล้วล่ะ
หมายความว่าไง
เอาจริงๆ ตอนนี้ก็ลำบากจะตายแล้วนี่
ทุกวันมันทรมานจะตาย
เธอกับฉันทำบาปกันไว้มาก เลยต้องมาอยู่ในนรกนี่ไง
ผู้หญิงเหรอ
ผู้หญิงที่ไหน เพื่อนต่างหาก
เพื่อนฉันก็โทรมาเหมือนกัน
เดี๋ยวนะ
มยองซุก เธออยู่ไหนเนี่ย อยู่ดีๆ ก็ออกไป
โรงแรม
โรงแรมเหรอ
แป๊บนะ
ไปกับใครเหรอ
คนเล่นหุ้นตัวเล็กๆ จากห้องแรกน่ะเหรอ
จะบ้าเหรอ ฉันจะเข้าโรงแรม กับไอ้หมอนั่นทำไม
ทำไมล่ะ เขาดูสนใจเธอนะ
เธอล่ะ คงออกจากคลับมาแล้วสินะ
ฉันไม่เห็นเธอ ก็เลยกลับไง
แล้วเธออยู่ไหนล่ะ
ฉันเหรอ
จู่ๆ ฉันก็เจอเพื่อน เลยจะไปดื่มกันน่ะ
งั้นเดี๋ยวฉันไปหา
จะมาเหรอ ที่นี่เนี่ยนะ
ใช่ ฉันมีอะไรจะคุยด้วย
ฉันมากับเพื่อนนะ จะโอเคเหรอ
ไม่เป็นไร เธออยู่ไหนล่ะ
ร้านที่เราจัดปาร์ตี้ของจองฮีน่ะ
โอเค ฉันจะไปเดี๋ยวนี้
โอเค
จะไปไหนน่ะ
- อะไรนะ - จะไปไหน
ไปห้องน้ำ
เดี๋ยวเพื่อนฉันจะแวะมา
งั้นเหรอ
ถ้าเธอถาม อย่าบอกใครว่าเราเจอกันที่คลับนะ
แน่นอน
เดี๋ยวฉันมา
รีบมานะ
แม่งเอ๊ย คิดสิคิด
นี่ คยองอา
ทางนี้
ฉันคิดๆ ดูแล้ว เจอเพื่อนได้ตามสบายเลยนะ
เพื่อนกลับแล้วก็โทรมานะ
ฉันจะไปร้านเน็ตใกล้ๆ
จะไปแล้วเหรอ เดี๋ยวก่อนสิ
ไม่ต้อง อยู่ตรงนั้นแหละ ไม่ต้องมาหรอก
ทำไมล่ะ เดี๋ยวเธอก็ไปแล้วนะ
ฉันแค่อึดอัดนิดหน่อย
ที่จริงฉันเป็นโรคกลัวสังคมน่ะ
แล้วพี่มาคลับได้ไง
เพื่อนฉันลากฉันมา...
อยากตายเหรอ
งั้นก็ไปเถอะ
ฉันขอโทษจริงๆ
โกรธไหม
ไม่หรอก จะโกรธทำไม
โธ่ ไม่ได้โกรธ
โอเค
ถ้าไม่สบายใจก็กลับไปก่อน แล้วฉันจะโทรหาทีหลัง
โอเค ฉันขอโทษจริงๆ ไว้ฉันโทรหานะ
เร็วชะมัดเลย
ไอศกรีมฉันอยู่ไหน
ฉันกำลังจะออกไปซื้อพอดี
- ไอ้สารเลว - รู้จักกันเหรอ
ได้ยังไง
รู้จักกันได้ยังไง
เรื่องก็คือ...
ตอนที่ฉันจะโทรหาเธอ...
คือฉันก็โทรหาเธอนั่นแหละ
คืองี้ ที่หน้าร้านซับเวย์น่ะ
แล้วยูราก็รับสาย
ยูราเหรอ
เธอคือยูราเหรอ ไม่อยากจะเชื่อ
มารับโทรศัพท์ฉันทำไม
แล้วทำไมถึงทิ้งโทรศัพท์ไว้ แล้วไปหาโต๊ะอื่นล่ะ
นี่เธอไปหาโต๊ะอื่น...
มันสำคัญตรงไหน ไปเจอเธอทำไม
เรานัดกันไว้ไม่ใช่เหรอ
- ใช่ - แล้วพี่ไปเจอเธอทำไม
ก็เธอเมามาก...
เมาเหรอ ฉันเหรอ
- เธอบอกเขาเหรอ - ใช่
- ทำไม - แล้วเธอล่ะ
เธอบอกว่ากลับบ้าน แต่จะไปเจอพี่เขาไม่ใช่เหรอ
โกหกทำไมล่ะ
พี่บอกเธอแบบนั้นด้วยเหรอ
ดีนี่ แล้วฉันก็กลายเป็นนังตัวร้าย
- ไม่ใช่แบบนั้น... - หุบปากไปเลย
นี่ อย่ามาขึ้นเสียงใส่พี่เขานะ
นอนด้วยกันแล้วเหรอ
- ไม่ใช่... - ก็เกือบแล้วล่ะ ถ้าเธอไม่โทรมา
งั้นตอนฉันโทรไป พี่ก็อยู่โรงแรม ไม่ใช่ร้านเน็ตน่ะสิ
แม่ที่โทรมาคือคยองอางั้นเหรอคะ
บอกแล้วไงว่าถ้าไม่อยากกลับมา ให้บอกตรงๆ
แล้วโกหกทำไม
ปัญญาอ่อนหรือไง
ก็เห็นอยู่ว่าเขาทิ้งเธอมาหาฉัน
เขามีอารมณ์กับฉันไง
เธอพูดแบบนั้นได้ยังไง...
- แค่นี้เหรอ - เปล่า ฉันไม่ได้มีอารมณ์
อยู่ก่อนได้ไหมล่ะ
ที่นี่แจ๋วไปเลย
ทำไมวันนี้ร้านปิดทุกร้านเลยนะ
ทำอะไรน่ะ
เมื่อกี้บอกว่าชอบฉันมากกว่าเธอนี่
เฮ้ย จองยูบิน
อ้าว มาแล้วเหรอ
แกมาทำอะไรที่นี่ ไอ้สารเลว
คือฉัน...
ไหนว่าป่วยไง
กินยาแก้ปวดก็ดีขึ้นแล้ว
โอ้โห ไอ้เวรนี่
นี่ ไม่เห็นเหรอว่าเราคุยกันอยู่
เธอนี่เอง คนที่คลับ
ไอ้นี่มันทิ้งเราไปหาสาวนี่หว่า
ถึงว่าสิ อยู่ดีๆ ก็ป่วย
ตอบฉันมาเดี๋ยวนี้เลยนะ
เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย
เล่นละครเก่งเป็นบ้า
ตอบมาสิ ตอบอะไรหน่อยสิวะ
อะไรน่ะ
พี่คะ
ไอ้หมอนั่นมันทำอะไรวะ
- ไม่รู้สิ ร้องลั่นแล้ววิ่งไปเลย - ให้ตายสิ
ที่รัก เขาเป็นเพื่อนคุณเหรอ
เขาไม่ได้เมายาใช่ไหม
- ไม่หรอก - ครับ เมายาครับ
- เขาโกหกน่ะ - ไอ้พวกบ้าเอ๊ย
ไม่ ขอร้องล่ะ เดี๋ยว
ราตรีสวัสดิ์ครับ
ไอ้หมอนี่มันโคตรเลวเลยนะ
คงเสียใจมากเลยสิ
ไปให้พ้นเลย
โอเค ฉันไปก็ได้ แต่ดื่มเหล้า...
บอกให้ไสหัวไปไง
ได้เลย
พี่ครับ พี่ครับ
มันอึดอัดมากจริงๆ
ผมนึกว่าถ้าอยู่ต่อ คงตายเพราะโรคตื่นตระหนกแล้ว
ผมเลยอยากมีชีวิตอยู่
แทนที่จะตายอย่างเจ็บปวด ผมขอมีชีวิตอยู่ดีกว่า
มันดูดีเกินกว่าจะเป็นจริง
เวลากำลังจะหมดลง แต่ผมไม่มีที่ไป
จู่ๆ ผมก็นึกถึงยอนจูขึ้นมา
ผมสงสัยว่ามันสายเกินไปไหม ที่จะโทรหาเธอ
แต่ผมก็โทรไป และพบว่าไม่มีสัญญาณ
ณ จุดนั้น ผมก็ล้มเลิกความคิดจะหิ้วสาว
และคิดว่ามันคงจะดี ถ้าได้นั่งอยู่ในไลฟ์คาเฟ่คนเดียว
ฟังเพลงบลูส์และจิบเหล้าที่แพงที่สุด
และเผชิญหน้ากับความตาย ขณะที่ดื่มด่ำไปกับอารมณ์
เมื่อสุขถึงขีดสุด
ผมก็จะเหนี่ยวไก มันจะโรแมนติกแค่ไหนนะ
อย่างน้อยก็ไม่ใช่การตาย โดยเปล่าประโยชน์
วันนี้ร้านปิดค่ะ ขอโทษจริงๆ นะคะ
อ๋อ งั้นเหรอครับ
เดี๋ยวนะ
คุณใช่มอนทานาหรือเปล่าครับ
มอนทานาเหรอ
ใช่ด้วยค่ะ คุณมอนทานา
ก็น่าจะบอกกันก่อนสิ
มาร่วมวงกับเราเลยค่ะ
มานั่งตรงนี้เลย
ยินดีที่ได้พบครับ คุณมอนทานา
เพราะนี่เป็นการพบกันตัวต่อตัว ครั้งแรกของเรา
มาแนะนำตัวกันดีกว่า
ในนามของความยุติธรรม ฉันจะลงโทษแกเอง
ผมเป็นอัศวินของเซเลอร์มูนครับ
วนตามเข็มนาฬิกานะ
ฉันไดอาน่า
เจค่ะ
ผมคอนวอยครับ
ไม่ใช่คอนบอย แต่สะกดด้วยตัววีครับ
ผมพิงก์แพนด้าครับ
ไม่ใช่แพนเตอร์ แต่เป็นแพนด้า
ไอดีฉันคือเมลานีค่ะ
ถึงจะเป็นการพบกันครั้งแรก ของกลุ่มเรา
หลายคนไม่มาร่วม ด้วยเหตุผลที่เห็นๆ กันอยู่
ส่วนตัวแล้วผมอยากเจอ คุณมอนทานาที่นี่ครับ
ฉันด้วย
ผมรู้สึกขอบคุณมาก ที่ถึงจะมาช้าแต่ก็ยังมา
ที่จริงเรากำลังคุยกัน เรื่องที่คุณเพิ่งเขียนไปค่ะ
คุณพิงก์แพนด้าบอกว่า เขาเป็นแฟนตัวยงของคุณเลย
ว่าแต่คุณมอนทานา ป่วยเป็นอะไรเหรอครับ
- ป่วยเหรอครับ - ใช่
ไม่ต้องอายนะครับ บอกมาเถอะ
เราจะแบ่งปันทุกอย่างกัน
- บอกมาหน่อยครับ - ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ฉันมีอาการความจำเสื่อมเล็กน้อยค่ะ
ฉันเป็นโรคไบโพลาร์ค่ะ
ของฉันเป็นโรคตื่นตระหนกค่ะ
ตื่นตระหนก...
ผมนอนไม่หลับ
ผมมักเต็มไปด้วย ความกังวลที่ไม่รู้จัก
ปัญหาการควบคุมอารมณ์โกรธ แค่นิดหน่อยครับ
แล้วคุณมอนทานาเป็นอะไรครับ
งั้นการนัดพบนี้ก็สำหรับคนป่วยสินะ
หลงตัวเองใช่ไหม
ผมเหรอ ผมหลงตัวเองเหรอ
งั้นคุณเชื่อจริงๆ เหรอครับ ว่านิวเคลียร์จะทิ้งลงมาพรุ่งนี้
ก็ต้องตกอยู่แล้วสิ
อีกไม่กี่ชั่วโมง เราจะตายกันหมด
ผมก็อยาก ให้มันเป็นจริงอย่างที่คุณพูดนะ
งั้นผมขอไปนอนก่อนล่ะ
- จริงด้วย โรคนอนไม่หลับ - ครับ
แล้วทุกคนคิดยังไงกับเรื่องนี้ครับ
ฉันเห็นด้วยกับคุณมอนทานาค่ะ
ถึงความเป็นไปได้จะต่ำก็เถอะ
ฉันครึ่งครึ่งค่ะ เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง
ไม่รู้สิ ผมมีเรื่องสำคัญกว่าต้องทำ
ผมเลยไม่คิดถึงอนาคต
พรุ่งนี้ จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้นแหละ
คุณแน่ใจได้ยังไงครับ
แล้วคุณแน่ใจได้ยังไง ว่าเราทุกคนจะตาย
มนุษย์ทุกคนสักวันก็ต้องตายครับ
หัวเราะเหรอ
อะไรนะ ผมไม่ได้หัวเราะ...
แกหัวเราะนี่หว่า
เปล่านะครับ
ทำไมอารมณ์แปรปรวนแบบนี้เนี่ย
อ๋อ ควบคุมอารมณ์โกรธ
- สงบสติอารมณ์หน่อย - นั่นสิ
เป็นอะไรไปคะพี่
"พี่" เหรอ ถามจริง
นังนี่
อายุเท่าไร มาเรียกฉันพี่วะ
- "นังนี่" เหรอ - เออ นังนี่
แกไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ ไอ้ชาติหมา
- เรียกฉันว่าอะไรนะ - ไอ้ชาติหมา
ใจเย็นๆ ครับ
หุบปาก ไอ้เวร ฉันจะฆ่าแก
จู่ๆ ทำทำไมเนี่ย
จู่ๆ เขาก็เข้ามาในพื้นที่ผม ผมเลยวิตกขึ้นมาน่ะสิ
อุตส่าห์ใจเย็นได้แล้วแท้ๆ
คุณเซเลอร์จะโอเคไหมคะ
เขาเป็นลมหรือเปล่านะ
แย่แล้ว เขาไม่หายใจ
ตายในหมัดเดียวได้ยังไง
นี่ คุณ ตื่นสิ
โทรเรียก 119 เดี๋ยวนี้เลย
ขออนุญาตนะคะ
เป็นอะไรหรือเปล่า
- ไปจากที่นี่กันเถอะ - หา
คุณสลบไปครับ
ที่นี่ที่ไหนครับ
เดี๋ยวสิ
มีแต่คนพิลึกเต็มไปหมดเลย
- พี่คะ - ครับ
พี่คือพี่ยูบินใช่ไหมคะ
แล้วนี่ใคร...
ตอนเรายังเด็ก ครอบครัวเราไปเที่ยวคังวอนด้วยกันค่ะ
คังวอนเหรอครับ
ตอนนั้นพี่หายตัวไป ฉันเลยตามหาพี่ไง
คังวอน...
ซูคยองเหรอ
เธอคือซูคยองเองเหรอ
จำชื่อฉันได้ด้วยแฮะ
อ้อ แล้วพ่อแม่สบายดีไหม
อืม พวกท่านสบายดี
เห็นเธอแบบนี้แล้ว นึกถึงวันเก่าๆ เลย
ฉันก็เหมือนกัน
ว่าแต่เมื่อกี้ พี่มาที่งานพบปะกันได้ยังไง
พี่ไม่ใช่มอนทานานี่นา
ฉันแค่แวะมาดื่มน่ะ ตกใจมากเลย
ดื่มคนเดียวในไลฟ์คาเฟ่เนี่ยนะ
ฟังดูเหมือนคุณลุงเลย
ก็ฉันเป็นคุณลุงแล้วนี่
ว่าแต่เธอเถอะ ไปสุงสิงกับพวกบ้านั่นทำไม
ไม่ว่าจะไปที่ไหน โลกก็เต็มไปด้วยคนบ้าอยู่แล้วนี่
ก็จริง
แต่งงานหรือยัง
ยังเลย
เธอแต่งงานแล้วสินะ
เคยแต่งไปครั้งนึงน่ะ
อ๋อ
แล้วลูกล่ะ
ไม่มีหรอก
ดีแล้ว
แต่ฉันไม่เสียดายอะไรเลยนะ ทั้งเรื่องแต่งงานและการหย่า
แล้วเธอทำงานอะไร
ฉันทำงานอยู่ที่อู่ซ่อมรถ
อู่ซ่อมรถเหรอ
ใช่
เธอทำพวกซ่อมยางอยู่ที่นั่นใช่ไหม
แล้วพี่ล่ะ
พี่เคยชอบดนตรีไม่ใช่เหรอ
ฉันเป็นแค่พนักงานบริษัทธรรมดาน่ะ
จำตอนที่พี่สารภาพรักฉัน ตอนเด็กๆ ได้ไหม
- ฉันเนี่ยนะ - ใช่
พี่บอกว่าชอบฉัน
ฉันไปบอกเมื่อไหร่
ไม่ใช่ว่าเธอจำคนผิดเหรอ
เราจุ๊บกันด้วยนะ
หมายความว่าไง
ชีวิตนี้ฉันไม่เคย จูบผู้หญิงมาก่อนเลยเถอะ
ไม่มีทาง
นั่นเป็นจูบแรกของฉันกับผู้ชายเลยนะ
จริงๆ ซูคยองเป็นรักแรกของผม
ตอนนั้นผมไม่รู้ว่ามันคือความรัก
แต่พอมองย้อนกลับไป มันคือความรักแน่นอน
ผมลืมมันไปตามกาลเวลา แต่ทุกอย่างย้อนกลับมาเป็นระลอก
จนหัวใจแทบระเบิดออกมา
แปลกจริงๆ
แล้วเราจะได้เจอกันอีกตอนไหนล่ะ
ไม่รู้สิ ไม่รู้จะได้เจออีกไหม
พี่คิดว่านิวเคลียร์ จะตกลงมาจริงๆ เหรอ
พี่บอกว่าไม่ว่ายังไงเราก็จะตายนี่
ใช่ ก็มันเป็นความจริงนี่
ไม่จริง ไม่ว่ายังไงเราก็จะอยู่ต่อไป
วันใหม่จะเริ่มต้นขึ้น ราวกับว่านิวเคลียร์ไม่เคยเกิดขึ้น
เธออยากมีชีวิตรอดเหรอ
ไม่ ฉันอยากตาย
แต่ฉันจะทำอะไรได้ ฉันต้องมีชีวิตอยู่นี่นา
นี่เงินประมาณ 20 ล้านวอน
รับนี่ไป แล้วเลิกซ่อมยางซะเถอะ
อะไรเนี่ย
เอาไปเถอะ
มาพนันกัน
ตามที่เธอบอกไง ถ้าพรุ่งนี้เรารอด
ก็เอาเงินมาคืนฉัน ตอนได้เจออีกครั้งแล้วกัน
เหลวไหลน่า ไม่เอาหรอก
โธ่เอ๊ย
เป็นข้ออ้างที่จะได้เจอเธออีกครั้งไง
แล้วถ้าพี่คิดถูก ฉันจะให้อะไรพี่ได้ล่ะ
ฉันจนมากนะ
ถ้าฉันคิดถูก เราคงได้ไปอยู่ในปรโลกแล้วล่ะ
ไม่ต้องจ่ายคืนก็ได้
แค่ปล่อยไป
จริงด้วย
ผมอยากตายเหลือเกิน
แต่ผมก็อยากมีชีวิตอยู่ และเจอซูคยองอีกครั้ง
มีชีวิตอยู่ให้ได้เจอกันอีกนะ
ได้สิ
ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงดี
แต่ตอนนี้เหลือเวลาไม่มากแล้ว
ผมสงสัยว่าจะใช้เวลาที่เหลือทำอะไร แล้วก็คิดออก
กีตาร์พร้อมลายเซ็นชินจุงฮยอน เพิ่งวางจำหน่ายในตลาดมือสอง
ตอนนั้นมันแพงเกินกว่าจะซื้อได้
แต่ตอนนี้ผมมีเงินมากเกินพอแล้ว
ฮัลโหล
ขอบคุณพระเจ้า
กีตาร์ของอาจารย์ชินจุงฮยอน ยังว่างอยู่ไหมครับ
- กีตาร์เหรอ - ครับ สวัสดีครับ
ดีใจที่ได้เจอนะครับ
ขอโทษที่โทรมาดึกนะครับ
ถ้าเพื่อเงินห้าล้านวอนที่เพิ่มมา ผมไม่มีปัญหาหรอกครับ
- ที่รัก ฉันง่วงแล้วนะ - นี่ใช่ไหมครับ
บอกให้นอนพักไง ออกมาทำไม
อยู่บ้านคนเดียวมันน่ากลัวนี่
ขอถามได้ไหมครับว่าคุณได้มายังไง
นี่น่ะเหรอครับ เรื่องก็คือ...
พี่ พี่ขโมยมานี่
คุณขโมยมาเหรอครับ
พูดอะไรไม่เข้าเรื่อง
ผมเปล่านะครับ
แต่เธอเพิ่งบอกว่ามันถูกขโมยมานี่
ทำจริงเหรอครับ
ครับ ผมขโมยมา
ผมล้อเล่นน่า
ล้อเล่นก็ไม่ได้เหรอ
พี่สาวผมให้มาน่ะครับ
ตกใจหมดเลย
งั้นก็ยืนยันแล้วนะครับ
ครับ เงิน
นี่ห้าล้านวอนนะครับ แล้วก็อีกห้าล้านวอน
สิบล้านวอนแล้ว และผมก็รับปากว่าจะให้อีกห้าล้าน
ขอบคุณมากครับ
ครับ ขอบคุณครับ
เดี๋ยวก่อนครับ
ช่วยขายรถคันนี้ให้ผมด้วยได้ไหมครับ
เงินนี่มันดีจริงๆ
พอมีเงินจะซื้ออะไรก็ได้ ไปไหนก็ได้
ถ้าทุกวันเป็นเหมือนวันนี้ ผมคงไม่อยากตายขนาดนี้
คุณอาจสงสัย ว่าทำไมผมซื้อกีตาร์ก่อนตาย
แต่ความฝันของผมคือการเป็นนักดนตรี
ผมอยากลองเปิดหมวกดู
ผมสงสัยว่าผมจะได้แสดงที่ไหน
และตัดสินใจไปทะเลตะวันออก
ถ้าไปตอนนี้ น่าจะถึงก่อนพระอาทิตย์ขึ้น
ผมคิดว่ามันจะโรแมนติกมาก
การเล่นดนตรีบนผืนทรายคนเดียว และยอมรับโชคชะตาตอนพระอาทิตย์ขึ้น
เป็นการตายที่สมบูรณ์แบบเลย
แล้วคยองอาก็โทรมา
ผมลังเลที่จะรับสายอยู่ครู่หนึ่ง
ฮัลโหล
นี่ เป็นอะไรหรือเปล่า ขอโทษเรื่องเมื่อกี้ด้วยนะ
ฉันก็ขอโทษเหมือนกัน
เราจะได้เจอกันอีกไหม
แล้วมยองซุกล่ะ
เธอกลับบ้านไปแล้ว
ฉันอยู่ที่ตลาดแทฮัน
อยู่หลังบาร์นั้นน่ะ
ฉันไปไม่ได้หรอก
ทำไมล่ะ
ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยนะ
คุยเรื่องอะไร
ต้องคุยตอนเจอหน้าน่ะ
มาเจอกันแป๊บนึงนะ
อีกห้านาทีน่าจะถึง
อือ ฉันจะรอนะ รีบมาล่ะ
ผมไม่ได้อยากไปเท่าไร แต่ก็ตัดสินใจไปเจอเธอ
ให้ตายสิ เล่นตัวหรือไง
พี่เขาถามถึงฉันหรือเปล่า
อืม
ต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ
อะไรของเธอเนี่ย
พี่คะ จะถึงแล้วเหรอ
ฉันเพิ่งคุยกับเขา เขากำลังมา
ห้านาทีได้มั้ง
โอเค งั้นเดี๋ยวฉันไปรับพี่นะ
รู้แล้วจ้า
นี่ เดี๋ยวฉันมานะ
อย่าทำแบบนี้เลย
น่ารักเหลือเกินนะ "อย่าทำแบบนี้เลย"
ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ
ฉันขอโทษจริงๆ
ทำไมพี่ถึงไม่กลับมาล่ะ
คือว่า...
ฉันไม่รู้สึกแย่หรอก บอกความจริงฉันมาเถอะ
ที่โรงแรมมันแปลกๆ และทุกอย่างเหมือนเรื่องโกหก
ไม่รู้สิ มันน่าตกใจน่ะ
อะไรทำให้พี่รู้สึกแบบนั้นล่ะ
จุดบนหลังเธอ...
นี่พี่คิดว่าฉันเป็นเอดส์หรือไง
เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น
ฉันไม่ได้เป็นคนแบบนั้นนะ
มันเหมือนอาการแพ้เวลาฉันประหม่าน่ะ
มยองซุก ฉันขอโทษนะ ฉันคงบ้าไปแล้ว
มยองซุก
อย่ามานะ
ฮัลโหลๆ มยองซุก
มยองซุก
หนีไป
เฮ้ย
รีบไปสิ
เร็วเข้า ไป
วิ่งเร็วจังเลยนะ ไม่มีประโยชน์หรอก
อ้าว ฟื้นแล้วเหรอ
ดูหน้านายสิ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ฉันได้รับสายบอกว่ามีคนเป็นลม
มีคนโทรหาคุณเหรอครับ
เพราะนามบัตรที่ฉันให้น่ะสิ
ดีแล้วที่เอาไป
คุณเลยลากผมมาที่นี่เหรอ
เปล่า
ฉันจ่ายเงินให้คนที่โทรหานาย ให้เขาพานายมา
ขอบคุณครับ
พูดแค่นี้เองเหรอ
ฉันเป็นผู้ช่วยชีวิตนายนะ
แล้วจะให้ผมทำยังไง...
น่ารักจัง
กระเป๋าเดินทางนั่น...
อ๋อ เงินน่ะเหรอ
นั่นผู้ชายจากบาร์เมื่อกี้ ไม่ใช่เหรอครับ
ฉันบอกว่าจะช่วยให้นาย หาเงินเยอะๆ จำได้ไหม
ครับ
หนีไปกับฉันเถอะ
ยังไงประเทศนี้ก็ล่มสลายแล้ว
ถ้ามีเงินก้อนนั้น เราจะเริ่มต้นใหม่ที่ไหนก็ได้
ที่ไหนล่ะครับ
ที่ไหนก็ได้ แค่ต้องรอด
ฉันยังไม่อยากตาย
เราไปที่ไหนก็ได้จริงเหรอครับ
ใช่ มีเรือรออยู่ที่อินชอน
เราต้องไปเจอประธานจองก่อน
แล้วประธานจองคือใครครับ
เขาเป็นนายหน้า
ไปกันเถอะ
เร็วเข้า
เร็วสิ
นั่นอะไรน่ะ
ให้ตายสิ ทุกอย่างวุ่นวายไปหมด
เขาขวางไว้หมด เข้าไม่ได้หรอกครับ
ทำยังไงดีล่ะ
ไปสูบบุหรี่แล้วเดินต่อกันเถอะ
มันอยู่ไม่ไกลจากที่นี่หรอก
กลัวเหรอ
เปล่าครับ
ฉันดูเป็นไง
อะไรนะครับ
ฉันดูเป็นยังไง ในฐานะผู้หญิง
คุณมีเสน่ห์ครับ
น่ารักจัง
แต่งงานหรือยัง
ยังครับ
แฟนล่ะ
ไม่มีครับ
แค่นั้นก็พอแล้ว
ว่าแต่ไม่ได้จะหนีไป กับผู้ชายก่อนหน้านี้หรอกเหรอครับ
ก็คิดว่าจะไป แต่เขารุนแรงเกินไปน่ะ
ฉันกลัวแทบตาย
แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหนล่ะครับ
ป่านนี้คงลงนรกไปแล้วล่ะ
เดี๋ยวนะ...
ไม่ต้องห่วง เชื่อใจฉันเถอะ
ไปกัน
เร็วเข้า
ที่นี่...
อะไรเหรอ
ไม่มีอะไรครับ
มาช้าแฮะ
นี่คือที่ที่เราจะเจอนายหน้าเหรอครับ
ซวยแล้ว
นี่อะไร
ครับ
คุณคิดจะไปหาประธานจองลับหลังผม
คิดว่าผมจะไม่รู้เหรอ
เขาอยู่ไหน
เปลี่ยนใจแล้วมากับผมเถอะ
บ้าหรือเปล่า
เป็นเพราะเขาใช่ไหม
ผมไม่เป็นไรจริงๆ นะ บอกเขาไปเถอะว่าจะไปกับเขา
อยู่เฉยๆ เถอะ
จริงด้วยสินะ ปัญหาคือไอ้เวรนี่
ถ้าผมฆ่าเขา คุณจะเปลี่ยนใจไหม
บ้าเอ๊ย
ฆ่าฉันด้วยเลยสิ
อะไรของคุณเนี่ย
ฉันยอมตายดีกว่าไปกับแก
พูดจริงเหรอ
แกก็รู้นี่ ว่าฉันไม่ได้พูดเกินจริง
คุณครับ ผมไม่ได้อยากตายนะ
รู้อยู่แล้วว่าไม่ได้พูดเกินจริง
ปืนๆ
เขามีปืน
คุณครับ
ไม่นะ!
นี่เหรอ
เธอพาฉันมาที่นี่เหรอ
พี่เขาบอกให้ฉันไปหาน่ะ
พี่เขาเหรอ
พี่ก็เจอเธอนี่ ผู้หญิงที่บาร์น่ะ
มันเป็นแค่ความฝัน
ดูหน้าพี่สิ บวมไปหมดเลย
เดี๋ยวนะ
มันรู้สึกชัดเจนมาก ทั้งวันเลย
สุดท้ายผมก็แค่รอให้ยอนจูเลิกงาน
รู้อย่างนี้อยู่ที่บาร์ต่อดีกว่า
ว่าแต่ทำไมถึงให้เบอร์ผิดมาล่ะ
หมายความว่าไง
ฉันโทรไปแล้วแต่ไม่มีสัญญาณ
พูดอะไร ฉันไม่เห็นมีสายเข้าเลย
ไม่เอาน่า
อย่ามาโกหก
ดูสิ
- ขอดูหน่อย - ฉันโทรแล้วใช่ไหม
ตายแล้ว
ฉันให้เบอร์ผิดสินะ
- ขอโทษนะคะพี่ - ไม่เป็นไรหรอก
แต่มันคงเป็นโชคชะตาของเรา ที่ได้เจอกันอีกแบบนี้ใช่ไหมล่ะ
นึกว่าเธอให้เบอร์ผิดมาหลอกฉันซะอีก
พี่ ถ้าฉันไม่ชอบพี่ คงไม่พามาที่นี่หรอก
จริงเหรอ
แล้วนี่ก็บ้านฉันเอง
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ทำไมสาวสวยอย่างเธอ ถึงอยากยุ่งเกี่ยวกับฉันล่ะ
มีอะไร
เหลือเวลาไม่มากแล้วนะ
เรื่องอะไร
เวลาที่เราจะตายไง
อ๋อ
น่าเสียดายจัง
ถ้าเราได้เจอกันเร็วกว่านี้ก็คงดี
- พี่คะ - ว่าไง
พอคิดเรื่องความตาย...
ฉันก็กลัว...
แล้วก็มีอารมณ์ด้วย
อะไรนะ
จริงๆ ฉันพยายาม ฆ่าตัวตายหลายครั้งแล้ว
ฉันล้มเหลวมาตลอด แต่ไม่ใช่ครั้งนี้แน่
ฟังดูโรคจิตใช่ไหม
ไม่หรอก ฉันก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
- จริงเหรอ - จริงสิ
ฉันเองก็ พยายามฆ่าตัวตายหลายครั้งแล้ว
- จริงเหรอ - ใช่
พี่คะ วันนี้ตอนไปทำงาน ฉันอยากเจอคนที่คิดเหมือนกัน
แล้วก็มีอะไรกันไปจนตายเลย
พระเจ้า มันโรแมนติกมากเลยนะ
เธอด้วยเหรอ ฉันก็เหมือนกัน
เอ๊ะ อะไรน่ะ
มาพันเทปกาวเข้าด้วยกันเถอะ
นับหนึ่ง สอง สาม แล้วกรีดข้อมือไหม เหมือนหั่นเค้กไง
นี่
เห็นไหม พี่ทำไม่ได้หรอก
ไม่เอาน่า
เป็นความคิดที่ดีนะ
แต่มันก็เสี่ยงเหมือนกัน
งั้นกระโดดลงจากดาดฟ้าไหม
ไม่ได้นะ
ถ้าโดดแล้วรอดล่ะ แบบนั้นก็พิการสิ
งั้นยานอนหลับล่ะ
ถ้าทำไม่สำเร็จ มันจะส่งผลร้ายแรงที่สุดเลยนะ
ไม่ได้เลยสักอย่าง
แล้วเราจะทำยังไง พี่คิดอะไรออกบ้างไหม
มีอะไรให้กังวลล่ะ นิวเคลียร์จะเล่นงานเราอยู่แล้ว
ถ้าไม่มีนิวเคลียร์ล่ะ
พี่ยังจะตายพร้อมฉันไหม
มาฆ่าตัวตายด้วยไอ้นี่กันเถอะ
เฮ้ยๆ
พี่คะ ถ้าฉันยิงแบบนี้
เราจะตายด้วยกันใช่ไหม
ใช่
ฉันมีอารมณ์สุดๆ
ฉันก็เหมือนกัน ฉันมีอารมณ์มากเลย
แต่มีบางอย่างที่เราต้องทำนะ
เราควรทำความสะอาดห้องนี้ก่อน
อยากทำไหม
ทำอะไร
- มาทำกันเถอะ - อะไรนะ
ฉันอยากทำแล้ว
เฮ้ย เดี๋ยวๆ
อย่าเพิ่งรีบร้อนสิ
นี่ เดี๋ยว
ทำไมล่ะ
เราควรจะ...
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวสิ
โทษที
เราควรเตรียมตัวตายก่อน
- เตรียมตัวเหรอ - ใช่
คืองี้...
เราต้องเขียนพินัยกรรม
และรูปตั้งหน้าศพ นั่นแหละที่เราต้องการ
จำเป็นด้วยเหรอ
ไม่ใช่เพื่องานศพหรอก
แต่ฉันอยากเก็บภาพ ช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตไว้
เราจะถ่ายรูปกันตอนนี้ได้ยังไง
ฉันเห็นตู้ถ่ายรูปอยู่แถวนี้นะ
พี่นี่ฉลาดจริงๆ
รีบไปกันเถอะ
พี่ งั้นเรามาถ่ายรูป มีอะไรกัน แล้วก็ตายกันเถอะ
มีความสุขจัง
ฉันมีความสุขจนแทบบ้าเลย
ฉันฝันถึงช่วงเวลานี้มาตลอดเลยนะ
พี่ก็มีความสุขใช่ไหม
แน่นอนสิ
สวยจัง
เธออยากเห็นทะเลไหม
ตอนนี้เลยเนี่ยนะ
จู่ๆ ฉันก็นึกออกน่ะ
ฉันคิดว่ามันคงจะดี ถ้าได้ตายตอนได้ดูมัน
ดึกป่านนี้เราจะไปที่นั่นได้ยังไง
แท็กซี่เหรอ
แต่นแต๊น ฉันเอารถมา
ฉันจอดรถไว้แถวนี้ เดี๋ยวไปขับมาให้แล้วไปกัน
- พี่ - ว่าไง
พี่ยังไม่ได้เปลี่ยนใจใช่ไหม
ไม่ใช่ คือ...
ฉันคิดว่ามันคงจะดี ถ้าได้ตายตอนดูพระอาทิตย์ขึ้นไง
เข้าใจแล้ว
เดี๋ยวฉันกลับมานะ
ส่งปืนมา
ปืนเหรอ
ปืนน่ะ
รักพี่นะ
อืม ฉันก็เหมือนกัน
เดี๋ยวฉันกลับมานะ
วิญญาณผมถูกรุกรานด้วยความกังวล
ความรู้สึกของเธอเป็นของจริง
ผมก็เหมือนกัน แต่พอคิดว่าจะตายจริงๆ ผมก็กังวล
ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆ
ขอบคุณที่ผมยังมีชีวิตอยู่
พระพุทธองค์ทรงเมตตา ขอให้วิญญาณเขาไปสู่สุคติ
จู่ๆ เงินก็หมดความหมาย
ผมแค่อยากมีชีวิตอยู่
ผมแค่อยากใช้ชีวิตให้ดี
มันอาจฟังดูเหมือนโกหก แต่ผมเจอซูคยองอีกครั้งแล้ว
เหมือนเห็นภาพลวงตา ขณะหลงทางในทะเลทราย
มองหาโอเอซิส
พื้นสะเทือนเหมือนความฝัน และผมก็ได้เจอรักแรกอีกครั้ง
มันรู้สึกเหมือนจริง เกินกว่าจะเป็นความฝัน
แต่มันก็ดูหนีไม่พ้น เกินกว่าจะเป็นความฝัน
จะไปไหนเหรอ
อ๋อ
บุหรี่ฉันหมดแล้วน่ะ
อ๋อ
รีบมาล่ะ
อยากได้อะไรไหม
ไอศกรีม
ไอศกรีมเหรอ
ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ
ไอศกรีมแบบไหน
อะไรก็ได้
โอเค เข้าใจแล้ว
พี่คะ
ฉันรู้สึกแปลกๆ แฮะ
ทำไมล่ะ
รู้สึกเหมือน...
ฉันจะไม่ได้เจอพี่อีก
ไม่หรอก เดี๋ยวฉันกลับมา
ผมทิ้งเธอไว้ไม่ได้
ผมคงไม่รู้สึกแย่ที่ทุกอย่างหายไป
แต่ไม่ใช่กับซูคยอง
ถ้าผมหนีไปตอนนี้ ต่อให้อยู่รอดก็ไม่รู้สึกมีชีวิตแล้ว
ถ้ามีวันพรุ่งนี้ ผมก็ตัดสินใจแล้ว ว่าจะไม่ใช้ชีวิตแบบนี้
ซูคยองหายไป
เหมือนเธอไม่เคยมีตัวตนมาตั้งแต่แรก
ก่อนที่ระเบิดนิวเคลียร์จะลง ทุกอย่างที่ผมมีก็ระเหยไปหมด
ทั้งกีตาร์ ปืน เงิน
รวมถึงซูคยองด้วย
พวกมันคือภูตผี ที่เกิดจากความโอหังของผม
พอกลับมาไม่มีอะไรเลย ก็รู้สึกดีเหมือนกัน
ยอนจูบอกผม เรื่องความโรแมนติกของความตาย
และซูคยองบอกผม เรื่องความโรแมนติกของชีวิต
ยอนจูกับซูคยองยืนอยู่คนละฝั่ง
และทำให้ผมสับสนไม่รู้จบ
แต่สุดท้ายผมก็อยากมีชีวิตอยู่
ต่อไปผมจะมีชีวิตที่ดีได้ไหมนะ
ผมได้แต่หวังจริงๆ ว่าทุกอย่าง ที่เกิดขึ้นในคืนนี้เป็นแค่ความฝัน
ซูคยอง
ฉันไม่อยากตาย
อย่ากังวลไปเลย
ต่อให้ต้องตาย สุดท้ายเราก็จะอยู่ต่อไป
เหมือนแถบเมอบิอุสไง
ทั้งในชาตินี้และชาติหน้า
และชีวิตหลังจากนั้นด้วย
(บูกี้ไนท์: คืนเปลี่ยนชีวิต)
คำบรรยายโดย: ณัฐธิดา จันทร์อ้น