Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎(ฟาร์มสตรอว์เบอร์รี่ซองโฮ)
‎นี่ ทำไมเธอเพิ่งจะโผล่มาตอนนี้ล่ะ
‎ไปหาแม่ที่โรงพยาบาลหรือยัง
‎ลุงคะ
‎หนูขอยืมมือถือหน่อยได้ไหมคะ
‎ไม่รับสายเหรอ
‎ค่ะ
‎จำไม่ได้เหรอว่าวางทิ้งไว้ไหน
‎น่าจะลืมไว้บนรถไฟน่ะค่ะ
‎เอาของลุงไปใช้สักวันสิ ‎ยังไงก็ไม่มีใครโทรมาอยู่แล้ว
‎ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ‎ในบ้านก็คงมีโทรศัพท์อยู่
‎โทรศัพท์บ้านเหรอ
‎แต่จะว่าไป ‎บ้านนี้ดูดีสุดในละแวกนี้เลยนะ
‎ฮัลโหล
‎สวัสดีค่ะ ‎คุณเก็บมือถือเครื่องนี้ได้ใช่ไหมคะ
‎ค่ะ
‎ฉันเป็นเจ้าของมือถือค่ะ ‎ไม่ทราบว่าเจอบนเคทีเอกซ์หรือเปล่าคะ
‎ค่ะ
‎ตอนนี้อยู่ไหนคะ เดี๋ยวฉันจะไปหาค่ะ
‎- นี่ ถามดูสิว่าจะให้เงินไหม ‎- ถามสิ
‎มีค่าตอบแทนไหมคะ
‎คะ
‎เครื่องนี้กาแล็กซี่โน้ตเก้าใช่ไหมคะ
‎เดี๋ยวโทรกลับไปใหม่ค่ะ
‎ฮัลโหล
‎เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อ…
‎เลขหมายที่ท่านเรียก…
‎(ค้นหาอุปกรณ์ของฉัน)
‎(กำลังค้นหาอุปกรณ์)
‎ฮัลโหล
‎เธอพูดถูกแล้วล่ะ
‎แม่ฉันเป็นนังบ้าจริงๆ
‎ฉันโดนขังอยู่ในบ้านหมดทางหนีแล้ว
‎ขอโทษนะคะ นี่คุณโทรมาจากที่ไหนคะ
‎นั่นไม่ใช่บ้านซอนฮีเหรอคะ
‎ไม่ใช่ค่ะ ฉันว่าคุณโทรผิด…
‎เห็นตรงนี้ที่ ‎ปกคลุมสมองด้านขวาใช่ไหมครับ
‎ในการผ่าตัดจะต้องกรีดผิวหนังส่วนนี้
‎จากนั้นเปิดกะโหลกศีรษะออก ‎แล้วผ่าเอาเนื้องอกออกมาครับ
‎ซึ่งที่นี่ทำการผ่าตัดให้ไม่ได้
‎ต้องไปที่โรงพยาบาลใหญ่
‎เพราะนี่เป็นการผ่าตัดที่ยากมากๆ
‎พลาดไปแค่หนึ่งหรือสองมม. ‎อาจโคม่าหรือเป็นอัมพาตได้เลยครับ
‎ปอกติดเนื้อไปหมดแล้ว
‎ลูกจำป้ายองมีได้ไหม
‎ไม่ได้
‎ทำไมล่ะ ก็เพื่อนแม่ที่ขายประกันไง
‎คนที่หน้าขาวๆ จมูกโด่งๆ น่ะ
‎ป้าเขาทำไมเหรอ
‎เธอจะเป็นคนจัดการให้
‎เรื่องอะไร
‎จะอะไรล่ะ ก็เรื่องเงินประกันน่ะสิ
‎ต่อให้ลูกทำงานร้านสะดวกซื้อร้อยวัน ‎ก็เก็บเงินร้อยล้านไม่ได้หรอก
‎พรุ่งนี้
‎ไปที่หลุมศพพ่อด้วยล่ะ
‎แล้วถามลุงคนดูแลด้วย
‎ว่าควรฝังแม่ไว้ข้างๆ
‎หรือฝังคู่กันแบบสามีภรรยาดี
‎แม่ยังกล้าพูดแบบนั้นได้อีกเหรอ
‎อะไร
‎แม่คิดว่าตัวเอง ‎มีสิทธิ์ถูกฝังไว้ข้างพ่อหรือไง
‎ทำไม
‎หนูพูดอะไรผิดเหรอ
‎ลูกไม่ควรพูดแบบนั้นนะ
‎นี่แม่ยังมีอารมณ์มาทาเล็บอีกเหรอ
‎(ชาตะ 24 กุมภาพันธ์ 1965 ‎มรณะ 27 พฤศจิกายน 1999)
‎ฮัลโหล
‎ซอนฮี แม่ต้องพยายามฆ่าฉันแน่เลย
‎คะ
‎มาที่บ้านฉันหน่อย รู้ที่อยู่ใช่ไหม ‎เลขที่ 4 หมู่บ้านยองชอน อำเภอโบซอง
‎คุณคือใครกันแน่คะ
‎ที่นั่นไม่ใช่ร้านซอนฮีเหรอคะ
‎ไม่ใช่ค่ะ
‎กวนประสาท แกจงใจทำแบบนี้ใช่ไหมล่ะ
‎คะ
‎(ถนนยองชอน 22 ‎เลขที่ 4 หมู่บ้านยองชอน อำเภอโบซอง)
‎(วันศุกร์ที่ 27 สิงหาคม 1999)
‎(ไฟโหมกระหน่ำขับไล่ผีสาง ‎ด้วยการเผาไหม้พวกมัน)
‎(ต้องแอบเผาห้องน้ำโสมมนั่นทิ้ง ‎และแม่จุดไฟเผาฉัน)
‎รู้ไหมคะว่าเป็นใคร
‎ยองซุก…
‎ยองซุกเหรอคะ
‎เธอเป็นหมอผีเหรอคะ
‎ไม่ใช่ยองซุกหรอก ‎แต่แม่เธอน่ะเป็นหมอผี
‎ก่อนหน้านี้ ‎บ้านหนูเป็นบ้านหมอผีเหรอคะ
‎ไม่ใช่บ้านหมอผีหรอก
‎แต่เมื่อกี้ลุงพูดว่าเป็นหมอผีนี่คะ
‎เรื่องมันผ่านมาหลายปีแล้วน่ะ
‎นั่นมันมันช่วงปี 90 ‎ฉันก็จำไม่ค่อยได้หรอก
‎- แต่เมื่อกี้ลุงเพิ่งบอกว่ายองซุก… ‎- เจ้าตัลกี
‎อะไรเนี่ย บอกว่าอย่าทำ
‎ต้องให้พูดอีกกี่หน หือ ‎มานี่มา เร็วเข้า มาๆ
‎มาเร็ว
‎มานี่เร็วๆ
‎(26 พฤศจิกายน 1999)
‎(ร้านสะดวกซื้อซอนฮี)
‎ซอนฮี ช่วยมาที่นี่ที เร็วเข้า
‎คะ
‎แม่กำลังจะจุดไฟเผาฉัน
‎แม่จะจุดไฟ…
‎ฮัลโหล
‎ปล่อยนะ
‎ฮัลโหล
‎ทำไมเมื่อวานเธอไม่มา
‎จะเอาแบบนี้จริงๆ ใช่ไหม
‎ที่นั่นคือบ้านเลขที่ 4 ‎หมู่บ้านยองชอน อำเภอโบซองใช่ไหมคะ
‎นั่นไม่ใช่ซอนฮีเหรอคะ
‎ฉันเห็นรูปของคุณโอยองซุกค่ะ
‎เป็นรูปที่ถ่าย ‎เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 1999
‎คะ
‎แต่วันนี้วันที่ 18 นะ
‎บันทึกแรกสุดเมื่อวานนี้ ‎17 พฤศจิกายน 1999 เขียนว่า
‎"ชีวิตใหม่ถือกำเนิด ‎การกดขี่อีกหนของพ่อแม่เริ่มขึ้น"
‎(ชีวิตใหม่ถือกำเนิด ‎การกดขี่อีกหนของพ่อแม่เริ่มขึ้น)
‎นี่คุณจับตาดูฉันอยู่เหรอคะ
‎มันอาจจะเหลือเชื่อหน่อยนะคะ
‎แต่ฉันคิดว่าตอนนี้…
‎เราอยู่ในบ้านหลังเดียวกันค่ะ
‎ขอโทษทีค่ะ ฉันคงจะโทรผิดเอง
‎เดี๋ยวก่อนค่ะ
‎(18 พฤศจิกายน 1999)
‎(เครื่องบินตก ‎ที่สนามบินคิมโพ บาดเจ็บรวม 136 ราย)
‎คืนนี้จะมีอุบัติเหตุเครื่องบินตก ‎ที่สนามบินคิมโพค่ะ
‎ไก่ทอดเพลิคานามาเสิร์ฟแล้วครับ
‎ไก่ทอดสุดอร่อยมาเสิร์ฟแล้วค่ะ
‎ฉันขอไก่ทอดคลุกซอสนะ
‎ว้าว น่าอร่อยเกินห้ามใจ
‎เพลิ เพลิ
‎เพลิคานา
‎รีบกินเข้าสิ
‎หรืออยากอดข้าวล่ะ
‎นี่เรียกอาหารคนเหรอ บ้าเอ๊ย
‎ฮะ
‎แบบนี้มันได้ผลจริงๆ เหรอคะ
‎อยากกลับไป ‎อยู่โรงพยาบาลจิตเวชอีกหรือไง
‎อยากมีสภาพเดียวกับแม่แกเหรอ
‎โอยองซุก
‎ที่แกเป็นแบบนี้เพราะฮวงจุ้ยไม่สมดุล
‎ถ้าย้ายไปอยู่ที่อื่น
‎- เดี๋ยวแกก็ดีขึ้น ‎- ข่าวด่วนค่ะ
‎เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินโดยสาร ‎ภายในประเทศขึ้นค่ะ
‎ช่วงบ่ายวันนี้ เที่ยวบิน 1633 ‎ได้ไถลออกนอกรันเวย์
‎ขณะพยายามลงจอดที่สนามบินคิมโพ
‎(เครื่องบินตกที่สนามบินคิมโพ)
‎ฮัลโหล
‎คุณรู้ได้ยังไงคะ
‎คุณยองซุกอายุเท่าไรเหรอคะ
‎ฉันอายุ 28 ปีค่ะ
‎ฉันก็อายุ 28 เหมือนกัน
‎ฉัน…
‎เกิดปี 1972
‎อ้อ
‎คุณยองซุกชอบซอแทจีใช่ไหมคะ
‎จะบอกว่านั่นเพลงพี่แทจีเหรอคะ
‎เขาคัมแบ็กในปี 2000 ‎หลังกลับจากอเมริกาค่ะ
‎ฟังจากเสียงก็น่าจะใช่อยู่นะ
‎มีคอมพิวเตอร์อยู่ในโทรศัพท์งั้นเหรอ
‎อือ
‎มันเรียกว่าสมาร์ทโฟน ‎ทำได้แทบทุกอย่างแหละ
‎แล้วเพลงล่ะ
‎อย่างพวกวอล์กแมนน่ะ
‎"วอล์กแมน" เหรอ
‎อือ
‎ไม่รู้จักวอล์กแมนเหรอ
‎ที่เอาไว้ฟังเพลงน่ะ
‎อ๋อ เพลงน่ะเหรอ
‎ฟังได้อยู่แล้วสิ
‎ใช้เป็นกล้องได้ด้วย ดูหนังก็ได้ ‎หรือจะซื้อของก็ได้
‎เหมือนโกหกเลย
‎ก็จริงนะ ถ้าย้อนกลับไปตอนเด็กๆ
‎ฉันคงนึกไม่ถึงว่าจะมีวิดีโอคอล ‎หรืออะไรพวกนี้หรอก
‎วิดีโอคอลเหรอ
‎อ๋อ คือการโทรคุยกันแบบเห็นหน้าน่ะ
‎ทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ
‎เธออยากรู้เรื่องอื่นอีกไหม
‎ตัวฉันจะเป็นยังไงกันนะ
‎นั่นสินะ
‎งั้นฉันลองหาดูดีไหม
‎(โอยอง…)
‎ไม่ต้องหรอก
‎ทำไมล่ะ ‎ที่นี่ค้นหาอะไรได้ง่ายๆ เลยนะ
‎แม่เคยบอกว่า ‎ดวงชะตาฉันมันห่วยแตกมากน่ะ
‎เกิดมามีชะตาที่โหดร้ายป่าเถื่อน ‎ขัดแย้งในตัวเอง
‎เอาเป็นว่านางเป็นบ้าน่ะ
‎ขังฉันเอาไว้ในบ้าน ไม่ให้เจอใคร
‎ความสัมพันธ์ของเธอกับแม่ ‎ไม่ค่อยดีเหรอ
‎แม่เหรอ
‎ยัยนั่นไม่ใช่แม่ฉันหรอก ‎แม่จริงๆ น่ะตายไปแล้ว
‎ขอโทษนะ
‎ขอโทษอะไรกัน
‎เธอไม่ได้ฆ่าแม่ฉันสักหน่อย
‎ที่จริง พ่อฉันก็จากไปตั้งแต่ฉันเด็กๆ
‎จริงเหรอ
‎ทำไม
‎ไฟไหม้บ้านน่ะ
‎เพราะว่าแม่ฉันลืมปิดแก๊ส
‎นี่ ยองซุก
‎หือ
‎เธอบอกว่าวันนี้ของที่นั่น ‎คือวันที่เท่าไรนะ
‎ซอยอน แม่ฉันน่าจะกำลังเข้ามา
‎ไว้เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ
‎เดี๋ยวสิ
‎(21 พฤศจิกายน 1999)
‎เอาล่ะ
‎ว้าว นั่นเจ้ากุ๊กไก่
‎โอ๊ะ ระวังนะลูก อย่าวิ่งสิ
‎บ้านสวยจัง
‎อากาศก็ดี
‎แต่เดิม บ้านหลังนี้เคยเป็นที่อยู่ ‎ของผู้เผยแผ่ศาสนา
‎เป็นคฤหาสน์หรูชั้นเลิศ ‎ที่หาได้ยากในละแวกนี้เลยนะ
‎อ๋อ ค่ะ
‎ห้ามจับนะลูก
‎ที่ตั้งก็ดี ฮวงจุ้ยก็เยี่ยม
‎คนสมัยก่อนเขาถึงบอกไว้ไงครับ
‎ที่ตั้งบ้านต้องดีก่อน สุขภาพจะดีตาม ‎เงินทองก็ไหลมาเทมาด้วย
‎ถ้ารวมชั้นสองด้วย ก็จะมีเนื้อที่ ‎ประมาณ 100 พยองใช่ไหมครับ
‎ใช่แล้ว
‎ใหญ่ใช้ได้เลยนะ
‎โอ๊ะ นั่นปลานี่นา
‎อย่าวิ่งๆ
‎ดูสิ กว้างขวางพอ ‎ให้เด็กได้วิ่งเล่นด้วยนะ
‎ขอไปดูข้างบนชั้นสองด้วยได้ไหมคะ
‎ซอยอน
‎เดินไปเดินมาซะทั่วเลย ‎นี่บ้านคนอื่นนะ
‎ห้องนั้นคือห้องอะไรเหรอคะ
‎ห้องลูกสาวฉันน่ะค่ะ
‎สักครู่นะคะ
‎เปิดประตู
‎สวัสดีจ้ะ
‎พ่อคะ
‎พี่คนนั้นน่ากลัวจัง
‎ซอยอน
‎ขอโทษนะครับ ลูกผมเธอยังเด็ก…
‎เธอชื่อซอยอนเหรอ
‎ฮัลโหล
‎นี่ๆ ตื่นก่อน เร็วเลย เร็วๆ
‎หือ ทำไม
‎รอแป๊บนะ
‎คุณบอกว่าอยากทำไร่ทำสวน ‎อะไรทำนองนั้นใช่ไหม
‎ครับ เราอยากอยู่ใน ‎ที่เงียบๆ และสงบน่ะครับ
‎อยากให้ลูกสาวใช้ชีวิตติดดินด้วย
‎โอ้โฮ งั้นบ้านหลังนี้ก็เหมาะเหม็ง
‎ผมคิดไว้ว่าจะทำสวนไม้ดอกน่ะ
‎โห คนเมืองทำกันไม่ได้ง่ายๆ นะนั่น
‎ผมเป็นคนโบซองครับ
‎อ้าว จริงเหรอ
‎ก็ใช่น่ะสิครับ
‎พ่อเร็วสิ หนูจะไปดูกุ๊กไก่
‎เข้าใจแล้ว ไปกันๆ
‎- หนูเห็นอยู่บนสนามเหรอ ‎- อือ
‎เห็นตอนไหนนะ
‎ได้ยินไหม เป็นไงบ้าง
‎ฮัลโหล
‎เธอกำลังตะลึงสุดๆ เลยล่ะสิ
‎นี่…
‎ยองซุก คือฉัน ไม่สิ…
‎หือ
‎เธอ…
‎จะบอกอะไรให้นะ ‎ฉันนึกอะไรสนุกๆ ออกอย่างหนึ่งล่ะ
‎พ่อเธอน่ะ
‎ฉันอาจจะช่วยให้เขารอดได้นะ
‎(27 พฤศจิกายน 1999)
‎(ชาตะ 24 กุมภาพันธ์ 1965 ‎มรณะ 27 พฤศจิกายน 1999)
‎(เลขที่ 374 แขวงคูอี 2 ‎เขตควังจิน โซล)
‎อะฮ่า อะฮ่า อะฮ่า
‎ทั้งหมด ทั้งมวล ครบถ้วน ครบถ้วน ‎เต็มอิ่ม เต็มอิ่ม เต็มอิ่ม
‎อาหารหนึ่งมื้อ ครบถ้วน ครบถ้วน ‎เต็มอิ่ม เต็มอิ่ม เต็มอิ่ม
‎- เต็มอิ่ม ‎- เครื่องเคียงก็ไม่จำเป็น
‎ตะเกียบก็ไม่ต้องใช้
‎และนี่คือวัตถุดิบที่ต้องใช้ ‎ทำข้าวยำแบบครบโภชนาการ
‎อย่างแรกคือ ข้าวเจ้า ‎ข้าวเหนียวและเห็ดหอม
‎สองคือเต้าหู้ทอด ถั่วทั้งหลาย ‎แครอท แครอท สาหร่าย สาหร่าย
‎พุทรา พุทรา แปะก๊วย แปะก๊วย ‎เกาลัด เมล็ดสนและต้นหอม
‎มัวยืนเหม่ออะไรอยู่ตรงนั้น
‎รีบมาช่วยแม่สิ ‎ปิดเทอมอย่ามัวเอาแต่นอน
‎เข้าใจไหม
‎นี่ ดูนี่สิๆ
‎เจ้ากบนี่
‎สงสัยจะเข้ามาซ่อนข้างใน ‎เพราะข้างนอกหนาว
‎น่ารักแฮะ
‎ตาดื้อๆ แบบนี้ เหมือนลูกไม่ผิด…
‎เป็นอะไรไป มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
‎หือ
‎ลูกเป็นอะไร
‎ยองซุก ขอบคุณนะ
‎ขอบคุณจริงๆ นะ ขอบคุณนะ ยองซุก
‎เปลี่ยนไปจริงด้วยแฮะ
‎เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
‎เธอไม่ได้โดนแม่ดุใช่ไหม
‎เหลือเชื่อเลย
‎เอ้านี่
‎ขอบคุณนะคะ
‎นี่ผักปวยเล้ง
‎ฉันเปลี่ยนเต้าเจี้ยวนะ ถูกปากไหม
‎ถึงว่าล่ะ อร่อยเลย
‎- คล่องคอเลยใช่ไหม ‎- อือๆ
‎- อร่อยจัง ‎- ทำไมไม่กินล่ะ
‎อื้อ กินสิ
‎เต้าเจี้ยวนี่อร่อยมากนะ รีบกินเร็ว
‎("บทเพลงสี่ฤดู" โดย วีวัลดี)
‎จะเริ่มแล้วนะ พร้อมแล้วใช่ไหม
‎(ตอนของแทจี - "อัลตราเมเนีย")
‎(เจเนอเรชั่นเอกซ์)
‎(ซอแทจีคืออะไรสำหรับพวกเรา)
‎ฮัลโหล
‎รอแป๊บนะพ่อ มีสายโทรมา
‎ซอยอน ทำอะไรน่ะ ยุ่งอยู่เหรอ
‎เอ่อ ยองซุก
‎ขอโทษทีนะ เดี๋ยวเธอค่อยโทรมาได้ไหม
‎- ฉันติดพันอยู่น่ะ ‎- ซอยอน
‎อือ ก็ได้ๆ
‎อื้อ ขอโทษทีนะ
‎อือ
‎ตายจริง
‎ซอยอน ระวังไฟนะ
‎มาดูไฟหน่อย เร็วๆ
‎- หนักไหมคะ ‎- อือ หนักกว่าที่คิด
‎หนักมันฝรั่งน่ะสิ เดี๋ยวฉันจะทำจอน
‎- จอนมันฝรั่งเหรอ ‎- ตายแล้ว ต้องเปิดไฟก่อน
‎- รอแป๊บๆ ‎- หือ
‎ฮัลโหล
‎ฮัลโหล ยองซุก
‎เธอทำอะไรอยู่
‎ฮะ
‎ไหนบอกให้ฉันโทรไปใหม่ไง
‎อ้อ โทษที เธอโทรมาหลายสายเหรอ
‎ฉันออกไปข้างนอกกับพ่อแม่มาน่ะ
‎อ๋อ…
‎อะไรเนี่ย ฉันตกใจนะ ‎นึกว่าเธอจะโกรธซะแล้ว
‎บัดซบ…
‎นังหน้าด้าน
‎นังบ้าเอ๊ย แม่ง
‎สารเลว…
‎ยองซุก เธอโอเคไหม เป็นอะไรไป
‎อีเวรเอ๊ย…
‎เฮ้ย
‎ฮัลโหล
‎ฮัลโหล ยองซุกๆ
‎เธอเป็นใคร
‎ถึงได้มาคุยโทรศัพท์กับยองซุก
‎อย่าโทรคุยกับยองซุกอีก ‎ไม่งั้นได้เจ็บตัวแน่
‎ปล่อย ปล่อยฉัน
‎ปล่อยสิวะ อีนังบ้า ปล่อยโว้ย
‎โอ๊ย แม่งเอ๊ย
‎เฮ้ย
‎พอแล้ว แม่
‎แม่ หยุดเถอะนะ
‎แม่…
‎แม่ หนูผิดไปแล้ว
‎(โอยองซุก)
‎(ร้านสะดวกซื้อซอนฮี)
‎(โอยองซุก)
‎(กัมมี่แบร์)
‎(เลขที่ 4 ‎หมู่บ้านยองชอน อำเภอโบซอง)
‎ป้าคะ
‎(หมอผีฆ่าลูกเลี้ยง)
‎(อ้างทำพิธีไล่ผี พิธีอันตรายยังไม่หมดไป)
‎(ซอนอู นามสมมติให้การว่า ‎ลูกเลี้ยงมีอาการป่วยทางจิต)
‎(จึงสังหารลูกเลี้ยง ‎โดยอ้างว่าเป็นพิธีไล่ผี)
‎ยองซุก
‎วันนี้รับสายเร็วจังนะ
‎คือว่า แม่ของเธอ…
‎แม่เหรอ
‎ตอนนี้แม่เธออยู่ไหน
‎แม่ฉันทำไม
‎ยองซุก ฟังที่ฉันพูดให้ดีนะ
‎คืนนี้
‎เธออาจจะต้องตาย
‎หมายความว่าไง
‎ที่บ้านนี้…
‎เธอตายไปแล้ว
‎จะฆ่าฉันจริงๆ ด้วยสินะ
‎ทำแบบนั้นทำไม
‎ทำไมถึงอยากฆ่าฉัน
‎- ในอนาคต เธอ… ‎- ฮะ
‎จะมีหลายคนต้องตายเพราะเธอ
‎ยองซุก
‎ไม่รู้ด้วยแล้ว
‎ยังไงฉันก็ผิดอยู่ดี
‎ตอบมาสิ
‎ทำไมทำแบบนั้น
‎แกฆ่าฉันทำไม
‎ถามว่าฆ่าทำไม
‎บอกให้ตอบไง ตอบ
‎ยังจะพล่ามเรื่องบ้าๆ นี่ ‎จนนาทีสุดท้ายใช่ไหม
‎ฮัลโหล
‎ยองซุก ใช่ไหม
‎อือ ฉันเอง
‎เธอโอเคไหม ไม่มีเรื่องอะไรใช่ไหม
‎อือ ไม่มีปัญหาแล้ว ‎เข้าใจผิดกับแม่นิดหน่อยน่ะ
‎เฮ้อ โล่งอกไปที
‎ฉันเป็นห่วงแทบแย่
‎เธอไม่เป็นไรจริงนะ
‎รู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่เลย
‎หา
‎อย่างกับเป็นวันเกิดแน่ะ
‎(เพลิคานา)
‎เข้าไปเลยๆ
‎เจ้าตัลกีจ๊ะ
‎- สวัสดีค่ะ คุณลุง ‎- ซอยอน อยู่ด้วยเหรอเนี่ย
‎ตายจริง อะไรกันคะเนี่ย
‎เด็ดมาสดๆ เมื่อกี้เลยครับ
‎โธ่ ซึ้งน้ำใจคุณทุกปีเลย
‎มาแล้วเหรอ
‎ตายจริงๆ
‎นี่ดูน่าอร่อยมากเลยนะคะ
‎สตรอว์เบอร์รี่รอบนี้สีสดมาก
‎- ล้างก่อนกิน ‎- แยกไว้
‎- สตรอว์เบอร์รี่เสียง่าย ‎- ฉันยกเองๆ
‎ไม่เป็นไรๆ
‎- เปิดตู้เย็นให้หน่อยครับ ‎- ได้ค่ะๆ แช่เลย
‎วันนี้วันอะไรเหรอ
‎สวยเหรอคะ
‎ฉันเอาสตรอว์เบอร์รี่มาให้น่ะ
‎สตรอว์เบอร์รี่เหรอคะ
‎มานี่เร็วค่ะ
‎แม่ออกไปข้างนอกสินะ
‎พี่คะ
‎เสื้อตัวนี้ กับตัวนี้ ‎ตัวไหนสวยกว่าคะ
‎ไม่รู้สิ ก็สวยทั้งคู่นะ
‎ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องแบบนี้หรอก
‎เหรอคะ
‎รอแป๊บนะ
‎โอย
‎อะไรกันล่ะเนี่ย
‎พี่คะ
‎พี่คะ ตัวนี้ดูเป็นไงบ้างคะ
‎นี่…
‎นี่มันอะไร
‎จะไปเปิดมันทำไมคะ
‎เลือด…
‎จะแต่งงานไปทำไม ‎ชีวิตคือการอยู่คนเดียวครับ
‎แต่ก็ต้องแต่งงานนะ ‎อยู่คนเดียวเหงาแย่เลย
‎เหงาอะไรกันครับ ผมไม่เหงาเลยสักนิด
‎โฮ่งๆ งั้นเหรอ
‎ฮัลโหล
‎ช่วยด้วยครับ ช่วยด้วย
‎บ้าเอ๊ย เสื้อตัวใหม่แท้ๆ
‎อะไรเนี่ย
‎ลุงซองโฮกลับไปแล้วเหรอ
‎ใครนะ
‎ลุงซองโฮ
‎ลุงซองโฮนี่ใครเหรอ
‎ก็ลุงซองโฮ ‎เจ้าของฟาร์มสตรอว์เบอร์รี่ไง
‎สตรอว์เบอร์รี่เหรอ
‎ลูกพูดถึงอะไรอยู่เนี่ย
‎(ฟาร์มสตรอว์เบอร์รี่ซองโฮ)
‎สวัสดีค่ะ
‎มีอะไรให้ช่วยไหมครับ
‎เอ่อ ไม่ทราบว่า…
‎รู้จักพัคซองโฮ ‎ที่เคยทำฟาร์มสตรอว์เบอร์รี่ไหมคะ
‎เอ่อ ฟาร์มเหรอครับ
‎ฟาร์มสตรอว์เบอร์รี่ ‎ที่อยู่ข้างๆ ไร่ชาเขียวน่ะค่ะ
‎ฟาร์มสตรอว์เบอร์รี่เหรอ ‎หมู่บ้านเรามีแบบนั้นด้วยเหรอ
‎ที่นั่นทำไมเหรอครับ
‎คะ
‎ถามหาคนตายไปแล้วทำไมเหรอครับ
‎คนตายเหรอคะ
‎ใช่แล้ว โอยองซุก
‎เหยื่อคดีนี้คือพัคซองโฮ
‎(เหยื่อ: ซอนอูจาอก พัคซองโฮ)
‎(ถูกฆ่าและอำพรางศพ ‎ที่บ้านพักผู้ก่อเหตุ)
‎อยู่ไหมครับ
‎สวัสดีครับ
‎เรามาจากสถานีตำรวจโบซองนะครับ
‎มีอะไรคะ
‎เอ่อ คือว่าเรากำลัง ‎รวบรวมคำให้การของพยานน่ะครับ
‎รู้จักฟาร์มสตรอว์เบอร์รี่ ‎ที่อยู่ข้างโบสถ์ไหมครับ
‎ไม่รู้จักคุณพัคซองโฮเหรอครับ
‎ไม่เห็นจะรู้จักเลยค่ะ
‎เหรอครับ
‎ครับ รับทราบครับ
‎นั่นสตรอว์เบอร์รี่นี่ครับ
‎รู้สึกว่าเมื่อวาน ‎พัคซองโฮจะเอาไปแจกชาวบ้านนะ
‎อ้อ
‎นั่นสินะคะ
‎แม่ฉันคงจะได้มามั้ง
‎ขอคุยกับคุณแม่สักครู่ได้ไหมครับ
‎- แม่เหรอคะ ‎- ครับ
‎แม่ออกไปข้างนอกน่ะ
‎จะกลับเมื่อไหร่ครับ
‎ไม่รู้สิคะ
‎เพราะไปไกลมากเลย
‎ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ
‎สองวันก่อนค่ะ
‎(แม่ ไปข้างนอก สองวันก่อน)
‎ไหนบอกว่าแม่ได้มาเมื่อวานไงครับ
‎อ๋อ งั้นคงไปเมื่อวาน ‎ไม่ใช่สองวันก่อนละมั้ง
‎(เมื่อวาน)
‎(แบคมินฮยอน)
‎ดูเหมือนจะเกิดเหตุฆาตกรรม ‎ในหมู่บ้านสินะคะ
‎มีใครตายเหรอครับ
‎ยินดีต้อนรับค่ะ
‎สวัสดีค่ะ
‎ค่ะ อยากได้อะไรคะ
‎เอ่อ…
‎พอจะรู้จักคนชื่อโอยองซุกไหมคะ
‎ฉันนึกว่าเธอจะเป็นคนจิตใจดี
‎เธอฟังฉันบ่นเรื่องพ่อขี้เมา
‎แล้วฉันก็เคยแอบเอาขนมไปให้เธอด้วย
‎ถ้าไม่ใช่เพราะแม่ของเธอ ‎ฉันคงตายไปแล้วค่ะ
‎ฉันเอง
‎ฉันมีเรื่องจะถามเธอหน่อย
‎เธอเป็นคนทำเหรอ
‎หา
‎แม่เธอกับลุงซองโฮ
‎เธอฆ่าพวกเขาหรือเปล่า
‎จู่ๆ เธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย
‎"ฆาตกรต่อเนื่องโอยองซุก ‎ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต"
‎จำคุกตลอดชีวิตเหรอ
‎ฝีมือเธอจริงๆ สินะ
‎เวรเอ๊ย จะบอกว่าฉัน ‎ต้องเน่าตายอยู่ในคุกงั้นเหรอ
‎ฉันเพิ่งจะได้ใช้ชีวิตเองนะ
‎นี่เธอพูดได้แค่นั้นเหรอ
‎ตำรวจมันรู้ได้ยังไง
‎ลุงซองโฮไม่ได้ทำอะไรผิดสักนิด
‎เธอช่วยสืบมาให้ฉันก่อน ‎ว่าพวกตำรวจเจอหลักฐานอะไร
‎เธอยังไม่ลืมใช่ไหม
‎ว่าฉันช่วยชีวิตพ่อเธอไว้
‎นี่ นังสารเลว
‎คนเขาพูดอยู่ ‎จะตัดสายทิ้งทำไม นังชั่ว
‎อุตส่าห์ช่วยพ่อแกไว้ ‎ยังไม่สำนึกบุญคุณอีก อีทุเรศ
‎คนเขาขอความช่วยเหลือเนี่ย ‎ฉิบหายเอ๊ย
‎เฮ้ย
‎เคยเรียนไหมมารยาทน่ะ อีเวร
‎ฮัลโหล
‎สารเลว
‎นังเศษสวะเอ๊ย
‎(ชื่อสกุล: โอยองซุก)
‎(บุคลิกภาพผิดปกติชนิดต่อต้านสังคม ‎บุคลิกภาพผิดปกติชนิดก้ำกึ่ง)
‎โอ๊ะ ประตูเปิดแล้ว
‎อ้าว มีคนอยู่บ้านนี่เอง
‎เรารออยู่ตั้งนาน แต่แม่คุณก็ไม่มา
‎ผมนัดกับแม่คุณที่สำนักงานอสังหาฯ ‎ไว้ตอน 11 โมงน่ะครับ
‎- อ๋อ ‎- เธอไม่อยู่บ้านเหรอครับ
‎แม่
‎แม่คะ
‎ท่านน่าจะเผลอหลับไปน่ะค่ะ
‎เข้ามาก่อนสิคะ
‎เข้ามาข้างในสิคะ
‎ลูก
‎คะ
‎มีอะไรเหรอ
‎เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร
‎ลงมาสิ
‎ทำไมคะ
‎ลงมาเถอะน่า
‎ว้าว
‎อยู่นิ่งๆ หน่อยสิ
‎อือ
‎สตรอว์เบอร์รี่
‎โอ๊ย ตายจริง นี่
‎อย่าเหยียบแบบนั้น
‎ผ่อนแรงที่เท้า ขยับแค่ข้อเท้าก็พอ
‎ถ้ากาแฟไม่หกตอนเบรก ถือว่าสำเร็จ
‎สตรอว์เบอร์รี่อร่อยไหม
‎ว้าว ลูกสาวพ่อขับรถเก่งจริงๆ
‎มองเห็นชัดไหม
‎ลูกต้องมองกระจกหลัง ‎ให้ดีด้วยนะ นั่นแหละ
‎พ่อ
‎พ่อคะ
‎พ่อ…
‎พ่อ
‎พ่อ ไม่นะ พ่อ…
‎พ่อคะ พ่อ
‎พ่อ
‎ไม่นะ
‎พ่อ
‎ไม่
‎ก็เพราะเธอนั่นแหละ ทำไมไม่รับสาย
‎หา
‎ดูสภาพบ้านสิเนี่ย ดูสิ
‎(ซอยอน รับสายฉันซะ)
‎แกทำอะไร
‎อ้าว รับสักทีนะ
‎ทำไมโทรหายากเย็นขนาดนี้วะ
‎แกทำอะไรพ่อฉัน
‎ฉันบอกแล้วไง ‎ว่าอย่าวางสายตามอำเภอใจ
‎ว่าไงนะ
‎ว่าแต่ เธอรู้อะไรไหม
‎ไก่น่ะ ต่อให้โดนเชือดคอ ‎ตัวมันก็ยังดิ้นได้อยู่นะ
‎พ่อเธอก็ประมาณนั้นแหละ
‎นี่ นังสารเลว
‎สารเลว ฉันจะตามหาแก แล้วฆ่าแกซะ
‎ฉันจะฆ่าแกเหมือนที่แกทำกับพ่อฉัน
‎นี่
‎แกจะฆ่าฉันได้ยังไงวะ
‎แกมาที่นี่ไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎อ้อ ไม่สิๆ
‎ตอนนี้แกอยู่ที่นี่นี่นา
‎แกอยู่กับฉัน
‎ให้เวลาหนึ่งชั่วโมง
‎ไปสืบมาให้ชัด ‎ว่าฉันโดนตำรวจจับได้ยังไง
‎อ้อ จริงสิ
‎พอลองนึกดู แกเคยบอกว่า ‎แกเกลียดแม่มากไม่ใช่เหรอ
‎โว้ย นังชาติชั่ว
‎(ซอแทจีอัลบั้มที่หก "อัลตราเมเนีย")
‎(อุบัติเหตุ วันที่ 31 ธันวาคม 1999)
‎(ซอยอน รับสายฉันซะ)
‎(ฟาร์มสตรอว์เบอร์รี่ซองโฮ)
‎(เสียชีวิตสองราย)
‎(กระชั้นชิดเกินไป)
‎(แก๊สระเบิดเรือนกระจก)
‎(ช่วงห้าโมงเย็น)
‎(เจอหลักฐานสำคัญที่ร้านขายของเก่า)
‎ไปสืบมาหรือยัง
‎มีดที่เธอเอาไปทิ้ง
‎มีดเหรอ
‎ตำรวจจะพบรอยเลือดและรอยนิ้วมือ ‎บนมีดเล่มนั้น
‎ถ้าดูจากข้อมูลที่ฉันหามา ‎พ่อค้าของเก่าคนหนึ่งเก็บมีดนั่นได้
‎เลขที่ 21 หมู่บ้านโบวอล ‎ตำบลอีซอ อำเภอฮวาซุน
‎ฮวาซุนเหรอ
‎พ่อค้าคนนั้นจะไปถึงราวห้าโมงเย็น ‎เธอต้องรีบไปก่อนตำรวจจะมาเจอ
‎(31 ธันวาคม 1999)
‎(เกิดเหตุแก๊สระเบิด ‎ที่เรือนกระจกในฮวาซุน)
‎(เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 1999 ‎เวลา 17:00 น.)
‎หมาเวร
‎คุณคะ ตอนนี้ ที่นี่…
‎ใครคะ
‎ตอนนี้พ่อหนู…
‎หนูคิดว่าพ่อหนูตายอยู่ที่นี่ค่ะ
‎หนูกลัวค่ะ ช่วยหนูด้วยค่ะ
‎ซอยอนเหรอ
‎นี่ฉันเอง
‎ฉันติดกับเธอเต็มๆ เลย
‎ไม่คิดไม่ฝันเลยนะ
‎ทำไมเด็กน้อยใสซื่อคนนี้
‎ถึงโตมาเป็นนังสารเลวอย่างแก
‎นี่…
‎นี่ ยองซุก คือฉัน…
‎เสียงนี่มันจะได้ยินทางโทรศัพท์ไหมนะ
‎หา
‎โอยองซุก
‎โอยองซุก ฟังที่ฉันพูดก่อนนะ นะ
‎บ้าเอ๊ย ฟังฉันหน่อยสิ นังชั่ว
‎แม่ฉันเคยบอกว่าต้นพีชมีประโยชน์ ‎ในการขับไล่วิญญาณร้ายมากเลยนะ
‎นี่ เวรเอ๊ย
‎เท่าที่เห็น ‎ฉันว่าในตัวเธอมีวิญญาณขี้โกหกอยู่นะ
‎เด็กนั่นไม่ได้ทำอะไรผิดนะ
‎นี่ ฟังฉันหน่อยเถอะ
‎- ฮัลโหล ‎- เอาล่ะ หนึ่ง…
‎เรามาคุยกันก่อนนะ ‎ฉันอธิบายได้ทุกอย่าง
‎โธ่เว้ย ฟังฉันก่อนสิ ‎นังบ้า ฟังฉันนะ
‎สอง…
‎ฉันผิดไปแล้ว ฉันผิดเอง ได้โปรด
‎- ขอร้องล่ะ ‎- สาม
‎นี่ อย่านะ ไม่ ไม่นะ
‎เธอรู้ไหม
‎ว่าตอนนี้ใครกำลังมาที่นี่
‎ทำไมไม่รับสายเลยล่ะ
‎นายหน้าบอกว่าคุณไปที่บ้านนั้น
‎ได้ยินแล้ว ติดต่อกลับด้วย
‎นี่ นังวิญญาณขี้โกหก
‎ฉันจะบอกอะไรให้เอาไหม
‎เธอคงอยากรู้เต็มแก่แล้ว
‎ฉันลังเลอยู่ตั้งนานว่า ‎จะบอกเรื่องนี้กับเธอดี หรือไม่บอกดี
‎แต่ยังไงเธอก็ควรจะรู้เอาไว้
‎เรื่องที่พ่อเธอตายเพราะไฟไหม้บ้าน
‎ไม่ใช่เพราะแม่เธอหรอกนะ
‎อะฮ่า อะฮ่า อะฮ่า
‎ทั้งหมด ทั้งมวล ครบถ้วน ครบถ้วน ‎เต็มอิ่ม เต็มอิ่ม เต็มอิ่ม
‎อาหารหนึ่งมื้อ ครบถ้วน ครบถ้วน
‎เปิดแก๊สได้เลย
‎- โธ่ เด็กดี ‎- เวลาเปิดแก๊ส…
‎ต้องทำยังไงนะจ๊ะ
‎อย่ายื่นหน้าเข้าไปใกล้
‎- ใช่แล้ว ‎- เริ่มเปิดแก๊ส
‎ดีมาก
‎ต้องระวังตัวเสมอนะจ๊ะ
‎ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ระวังแก๊ส
‎ฮ่าฮ่าฮ่า ระวังไฟ
‎ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ระวังแก๊ส
‎ฮ่าฮ่า ระวังไฟ
‎เธอก็รู้ว่าเรื่องนี้ฉันรู้ดีเลยล่ะ
‎นี่เธอเป็นโรคหลอกตัวเองหรือเปล่า
‎ถึงเธอจะเกลียดแม่แค่ไหนก็เถอะ แต่…
‎ให้ฉันฆ่าแทนไหมล่ะ
‎(สถานีตำรวจ)
‎(ผู้พบและแจ้งหลักฐาน: ฮวังยองชอล ‎เพศชาย อายุ 76 ปี)
‎คุณตา
‎ทำไมซี้ซั้วหยิบของ ‎ที่คนอื่นทิ้งไปแบบนี้คะ
‎ของเล็กน้อยแบบนี้ ‎เปลี่ยนชีวิตคนได้เลยนะ
‎มีความสัมพันธ์เป็นแม่ใช่ไหมครับ
‎ค่ะ ใช่ค่ะ
‎(ผู้สูญหาย: คิมซอยอน ‎ผู้แจ้ง: มารดา)
‎(ออกจากสถานี 19:38 น.)
‎ครับ เรียบร้อยแล้วครับ
‎เอ่อ แค่นี้เหรอคะ
‎จะไม่ไปค้นบ้านนั้นเหรอคะ
‎เราต้องดำเนินการตามขั้นตอนครับ
‎ค่ะ
‎คุณแม่ครับ
‎ที่อยู่เมื่อสักครู่คือเลขที่ 4 ‎หมู่บ้านยองชอน อำเภอโบซองใช่ไหมครับ
‎(แจ้งคนหาย: เลขที่ 4 ‎หมู่บ้านยองชอน อำเภอโบซอง)
‎ฟังให้ดีนะ เธออาจตายได้
‎สวัสดีครับ ‎ผมมาจากสถานีตำรวจโบซองครับ
‎(เริ่มสืบค้นในบ้าน)
‎(ช่วยคุณแม่ตามหาลูก)
‎(ใช้โทรศัพท์ไร้สาย)
‎ฮัลโหล
‎โทรศัพท์…
‎สาม สอง หนึ่ง
‎เขาออกจากที่นี่ประมาณกี่โมงครับ
‎ไม่รู้สิคะ
‎ประมาณเที่ยงล่ะมั้ง
‎นี่ของลูกสาวฉันค่ะ
‎ขอขึ้นไปดูชั้นสองได้ไหมคะ
‎เอาสิคะ
‎ลองดูทางนี้ครับ
‎ผมคิดว่าคงไม่ใช่ที่นี่ครับ
‎ฉันจะลองโทรหาสามีดูอีกครั้งค่ะ
‎เราขอใช้โทรศัพท์หน่อยได้ไหมครับ
‎- โทรศัพท์เหรอ ‎- ครับ
‎แต่โทรศัพท์มันเสียอยู่น่ะสิ
‎ก็ใช้ได้นี่คะ
‎เธอบอกว่าใช้ได้นะครับ เบาเสียงหน่อย
‎(ใช้โทรศัพท์ไร้สาย)
‎แม่เหรอ
‎ออกมาจากบ้านนั้นเดี๋ยวนี้เลย
‎โอยองซุกจะฆ่าแม่ รีบออกมาเดี๋ยวนี้
‎ฮัลโหล
‎- คุณพ่อเหรอครับ ‎- ไม่ใช่ค่ะ
‎มีผู้หญิงคนหนึ่งรับสาย
‎เธอคือใครครับ
‎เธอเรียกฉันว่าแม่
‎แล้วก็บอกให้หนีไปจากบ้านหลังนี้
‎อะไรนะครับ
‎ส่งโทรศัพท์มาค่ะ
‎เธอมาเป็นอะไรเอาตอนนี้
‎ยังไงเธอก็หวังให้แม่ตายอยู่แล้วนี่
‎ต่อให้เธอไม่พูด ฉันก็รู้ดีทุกอย่าง
‎เพราะเรามันเหมือนกันไงล่ะ
‎นังชั่ว
‎เฮ้ย เปิดประตู
‎เปิดสิโว้ย
‎ที่นี่บ้านเลขที่ 4 ‎หมู่บ้านยองชอน อำเภอโบซอง
‎มันพยายามเข้ามาในห้องนี้ ช่วยด้วย
‎แม่
‎แม่ ไหวไหม
‎มันถือมีดอยู่ด้วย
‎ทำไมยังอยู่ตรงนั้นอีก
‎รีบมาช่วยฉันทีค่ะ
‎แม่ ใจเย็นๆ ก่อนนะ
‎ในห้องนั้น มีอะไรใช้เป็นอาวุธได้ไหม
‎ไม่มีของคมๆ หรืออะไรที่ ‎พอจะตีมันได้บ้างเลยเหรอ
‎ฉันเห็นถังดับเพลิงค่ะ
‎รีบไปเอาถังดับเพลิงนั่นมา
‎ตั้งสติก่อน
‎รีบไปเอาถังดับเพลิงมา
‎ดึงสลักนิรภัยออก จากนั้นก็รอ
‎พอประตูเปิด ‎ก็ฉีดเล็งไปที่หน้าของมันเลย
‎ช่วยด้วยค่ะ
‎ช่วยหนูด้วย
‎แม่จ๋า
‎แม่จ๋า…
‎แม่
‎แม่จ๋า
‎แม่
‎ซอยอน
‎แม่
‎- แม่ แม่จ๋า… ‎- ไม่เป็นไรนะลูก
‎ไม่เป็นไรนะ แม่อยู่นี่แล้ว
‎แม่ ตอบหนูหน่อยสิ
‎นะ
‎แม่
‎ตอบหนูหน่อย
‎ไม่ได้ยินหนูเหรอ
‎แม่
‎หนูขอโทษ
‎แม่ หนู…
‎หนูขอโทษที่พูดแบบนั้นนะ
‎ขอโทษนะแม่
‎แม่
‎ขอโทษค่ะ
‎รู้จักคนที่เคยอยู่บ้านเลขที่ 4 ‎หมู่บ้านยองชอนไหมคะ
‎เลขที่ 4 หมู่บ้านยองชอนเหรอ ‎นึกไม่ออกเลยครับ
‎ขอบคุณนะคะ
‎(ชาตะ 24 ก.พ. 1965 ‎มรณะ 11 ธ.ค. 1999)
‎อ้าว
‎ซอยอน
‎ทำไมไม่รับสายแม่ล่ะ
‎เฮ้อ โทรไปตั้งหลายสาย
‎จริงๆ เลย
‎ซอยอน
‎ร้องไห้ทำไม
‎หือ
‎ทำไมสภาพเป็นแบบนี้
‎หือ ทำไมลูกเป็นแบบนี้
‎แม่ยังต้องป้อนข้าว ‎ใส่เสื้อผ้าให้ลูกอยู่อีกสินะ
‎เฮ้อ ไม่หนาวบ้างเหรอ ‎เป็นหวัดขึ้นมาจะทำยังไง
‎ดูสิ มือเย็นหมดแล้ว
‎แม่จะทำยังไงกับลูกดี
‎ถ้าพ่อเขาได้เห็น ‎คงบอกว่าลูกเป็นเด็กน้อยแบเบาะแน่
‎(พัคชินฮเย)
‎(จอนจงซอ)
‎ฮัลโหล
‎ยองซุกหรือเปล่า
‎ไปดูมาให้หรือยัง
‎ฟังให้ดีนะ เธออาจตายได้
‎หา ตายเหรอ
‎อีกเดี๋ยว ‎แม่ซอยอนกับตำรวจจะไปที่บ้านเธอ
‎ฮะ
‎ตอนนี้พวกเขามาแล้ว
‎(คิมซองรยอง)
‎ต่อให้ผิดแผนยังไง ‎เธอก็ต้องถือโทรศัพท์ไว้ให้มั่น
‎เพราะเรายังเปลี่ยนมัน ‎ได้อีกครั้งยังไงล่ะ
‎(อีเอล)
‎(กำกับโดย อีชุงฮยอน)
‎(ตัวละคร สถานที่ และเหตุการณ์ต่างๆ ‎เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น)
‎(หากคล้ายคลึงบุคคลจริง เหตุการณ์ ‎และสถานที่ใดเป็นเพียงความบังเอิญ)
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์