Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX — FILM ORYGINALNY
Zanim zaczniemy, mam pytanie.
Kto studiuje ekonomię?
Jestem rozchwytywany wśród studentów.
Wielu chce uczęszczać na moje zajęcia,
ale nie mogę przyjąć wszystkich.
Możesz zrobić dla nich miejsce?
- Słucham? - Zrezygnować z zajęć.
- To trochę... - Pytam,
czy zrobisz miejsce dla studentów innych kierunków.
Wtedy nie będę mógł się już zapisać.
No jasne.
Pomyślcie o tym.
Wielu młodych muzyków i artystów,
którzy tworzyli kulturę Hongdae,
musiało się stamtąd wynieść, gdy dzielnica stała się modna.
Przenieśli się do Yeonnam-dong,
ale i tam podwyższono czynsze.
W Mangwon-dong wszystko było dobrze,
ale wykurzył ich stamtąd Starbucks.
Jak rozwiązać ten problem?
Dzień dobry.
To ramię nie będzie za słabe?
Powinno wytrzymać spore obciążenie.
Wiesz, ile waży projektor?
Przy jasności 20 000 lumenów waży 47 kilo.
Z uchwytami 52.
Tyle ważyłam dziś rano. Mam na to wejść?
Już to sprawdzaliśmy.
Wszystko będzie gotowe na czas.
Najważniejsza jest jakość.
Tak jest.
Co to takiego, pani Min?
Zhou Zhang.
Myślałam, że z niego zrezygnowaliśmy.
Omówiłam to z panią dyrektor.
To chyba wystarczy?
Dobra robota.
Pani dyrektor.
DYREKTOR LEE HWA-LAN
Nie lepiej byłoby iść do sądu, niż oddać ranczo?
O alimenty można ubiegać się odrębnie.
Tak byłoby najlepiej, ale...
Jestem pewna, że Yong-seok mnie zdradza.
Po prostu się pilnuje.
- Tak? - Przyjechał Zhou Zhang.
Ludzie go lubią. Zapewni wystawie sukces.
Elementy wystawy zostały juz wybrane
i opisane w prasie.
Naprawdę?
Trzeba napisać nowy artykuł.
Wystawa ma pokazać kierunek, w jakim idzie nasza galeria...
Więc z czym pani wicedyrektor ma problem,
skoro mnie się ten kierunek podoba?
Zajmij się swoją pracą.
Pewnie myślisz, że gdy awansuję, zajmiesz moje miejsce,
ale nie każdy się na to nadaje.
Wiedziałaś o Zhou Zhangu?
Dopiero się dowiedziałam.
Dzwoniła ta dziennikarka, pani Yoon.
Idzie pani dziś do Alt Space?
Będą wszyscy artyści, którzy pracowali przy wystawie.
KURATOR JENNIFER OH
Problem w tym, że nie powstrzymamy
zmian na rynku nieruchomości.
To palący problem, który wymaga reformy.
A kiedy reforma wejdzie w życie?
Ludzie tracą dach na głową, a pan twierdzi,
że mają po prostu czekać?
Chwileczkę.
Głównym problemem jest przytłaczający wzrost czynszów.
Czy w takim razie
jest jakieś praktyczne rozwiązanie?
Profesorze Jang?
Ludzie powinni płacić.
Słucham?
Powinni płacić czynsz.
Czy właściciele nieruchomości to źli ludzie?
To dla nich źródło zarobku.
Jak powstrzymać ich przed podwyżkami?
Rozumiem, ale problem w tym,
że mało kto może sobie na to pozwolić.
Możemy im w tym pomóc.
Jak?
Bank obywatelski mógłby udzielać długoterminowych, niskooprocentowanych
pożyczek drobnym przedsiębiorcom.
Profesorze Jang.
Drobnych przedsiębiorców wyrzuca się z ich domów,
a to jest poważna dyskusja
dotycząca ochrony praw naszych obywateli.
- Pańska... - Racja.
Lokatorzy to obywatele.
Ale właściciele domów również.
Oczywiście różnią się od siebie majętnością,
ale wszyscy są obywatelami, których należy chronić.
Musimy skupić się na obopólnych korzyściach.
Politycy opowiadają się po tej stronie, która zapewni im więcej głosów.
Czy to nie dlatego nie mają rozwiązania?
Ma zacięcie.
- I charyzmę. - Udało się to,
co zawiodło Ameryce ani Finlandii.
Zakazywanie pragnień to totalitaryzm. A nadmierne folgowanie im
to leseferyzm.
Ale zachęcanie do rozsądnych pragnień
to odpowiedzialność społeczeństwa obywatelskiego.
Dziękuję.
- Dzięki. - Do zobaczenia w szkole.
- Jasne. - Trzymaj się.
Przepraszam.
Pamięta mnie pan?
Była studentka?
Chodziłam na zajęcia „Narodziny obywatelskiego kapitalisty”.
Zaskoczyło mnie to spotkanie.
Tak bywa po studiach.
Wtedy też wspominał pan, że powinien powstać bank obywatelski.
Tak jak i dziś.
Zobaczymy. Dziękuję za dziś.
Będę na jutrzejszym wiecu.
Powodzenia.
- Idę. - Na razie.
Przyszła pani.
Nie spodziewałem się.
Ponoć odwołano wystawę wschodzących gwiazd sztuki.
Co za żenada.
Już wszystkim się pochwaliłem.
Świętujemy otwarcie Alt Space,
- wyluzuj. - Zaufałem ci.
Za Alt Space!
Na zdrowie!
Też chciałam coś takiego zrobić.
Gratulacje.
Znasz Zio Shina? Zaproszono go do documenty. Tak. Ale myślałam, że działa w Paryżu.
Przyjechał na krótko.
To jakieś przedstawienie taneczne.
A co? Przedstawić cię?
Nie trzeba, może później.
Była ładna pogoda, a teraz pada.
„Alternatywna przestrzeń”.
Kiczowata nazwa.
Ale trzeba mieć odwagę, żeby nazywać go „alternatywnym”.
To prawda? O Zhou Zhangu?
Musi mi pani pomóc, pani Yoon.
Kupujemy trzy jego dzieła.
Jedno trafi na aukcję do Paryża.
- Sponsor? - Hwayoung Group.
Kolejny spisek konglomeratu?
To banał i nie mamy dowodów.
Może nadużycie władzy?
Nagle wycofali się z umowy,
olewając artystów lokalnych,
by zaprosić cudzoziemca.
Nawet się nie napijesz z takimi frajerami jak my?
To niedorzeczne.
Skoro nie udzielasz wywiadów, to co tu robisz?
Powinieneś ukłonić się starszemu artyście, gnojku.
- Co z tobą? - Wiesz, - że taki nie jestem. - Wiem.
Zajmę się nim.
- Chodź. - Jak mógł mi to zrobić?
- Chodź. - Chodziło mi o...
- Nie chciałem... - Idziemy.
Dupek.
Dawna miłość
Jest jak cierń
Który mnie kłuje
Proszę, by odeszła
Odeszła na dobre
Ale ona nie przestaje dręczyć mnie
Nie znosimy, gdy faceci śpiewają to na karaoke.
Dlatego robię to w domu.
Tęskniłem do szaleństwa
Czemu to zrobiłaś?
Od śpiewania w maseczce dostaniesz zmarszczek.
Rany.
Może powinnam rzucić pracę?
Co tym razem?
Ludzie, którzy pieniędzmi załatwią wszystko. Oby zdechli.
Pani Min.
Bez pieniędzy byłaby nikim.
Gdy ja oglądałam dzieła Chun Kyung-ja w kalendarzu,
ta suka wieszała je na ścianach sypialni. Niewiarygodne.
Są drogie?
Kupić ci jedno?
A stać cię?
Radzę sobie. Dziś znowu byłem w telewizji.
Nie asystowałeś po prostu profesorowi Lee?
To nie tak.
Nikt nie pomógł mi tyle, co on.
Podobno zamierza zająć się polityką.
Dlatego się go trzymam.
- Też chcesz się nią zająć? - Czemu nie?
Jeśli nadarzy się odpowiednia okazja.
Jestem pewna,
że gdy nadejdzie, nie zmarnujesz jej.
Ale...
chcę mężczyzny, który stwarza okazję,
a nie na nią czeka.
Kimś, kto sam stwarza okazje...
Jest pani.
Tak, dzień dobry.
Wie pani, ile kosztuje mililitr jego nasienia?
Tyle, co jednokaratowy diament.
Człowiek czy koń, rodowód jest ważny.
NAGRODA PREZYDENCKA HAN YONG-SEOK
WIELKA KOREAŃSKA WYSTAWA
KOBIETA HEIDELBERGA HAN YONG-SEOK
Był pan w Niemczech.
Podobało się panu?
Wszystkie kraje się zmieniają.
Nic mnie nie rusza.
I jest pan niezwykły.
Nadal pan tworzy mimo tylu zajęć.
Nie brak czasu mnie martwi, lecz brak energii.
Powinienem stworzyć coś razem z panią.
„Nadużycie władzy wielkich galerii.
Brak miejsca na dzieła lokalnych artystów”.
To pani robota, prawda?
Ale nigdzie nie padła nazwa „Mirae”.
Proszę nie lekceważyć Hwa-Ian.
Nie jest dyrektorką na pokaz.
Proszę dać mi to stanowisko.
Chcesz być dyrektorem?
A co z tego będę miał?
Partnerkę, której można zaufać.
Jestem dobra w tej roli. Proszę mi wierzyć.
Jeśli Hwa-Ian awansuje,
i tak zostanie pani dyrektorką.
Ostateczna decyzja należy do pana.
Koniec z wielkimi koncernami, które zabijają
drobnych przedsiębiorców!
- Koncerny wynocha! - Koncerny wynocha!
Pozbądźmy się politycznej korupcji!
Wspierajmy marzenia obywateli!
- Koniec korupcji! - Koniec korupcji!
Profesorze Jang.
To znowu pan.
Może się czegoś napijemy?
Mogę prosić o zapalniczkę?
Proszę.
Proszę poczekać, zrobię kawę.
- Wynocha! - Wynocha!
Kiedy reforma wejdzie w życie?
Żądamy zastosowania praktycznych środków!
- Praktycznych środków! - Praktycznych środków!
Chrońmy prawa drobnych przedsiębiorców!
Obywatele...
Pali się!
On płonie!
Pomocy! On płonie!
O nie. Co robimy?
O Boże.
Proszę pana, nic panu nie jest? Proszę pana!
Uratował go.
U pani Lee bez zmian?
Jak zwykle o niczym nie wie.
Tylko się nade mną znęca.
Że też nadal tam pracujesz, biorąc pod uwagę twój charakterek.
A co mam zrobić?
Muszę spłacić swój dług.
Dlaczego tak żyjecie?
Uparliście się na Gangnam,
choć czynsz pochłania większość zarobków.
Guzy są większe. Sprawdzimy je za parę miesięcy.
W twoim wieku często zdarza się przedwczesna menopauza.
Mam tylko 37 lat.
Dlatego ci o tym mówię. A 37 to niemłody wiek.
Ale jeśli nie chcesz dziecka...
Jestem zdrowa i będę miała dziecko.
Proszę.
- Jak Tae-jun? - Bardzo zajęty.
Pewnie mu się powodzi.
Przechwalał się występem w telewizji.
- Podczas wiecu... - Często pojawia się w telewizji.
Siedemdziesięciotrzylatek usiłował dokonać aktu samospalenia.
Obecny na miejscu profesor Jang Tae-jun
rzucił się na mężczyznę, ratując mu życie.
Nie zostaną blizny? Co powiedział lekarz?
Nie, jeśli będę doglądał rany.
Więcej nie rób takich rzeczy.
Nawet gdybyśmy mieli się rozstać, nie chcę zostać wdową.
Niezbyt to miłe.
Nie chcę, byś poświęcał się dla obcych.
To nie był obcy. Znałem go.
Nie tak naprawdę.
Wiecznie tylko pretensje...
Jak w takiej sytuacji mogłem bezczynnie stać?
Halo?
Tak, zgadza się.
Partia Republikańska?
REPUBLIKAŃSKA PARTIA LUDOWA
SIEDZIBA SZEFA PARTII
Z ręką wszystko w porządku?
Ufam, że jest pan cały.
Nic mi nie jest.
Jaką wartość ma partia konserwatywna?
Słucham?
Chodzi o praktyczność.
Jak w praktyce możemy poprawić sytuację obywateli?
Pańska idea banku obywatelskiego
bardzo mnie poruszyła.
Dziękuję.
Stwórzmy ten bank wspólnymi siłami.
Chcielibyśmy, aby pan
startował w wyborach z ramienia naszej partii.
Jest pan bardzo wnikliwy.
Nawet kandydaci na prezydenta nie są tak popularni w sieci.
Co pan na to, profesorze Jang?
Jeśli dostanę szansę, zrobię, co w mojej mocy.
No to się cieszę.
Dziękuję.
Obraz, o którym pani wspominała
zostanie wystawiony na aukcji w Hongkongu.
Kupujesz kolejny obraz?
Ju-yeong lubi prace Hoppera.
Wyróżnia się wśród dzisiejszej młodzieży.
Wygląd odziedziczył po ojcu, ale zmysł artystyczny po mnie.
Ze zmysłem artystycznym trzeba się urodzić.
Osiemset milionów wystarczy?
Zapomniałaś, że jest teraz wicedyrektorem?
Już od jakiegoś czasu.
Nie widzę różnicy.
Nie mów tak.
- A co za różnica? - To oczywiście awans.
Chyba wypiłam za dużo kawy.
Gdzie łazienka?
Ja pokażę.
„Zmysł artystyczny”? Absurd.
Nie odróżnia van Gogha od Gauguina.
Wylicytuję go za 1,2 miliarda.
Chcę, by jego właściciel na niego zasługiwał.
Powiedziała 800 milionów.
Nigdy nie pójdzie za tę cenę.
No to miliard.
Robię to, bo nie chcę, by dostał się w jej łapy.
Zna się pani na rzeczy.
Ale w zamian chcę pani Takashiego.
Ile za niego dostanę?
Cztery miliardy na aukcji lub pięć ode mnie.
Niezły numer z ciebie.
Kiedy mogę odebrać Hoppera?
Proszę podpisać certyfikat
i zostawić resztę nam.
Czy to nie zabawne kupować obraz za miliard wonów
i nawet na niego nie spojrzeć?
A oglądała pani całą ziemię, którą wykupiła na przedmieściach?
Racja.
Jak poszło, Tae-jun?
Na razie.
Jakieś dobre wieści?
Tak.
- A te kobiety? - Przed chwilą wyszły.
Wiecznie chodzą grupami i plotkują o bzdurach.
Zero kultury.
Da nam Takashiego?
Chyba tak. Czytałam artykuł.
Co zyskujesz, zwracając się przeciwko mnie?
Załatwię to.
Nie wspominaj więcej o młodych artystach.
Jeśli nie znajdziesz kogoś przyzwoitego,
to będzie twoja ostatnia wystawa.
Przemyśl to.
Co? Serio?
Zio Shin chce z tobą pracować?
To nic pewnego.
Jesteś niemożliwa. Co to za pomysł?
Jaki facet chce pracować z kobietą, która go rzuciła?
Nie gadajmy o akcjach sprzed dekady. Kończę.
Myślałam, że sztuka interaktywna jest już niemodna.
Jednak ważniejszy jest artysta.
Kto cię reprezentuje? Nikt.
Będziesz potrzebował agencji, jeśli chcesz mieć wystawę w Mirae.
Takie miejsca odpadają.
A nazwa jest do bani.
W Korei dziwne miejsca o dziwnych nazwach zdobywają autorytet.
Dziękuję.
Nie chcesz wystawiać prac w Korei?
I odrzuciłeś ofertę za miliard?
Nie lubię ludzi, którzy od razu mówią o kasie.
Racja. To prostackie.
Będę z tobą szczera.
Chcę, byś był głównym artystą
otwarcia Centrum Kultury Mirae.
Czy to... osobista propozycja?
Nie pracuję w ten sposób.
Chcesz?
PIERWSZE KONTO W BANKU OBYWATELSKIM
Proszę z nim porozmawiać.
W porządku.
Proszę pana.
Jak się pan czuje?
Słucham?
Chyba coś powiedział. Co powiedział?
Cóż...
Podziękował mi.
Powiedział, że bank obywatelski
musi odnieść sukces.
Zadbamy, by tak się stało.
- Poproszę wodę. - Profesorze.
- Tak. - Zróbmy sobie zdjęcie.
- Dobrze. Dziękuję. - Uśmiech.
Jang Tae-jun z dzielnicy Gangnam.
- Hurra! - Hurra!
Ten nie pasuje. Może ten?
Dobrze.
Tylko rozwieście to równo.
- Tak jest! - Tak jest!
Numer dwa, Jang Tae-jun.
- Do dzieła! - Do dzieła!
Jestem Jang Tae-jun. Dzień dobry.
- Witam. - Dzień dobry.
- Miło mi. - Jang Tae-jun.
Proszę pani.
- O rany. - Rób zdjęcie.
Wezmę to od pani.
- Dziękuję. - Idziemy.
Panie Jang.
Pana Ahna nie ma.
Nie powinien pan tak tu wchodzić.
Lista wyborców na jutrzejsze spotkanie.
Mógł pan mnie wezwać do siebie.
Jeszcze do tego nie przywykłem.
Pamięta pan o spotkaniu? Musimy zdążyć przed korkami.
Dobrze.
Baek Gwang-hyun.
Zacząłem studiować prawo w 1999.
Poznaliśmy się, gdy pracował pan w uczelnianej gazetce.
- Proszę się nie krępować. - W porządku. Miło mi.
Mnie również. Proszę siadać.
- Dobrze. - Tutaj.
Słyszałem od pana Ahna,
że na początek potrzebuje pan trzech miliardów.
Trzydziestu.
Słucham?
Bank ma udzielać niskooprocentowanych mikropożyczek,
więc tyle potrzeba, by mieć stabilny przychód.
Przesada?
Skąd, panie Jang.
Nie przyszedłem tu negocjować.
Załatwię tyle, ile pan potrzebuje.
Naprawdę?
„Daeil”. Nazwa firmy oznacza „wielka Japonia”.
Oddałem tak szacunek dziadkowi i jego walce o niepodległość.
To godne podziwu.
W takim razie panu zaufam.
Dziękuję.
- Przyszedł pan Oshima. - Zaraz przyjdę.
Proszę dać mi chwilę. Zaraz wracam.
W porządku.
Wydaje się miły.
Często sponsoruje naszą partię.
Nadawałby się na polityka. Jest łagodny i elokwentny.
Ale pan będzie lepszym politykiem,
bo jest pan odważny.
Bardzo poruszyło mnie,
gdy ocalił pan tego człowieka.
Wszyscy stali jak wryci, tylko pan ruszył na pomoc.
To nic takiego. Instynkt.
Ktoś umierał.
Takie sytuacje pokazują, jaki człowiek jest naprawdę.
Pan jest inny niż reszta.
Zapomniałabym.
- Co to? - Łapówka.
Łapówka?
Czyli chcesz czegoś w zamian.
Proszę mnie kiedyś zabrać na drinka.
Czujesz coś do mnie?
Pierwszy raz je widzę.
Prezent od partii.
Wyglądają tanio.
Naprawdę?
Ale skoro to od partii, lepiej je noś.
W polityce liczy się cel, nie moda.
Możliwe, że sprawdziłabyś się w niej lepiej ode mnie.
Błękitny Dom czeka.
Będą ci tam po prostu robić zdjęcia?
Znowu wybiegasz w przód.
W ten sposób się wygrywa.
Pokaż.
Nieźle wyglądamy.
Masz rację.
Dzień dobry.
- Witam. - Dziękuję za przybycie.
Dzień dobry.
- Dziękuję, senatorze. - Witam, panie Jang.
- Dzień dobry. - To moja żona.
- Dzień dobry. - Pani Oh.
- To mój mąż. - Witam.
- Dzień dobry. - Miło mi.
To jedna z kobiet, o których ci mówiłam.
Ta, która mówiła o Hopperze?
Patrzy tu, uśmiechnij się.
Zróbmy to.
Dzień dobry.
Ja też jestem fanem Edwarda Hoppera.
Podobno jego obraz wisi w gabinecie Obamy.
- Zna pan Hoppera? - Oczywiście.
Ma pan zmysł artystyczny.
Dzień dobry.
Dzień dobry, pani Oh.
- Dziękuję za przybycie. - Oczywiście.
- Do zobaczenia. - Tak.
Dzień dobry.
Kim pani...
Jestem doradczynią pana Janga, Park Eun-ji.
Podobno była pani jego studentką. Jest pani urocza.
Jang Tae-jun, mąż.
Zio Shin.
To wystawę tego pana chciałaś zorganizować.
Miło mi.
Podobno usilnie pana namawia.
I moje wysiłki się opłaciły,
skoro przyszedłeś.
Oby się udało.
Bardzo zależy jej na tej wystawie.
Nie tylko jej.
Ale to wino jest tak drogie, że nie będę ich żałował.
Doprawdy?
Dziś właściciele mają status bogów,
ale moja firma nie udźwignie takiego czynszu.
Jako że przyjęcie ma na celu zebranie potencjalnych sponsorów,
pytacie, gdzie wpłacać pieniądze.
Nie wpłacajcie ich.
Zainwestujcie w nas, a my wygenerujemy dla was zysk.
Podobno to bardzo drogie wino.
Pomyślcie o tym jak o inwestycji,
która ściągnie wielkich inwestorów.
Wypijmy za to!
Na zdrowie!
- Na zdrowie! - Na zdrowie!
Podziwiam pana elokwencję, panie Jang.
Teraz wyglądasz jak polityk.
To dzięki tobie, Su-yeon.
Panie Jang, lider partii czeka na górze.
Naprawdę? Dobrze. Przyjdę później.
Eun-ji. Może po przyjęciu pójdziemy na drinka?
Nie widzisz, że pracuję?
Jest pan.
Dzień dobry.
Przedstawię pana.
To nowa twarz naszej partii, Jang Tae-jun.
A to...
Nam Kyu-sik, prezes Angel Venture Investments.
Miło mi.
Usiądźcie.
Proszę.
Pan Nam popiera naszą inicjatywę
i postanowił zainwestować w nią dziesięć miliardów wonów.
Potrzebowaliśmy kogoś, kto zrobi pierwszy krok.
Proszę, nie.
Jeszcze się waham.
Póki co nie możemy mówić o tym otwarcie,
ale zróbmy to dobrze.
To słuszna sprawa. Pan Nam na pewno się zdecyduje.
W porządku.
Napijmy się.
- Proszę się napić. - Na zdrowie.
Darmowe posiłki w szkołach wypaliły, bo?
To proste.
Przemawia to do rodziców, którzy sami przygotowywali posiłki.
„Czemu przerywać tę szlachetną inicjatywę, dupki?”
Tak ludzie mają to postrzegać.
Musimy zachować prostotę.
Nie ma potrzeby
tak komplikować polityki.
Myślałem, że jest tylko nawiedzonym profesorkiem,
ale to wilk.
A więc?
Zdecydowałeś się?
Nie wiem, czy mogę z wami pracować.
Nie mów tak. Zajrzyj do galerii.
Może w przyszłym tygodniu?
Lecę do Paryża. Mam tam wystawę.
Polecisz ze mną?
Pasują panu.
Robiłaś to już z kongresmenem?
Robię teraz.
Przesadziłeś wczoraj?
Chcesz być kongresmenem z taką energią?
Kondycja nie ma tu nic do rzeczy.
Co się dzieje? Ledwo dziś wstałeś.
Chciałem poćwiczyć.
I spędzić trochę czasu z tobą.
Wczoraj wszystko się udało?
Nic mi już nie przeszkodzi.
Nie bądź arogancki.
Chciałaś męża odnoszącego sukcesy.
Cuchniesz alkoholem.
Wracajmy do ćwiczeń.
- Chodź. - Ile wypiłeś?
Zaczekaj na mnie.
A rodzice?
Zaplanowaliśmy kampanię skierowaną do matek.
Edukacja to ważny temat, więc chcę się na niej skupić.
Skontaktowaliśmy się z prasą i...
Przygotowujemy transmisje na żywo na Facebooku i YouTubie.
W takim razie przemówienie wygłoszę jutro rano.
- Jasne. - To wszystko? Lecę.
Ma pan jeszcze czas przed obiadem.
Muszę coś załatwić. Pojedziesz ze mną, Eun-ji?
Oczywiście.
Ja poprowadzę.
Sam poprowadzę.
Jeden kieliszek kosztuje 1000 wonów?
Sprzedawał je na kieliszki,
bo ludzi nie było stać na butelkę.
Oby wkrótce wyzdrowiał.
Pomoże mu pan, gdy zostanie pan kongresmenem.
WZNOWIENIE DZIAŁALNOŚCI CENTRUM
Wywieszamy baner bez nazwisk artystów.
Ludzie pomyślą, że to celowy zabieg.
Aukcja ma pójść gładko.
To pierwszy raz pani Min, więc się postaraj.
Polecę do Paryża, pani dyrektor.
Firma pani Min miała przysłać ludzi
ze swojej filii w Paryżu.
Nie sądzi pani, że powinniśmy uważać na takie firmy?
Powinien się tym zająć profesjonalista.
Faktycznie nie popełniasz błędów.
Tutaj wszystko gra, więc zajmij się tą częścią.
Tak jest.
Możemy porozmawiać?
Teraz? Jestem zajęta.
O co chodzi z Paryżem?
To pani pierwszy raz.
Lepiej, abym ja się tym zajęła.
Dlaczego to robisz?
To tylko pranie pieniędzy!
Owszem.
Ale by zrobić to dobrze, potrzebujemy nazwiska.
Widzę,
że niczego się nie boisz.
A co?
Myślałeś, że tylko plutokraci są nieustraszeni?
Proszę pomyśleć czasem o czymś innym
niż powiększanie piersi.
WYSTAWA FOTOGRAFII ZIO SHINA
- Jak się pan ma? Miło mi. - Dziękuję.
Zrobi pan sobie z nią selfie?
Raz, dwa...
- Dobrze? - Tak. Dziękuję.
Ja też chcę zdjęcie.
Dlaczego
nie myślisz o ożenku?
Na przykład dlatego, żebyśmy mogli się spotykać.
Proszę.
Nie filmuj mnie.
Przestań!
- Przestań. - Czemu?
Proszę cię.
Przestań.
- Nie rób tak. - Przestań.
Przestań.
Najważniejszym przedmiotem dzisiejszej aukcji
są Łzy smoka Zhou Zhanga.
Licytację zaczynamy od 1,7 miliona euro.
Trzy miliony.
Cztery?
Cztery i pół miliona.
Pięć?
Sześć milionów?
Sześć milionów. Po raz pierwszy...
Mamy siedem milionów.
Osiem milionów.
Dziewięć.
Dziesięć.
Po raz pierwszy...
Po raz drugi.
Po raz trzeci.
Sprzedane za dziesięć milionów euro. Gratuluję pani.
Przechodzimy do następnego dzieła.
Obraz Michaela Corena. Cena wywoławcza: 950 000 euro.
O co chodzi?
Pewnie pan Zio.
Zgadza się.
Dziękuję.
W porządku.
Su-yeon,
odezwij się.
Obraz za 100 milionów sprzedano za dziesięć miliardów?
Były właściciel też maczał w tym palce.
Zarobiliśmy dziesięć miliardów wonów.
Defraudujesz ogromne ilości firmowych pieniędzy.
Jak wy działacie?
Firma ma obraz.
Zhou Zhanga za dziesięć miliardów.
Wystawimy go kilka razy w galerii
o pójdzie w zastaw pod kredyt na dziesięć miliardów.
Za tyle go kupiliśmy.
Ubiłam znakomity interes, więc dziś ja stawiam.
Jak się sprawy mają?
Ach, tak. Dobre wieści...
Co pan robi, panie Jang? Proszę do nas dołączyć.
Tutaj!
Zamyśliłem się.
Wypijmy za wygraną pana Janga!
Zdrowie!
DZIEŃ DOBRY, EUN-JI. CZEKAM NA ZEWNĄTRZ, PODWIOZĘ CIĘ.
- Pośpieszmy się. - Dobrze.
Mogliśmy wcześniej zjeść śniadanie.
Pani Oh Su-yeon?
Aresztujemy panią za nielegalny obrót walutami
i pokrewne przestępstwa.
- Chwileczkę. - Zio.
Sama to załatwię.
Ładna kobieta.
Ale ty jesteś piękna.
I masz wspaniałą osobowość.
Jadła pani coś? Zjem w domu.
Jak było w Paryżu?
Jest jakiś problem z obrazem, który kupiłam?
Zasila pani fundusz łapówkowy, tak?
Przy takim podbiciu ceny zostaje przynajmniej osiem miliardów.
Wzrost ceny obrazu oznacza,
że kurator ma zmysł artystyczny.
- Prowadzicie rejestry, prawda? - Jasne.
Rejestry członków, transakcji
i dzieł, które mamy. Jesteśmy bardzo skrupulatni.
Nie o tym mówię. Chodzi o tajne rejestry.
Pani Lee z Daewon Group zakupiła dzieło Takashiego z okazji rocznicy ślubu.
Synowa prezesa Sangjin chciała dokonać wymiany.
Pani Yang polowała na akt.
A pani Lee Dong-jin szuka obrazu do sypialni.
Czegokolwiek Petera Doiga.
Prokurator generalny też chce coś dla siebie.
To wszystko, co wiem.
Robiła pani interesy z Zio Shinem?
Przygotowuję wystawę...
jego prac.
Mogę na chwilę prosić?
SPRAWIEDLIWY SĄD DLA OBYWATELI
Nie możesz.
To jej mąż, czyli też jest zamieszany.
Poza tym to polityk.
Możesz wywołać ogromny skandal.
To Jang Tae-jun do mnie przyszedł.
Nie martw się i zamów tej ładnej kobiecie kolację.
Rany.
Cieszę się, że odwiedziła nas wschodząca gwiazda polityki.
Prokurator Cho Yeong-seon, okręg centralny.
Miło mi. Jang Tae-jun.
Co zrobiła moja żona?
Nie wie pan?
Działa w funduszach łapówkowych dla bogaczy.
Kwoty sięgają kilku miliardów.
Skąd kuratorka w centrum kultury miałaby brać takie pieniądze?
Pan też zarobił miliardy wonów.
Wiem, że ten fundusz
wymaga dużych środków. Główny inwestor dal 30 miliardów?
Tak właśnie sądzę. Pewnie dlatego nazywają mnie wariatką.
Bardziej niż pańska żona interesuje mnie pan.
I podejrzane związki między Mirae Group a Partią Republikańską.
Jakie związki?
Pani Oh pierze brudne pieniądze,
a pan inwestuje je w swój bank. Mam rację?
Może w filmach tak bywa.
Nie musimy odwoływać się do filmów.
To uzasadnione podejrzenie.
Podejrzenia to za mało, by kogoś zatrzymać.
Koreańskie prawo zezwala na 48-godzinne zatrzymanie.
Sądziłam, że profesorowie wiedzą takie rzeczy,
ale widać się myliłam.
Naprawdę sądził pan, że wystawili pana ze względu na pańskie zasługi?
Naprawdę jest pani wariatką.
Masz nakaz?
Muszę to dobrze sprawdzić.
Mówiłem, żebyś się nie napalała.
Wypuść ją.
Kontakty pani męża dorównują kontaktom czołowych polityków.
Przepraszam.
Czy mogę dostać wody?
To dla partii delikatna sprawa.
Skandale przed wyborami mogą się źle skończyć.
To twoje słowa na powitanie?
Po prostu bądź ostrożna.
Tae-jun.
Zmieniłeś się.
Wcale nie. Po prostu się staram.
Musimy mieszać się w fundusze łapówkowe i pranie kasy?
Możesz odejść z tej galerii. Damy radę bez twoich kombinacji.
- „Kombinacji”? - Gdybym o tym wiedział,
- zakazałbym ci. - Nie wiedziałeś?
Jesteś głupi? Żałosne.
Uważaj sobie.
Sama będę decydować o swoim życiu.
Myślisz, że tylko ty możesz realizować swoje ambicje?
Marzy ci się pozycja kongresmena, ale nie szanujesz prawa.
Nie kłóćmy się.
Nie chodzi im tylko o galerię.
Nie wiem, czego szukają.
Mówiła o związkach partii z Mirae Group.
Tak czy siak,
zatrzymała mnie policja,
więc jestem już godna bycia żoną kongresmena.
Podnieście.
Widzę, że to kompletne dzieło sztuki. Po pierwsze musi być wielkie i drogie.
- I... - I trudne do zrozumienia.
Wiesz o tym, w końcu jesteś artystą.
Wszystko gra?
Uczyłam się tego w szkole, ale już nie pamiętam.
To film z Paryża.
Czemu nagle pan się wycofuje?
Jestem biznesmenem.
Nie zmarnuję firmowych pieniędzy.
Proszę tak nie mówić.
Takie inwestycje są konieczne,
by bank dobrze wystartował.
- Tak? - Tak.
Już wpłaciłem na wasze fundusze łapówkowe.
Nie dam wam dziesięciu miliardów. Dla prezesa Hana to nie jest duża kwota.
Dlaczego mniejsze firmy mają cierpieć?
Mamy być kozłem ofiarnym, gdyby coś poszło nie tak, prawda?
Popełniłem błąd, przychodząc tu.
Proszę przekazać panu Ahnowi,
że nie będę stał bezczynnie, gdy znowu przyśle swoich goryli.
Proszę poczekać.
Nie filmuj mnie.
Przestań!
Przestań.
Tak, wzięłam leki.
Nie, to nie to. Znam termin.
Dobrze.
Wpadnę po pracy. W porządku.
Ma pani gościa.
Tae-jun mnie zdradził?
Masz dowody?
Słucham?
Zdjęcia, nagrania, filmy. Cokolwiek. Nie mam nic takiego. Po prostu martwi mnie
jego relacja z Eun-ji.
Naprawdę?
No to...
co chcesz mi powiedzieć?
Żebym...
pilnowała męża?
Powinieneś już iść. Panie Jang.
Chodzi o pańską prośbę.
- Przejrzałem listę absolwentów. - I?
Nie było na niej żadnego Baeka Gwang-hyuna.
Było kilku z innego rocznika,
ale żaden nie studiował prawa.
Daeil to firma udzielająca kredytów
powiązana z hazardem i prostytucją.
Jestem pewien, że to jakiś lewy interes.
Pan Nam wycofał swoją inwestycję.
Powiedział, że przysłał pan do niego swoich goryli.
O czym pan mówi?
Zdaje pan sobie sprawę, o co mnie oskarża?
Interesy pana Baeka są podejrzane.
Uważaj, Jang!
Wrogów mamy wszędzie. Wie pan o tym?
Proszę pamiętać, po czyjej jest pan stronie.
Ciąży na panu odpowiedzialność. Proszę zachować czujność.
Sprawdzę, czy inwestorzy
nie mają nic za uszami.
To moje zadanie.
Narobi nam pan kłopotów.
Przestań to przynosić. Jestem wystarczająco wkurzony.
To jakiś ogród botaniczny?
Podałem adres szpitala, ale przysyłają je tutaj,
życząc powrotu do zdrowia.
Co za bzdury. Ten facet nie ma już żadnego znaczenia.
Potrzeba nam czegoś nowego!
Podoba ci się Tae-jun?
Słucham?
To przyzwoity gość.
Ale...
prawie zrujnowałaś mu życie.
Coś ci poradzę.
Jeśli jakiś facet chce jeszcze z tobą sypiać,
to znajdź go sobie i zatrzymaj.
Bo utrudnisz życie reszcie miernot twojego pokroju.
Co tu robisz?
Nie wiem, gdzie usłyszałaś te bzdury,
- ale się mylisz. - Mylę?
Czy kiedykolwiek zrobiłem coś takiego?
A czy ja cokolwiek na ten temat powiedziałam?
- Przepraszam. - Za co?
Za to, że mnie zdradziłeś?
Nie schlebiaj sobie. Mam to gdzieś.
- Słuchaj... - Ale... nie daj się więcej złapać.
Jeśli zrujnujesz sobie życie, ja też ucierpię.
Gadasz...
jak Hillary.
Otóż to.
W romanse wdawaj się, kiedy będziesz jak Clinton, nie teraz.
Piorą pieniądze w galerii i wymuszają wpłaty od innych firm.
Okradają ludzi, oferując wysoko oprocentowane konta.
Część idzie na łapówki dla polityków,
resztę inwestują w spółki fasadowe.
Bankrutują, a ich klienci tracą swoje pieniądze.
Rząd wypłaci po 50 milionów rekompensaty.
Nie pozwolimy, by rząd tracił pieniądze.
To przypomina sprawę Kasy Oszczędnościowej Busan.
Po prostu zmienili nazwę.
Twierdzą, że walczą w słusznej sprawie, mówią o gentryfikacji,
by ich nie krytykowano.
Ale ten Jang Tae-jun...
Nie pasuje do tego wszystkiego.
Bez względu na to, czy o tym wiedział,
dzięki bankowi zostanie kongresmenem.
- Koniec udawania niewinnego. - Nieważne.
Wiesz, kto poza Jangiem
stoi za tym wszystkim?
BANK, PARTIA REPUBLIKAŃSKA, CENTRUM KULTURY MIRAE
Han Yong-seok to artysta konceptualny,
z nienamacalnego robi namacalne.
Jego dzieła są radykalne.
Inspiracja, którą czerpie jako artysta...
„Nieskończona” inspiracja.
Nieskończona inspiracja, którą czerpie jako artysta, pochodzi z...
Pochodzi z...
Powiedziała: „Miło mi. Jestem Minami”.
Tyle zrozumiałem.
Czym jest dla pani sztuka, Minami?
Tłumacz.
„Czymś pięknym”.
Sztuka to gówno.
To było zabawne?
Tak.
O co chodzi, panie Ahn?
Co robisz? Trzymaj go.
- Wystarczy? - Dawaj go tu.
Najpierw sam wpłacasz pieniądze,
a teraz myślisz,
że możesz się tak po prostu wycofać?
Nie byłem gotowy...
To już twój problem.
To po co się zgadzałeś?
Rany, to bolało.
Moja kolej!
Podwójne punkty!
Biorę oba. Wszystkie są moje.
Jak poszło?
Zraniłem się w rękę.
Ma pan dziwne hobby.
Co z Jangiem Tae-junem?
Bez obaw, jutro spotykam się z nim i z panem Ahnem.
Powiedz Ahnowi, że zajęliśmy się Namem.
OIOM
Partia Republikańska...
Proszę pana.
Nie śpi pan?
To pan, profesorze Jang?
Tak. Kandydat numer dwa, Jang Tae-jun.
Czy sprawa mojego pubu
została załatwiona?
Pana pubu?
O czym pan mówi?
Powiedzieli,
że zajmą się czynszem,
jeśli się podpalę.
Zrobiłem to, co mi kazali,
więc też muszą dotrzymać obietnicy.
Miała być fundacja kulturalna.
A wygląda na charytatywną.
Wiesz, czym jest sztuka?
Oglądam ją na Instagramie.
Co za stek bzdur.
Wierz mi. Wiem, co mówię.
Mam setki znajomych artystów.
To czemu jesteś tutaj, a nie w Stanach ze swoimi znajomymi?
Z drogi.
Muszę jeszcze przemyśleć, czy chcę być dyrektorem.
Sukinsyn.
Dyrektorem?
Zarząd niedługo zdecyduje.
Nie mam na to wpływu.
Prezes o tym wie?
A rozmawiałaś z nim o tym?
Sam sprowadził tu Jasona.
Nie wiedziałaś, komu się podlizać.
Nie mogę w tym oddychać.
Cholerny szajs.
Panie Park,
proszę wymasować mi stopy.
Tak jest.
Zrobię masaż trzystopniowy.
Zacznę od kości śródstopia.
Co robisz? Nie zamierzasz wyjść?
WIADOMOŚĆ OD MIN HYUN-AH
Pani Oh, to...
Co za irytująca baba.
Wścieka się przez tę nędzną galerię.
Masz potrząsnąć...
tą nędzną galerią.
Myślałem, że dostanę coś lepszego.
Gdy będziesz gotowy,
załatwię ci coś większego.
Odwróć się.
Pierwszy samochód powinien być używany,
żeby można go było rozbić.
Czyli kierując galerią,
ćwiczysz umiejętności?
Połóż się.
Tak.
Tato,
ćwiczysz?
Wyjdź.
Do ciebie mówię. Wyjdź.
Zacznijmy od początku, skupiając się
na naszym banku.
Po to was zaprosiłem.
Pan Nam coś panu powiedział?
Parę dziwnych rzeczy.
Zapłaciliście facetowi,
który się podpalił?
Nazwa mojej firmy, Daeil, znaczy „Wielka Japonia”.
Nazwałem ją tak, bo mój dziadek mawiał,
że bezsensowna nienawiść do Japonii
tylko zrujnuje Koreę.
Proszę spróbować.
Niezłe.
Ten starzec na wszystkich wiecach pchał się na sam przód.
Dostał pieniądze na spłatę czynszu,
więc zyskał na tym.
Działamy skrupulatnie, unikając problemów prawnych.
Co?
Weźmy noże.
Trudno dostać pozwolenie na posiadanie katany,
ale tego prawo nie reguluje,
bo to tylko kuchenny nóż do sashimi.
A właśnie, panie Jang.
Które części pan lubi?
Ja lubię...
piętę achillesową.
Za dźgnięcie w brzuch czy pierś grozi 20 lat.
Ale...
od dźgnięcia w piętę achillesową...
ludzie nie umierają,
więc to nic takiego.
Co najwyżej odpadnie jogging.
Nadal biega pan co rano?
Ze swoją seksowną żoną, Su-yeon?
Grozi mi pan?
Proszę tak nie mówić. Działamy w słusznej sprawie.
„Grożę”? Nic pan nie rozumie.
To coming out.
Ujawniam swoją prawdziwą naturę.
Teraz jesteśmy przyjaciółmi, prawda?
Powinienem pana wspierać.
Jak rodzina.
Niech pan zobaczy.
Proszę spojrzeć.
Nie czuje pan, że to na pana czeka?
Tam jest pana miejsce, nie sądzi pan?
Kongresmen Jang Tae-jun!
Brzmi świetnie. Napijmy się.
Proszę się ze mną napić.
Proszę...
Używanie pieniędzy jest złe, ale swojego ciała już nie?
Na pendrivie mieści się 30 000 książek.
I 2000 zdjęć.
Ciekawe, ile filmu się zmieści. Jest długi.
Co zamierza pani z nim zrobić?
Nadal jesteś snobką, Su-yeon.
Co się stanie, jeśli to wypłynie?
Twój mąż znów będzie tylko profesorem.
Może się nie rozwiedziecie,
ale na pewno czeka was poważna kłótnia.
Dziwne.
Czemu ciągle walczysz z wielkimi koncernami?
Zazdrościsz nam, bogatym.
Posłuchaj, Su-yeon.
Tylko bogaci niczego się nie boją.
Ty powinnaś się bać.
Powinnaś bać się mnie i Hwa-Ian.
Dobra, już jadę.
Powiedziałam, że jadę! Kurwa!
Obrzydliwe.
Nic panu nie jest?
Proszę stać prosto.
Tylko niech pan nie upadnie.
Proszę.
Co to?
Na wynos?
Dobra, chodźmy.
Proszę.
Proszę tak nie patrzeć.
Lubię pana.
Chciał pan stworzyć bank obywatelski.
Po wygranych wyborach wszystko będzie prostsze.
Nie sądzi pan?
Zostaw mój nos!
Co pan wyprawia?
Puść mnie!
Jesteście bandą chorych drani!
Ściemniałeś na temat studiów.
Umiesz tylko kroić sashimi.
Powaliłem cię kopniakiem w kolano.
Co? Skrupulatność i żadnych problemów prawnych?
Wszystko robicie niedbale!
Skoro tacy jesteście dokładni, skąd o tym wiem?
Wiem, że kazaliście mu się podpalić.
Jeśli dowie się prasa, będziecie martwi.
- Jasne? - Mówiłem, że do tego nie dojdzie!
A ty...
Pieprz się, dupku.
Co to za przekleństwa?
Ty sukinsynu. Idź do diabła, skurwielu.
Potrafię przeklinać.
Plakietka Kongresu nie jest nawet złota.
To srebro i kosztuje tylko 35 000 wonów.
- Co za... - Wiem o wszystkim, gnojku.
Szlag.
Partia Republikańska...
została wyklęta, frajerzy!
Boże... Walnięty idiota.
Jest zimno, porozmawiajmy w środku.
Rozmawiałam z panią Min.
Czego chciała?
Chce mnie zniszczyć.
Przykro mi.
„Przykro”?
Bezużyteczne słowo.
Jeśli ten film ujrzy światło dzienne, stracę rodzinę i pracę.
Ty możesz uciec do Paryża, ale ja nie.
Ucieknijmy razem.
Dokąd? Do Paryża?
Nie mam zamiaru uciekać.
Nie jesteś tu szczęśliwa.
Tutaj nie zaznasz wolnej miłości.
Obejrzyj film.
Zobacz, jak brudna jest ta miłość.
O rany.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE JANG TAE-JUN
Su-yeon! Moja wspaniała Su-yeon.
Mówiłem, że cię uszczęśliwię, tak?
Mam sashimi z tuńczyka.
Najlepsze części.
Uwielbiasz je,
prawda?
Będę się śpieszył.
Dobrze?
Ale gdzie ja jestem?
Co to za miejsce?
Wybacz, że dzwonię tak późno.
WSPIERAMY BANK OBYWATELSKI
SPOTKANIE Z MINAMI HAN YONG-SEOK
Czemu się tak przyglądasz?
Niczemu, proszę pana.
Słyszałam,
że to pan ściągnął tu Jasona.
Ja miałam zostać dyrektorką.
Oczywiście, teraz twoja kolej.
Tyle do tej pory zrobiłaś.
Jesteśmy partnerami.
Lubię rzeczy...
które są pewne.
Pewne?
Też to lubię.
Pani Kim!
Panie Han, porozmawiajmy chwilę.
Bądź cicho.
Sztuki nie tworzy się słowami.
Proszę poczekać.
Wszystko ma być widać.
Przyłapałam was.
Cudzołóstwo nie jest karane,
ale tylko w prawie karnym.
Sprawdźmy, ile zadośćuczynienia wypłacisz po przegranym procesie cywilnym.
Ty suko.
Dziś ci się udało.
Wstydź się.
Nawet ci nie staje.
Tylko przy tobie.
Z innymi sobie radzę.
Jeong Shin-woo, który podpalił się podczas wiecu,
zmarł dziś o piątej nad ranem
w wyniku komplikacji
wynikających z choroby serca oraz ogólnego stanu.
Za pół godziny konferencja.
Jaka konferencja?
Panie Jang, jak się pan czuje?
Tędy, proszę pana.
Prosimy o komentarz.
Za 30 minut konferencja.
- Panie Jang! - Prosimy o komentarz.
PARTIA REPUBLIKAŃSKA
SIEDZIBA SZEFA PARTII
Zaskoczył mnie pan.
W samą porę.
Czekam na pochwałę.
- Co? - Wszystko załatwione,
tak jak pan prosił.
Ty draniu!
Nie do wiary.
Idioto.
- To boli. - To ja jestem tu twardzielem.
Drugi raz nie mogę dać się sprać.
Nie sądzisz?
Skąd tyle agresji u profesora?
REPUBLIKAŃSKA PARTIA LUDOWA
Projekt banku zrodził się z ofiary pana Jeonga,
ale nie posuwamy się do przodu.
Od dnia dzisiejszego projekt zostaje tymczasowo wstrzymany.
Chcę znaleźć lepszy sposób,
by uhonorować pana Jeonga.
To wszystko.
Co miał pan na myśli?
To oficjalne stanowisko partii?
Co z projektem banku?
Mam u ciebie wielki dług,
Su-yeon.
Proszę tak nie mówić, pani Lee.
Poświęciłaś się i odstawiłaś niezłą szopkę.
Dobra robota.
Zapewniamy pani stanowisko dyrektora
na co najmniej pięć lat.
W końcu jesteś dyrektorem Centrum Kultury Mirae.
DYREKTOR JASON HAN
Jesteś dyrektorem.
Jason również.
Oboje nimi jesteście.
Nie rozumiem.
Gdy zaproponowałaś wrobienie Yong-seoka,
byłam zaskoczona.
Myślałam, że jesteś zdesperowana, by dostać tę pracę.
Ale dlaczego zaproponowałaś, by pani Min została wicedyrektorem,
skoro jej nie lubisz?
Było to dziwne.
Więc ją zapytałam.
Cześć.
To takie szczere, podoba mi się.
Słyszałem, że profesor Jang miał romans ze studentką.
A jego żona romansuje z artystami.
Ludzie uwielbiają plotkować o takich skandalach.
Jang Tae-jun
pozwala sobie na zbyt wiele.
Sprowadzi na nas kłopoty.
Więc przemów mu do rozsądku, Su-yeon.
Lepiej, żeby twój mąż nie widział tego filmu.
Relacja małżeńska to prawdziwy skarb.
Skończ już chrzanić.
Będzie dobrze.
Nawet zjeść sam nie umiesz?
Uważaj, co mówisz.
Jeśli już się najadłaś, idź stąd.
Sporo zarobiłaś, więc możesz zapłacić.
Zamknijcie drzwi.
A zatem?
Szczerze mówiąc, wolałabym ciebie niż jego.
Jason nawet nie jest moim synem.
Ale...
bez względu na twoje starania
nie wygrasz z krwią Yong-seoka.
Wiesz o tym?
Wiesz, że wystawa inaugurująca wznowienie działalności
jest bardzo ważna, prawda?
Więc wydaje mi się...
że wystawienie prac Zio Shina nie jest najlepszym pomysłem, nie sądzisz?
Odwołajmy to.
- Ale... - Zhou Zhang.
Trzymajmy się pierwszego planu.
Pomożesz mi, prawda?
A właśnie.
Ja też mam kopię tego filmu.
Pewnie się nie przyda, ale nigdy nie wiadomo.
Po co ludzie filmują takie rzeczy,
skoro nie chcą pokazywać ich innym?
Ta dwójka...
walczy o pieniądze, ale stoi po jednej stronie.
Ale przez prywatne problemy
nie wyzbędą się pieniędzy.
Nie są tacy jak my.
Śpisz?
Tak. Czy powinienem
się wycofać?
Skąd taki pomysł?
Po prostu...
jest mi trudno.
Jeśli się upiłeś, odpocznij.
Porozmawiamy jutro.
Dobrze.
ZIO SHIN
Jeśli chcesz zmienić kolejność, wybierz foldery,
tak jak ci pokazywałem.
Z tej wystawy
niestety nic nie będzie.
Przykro mi.
Ale zostanę do końca.
Wiedziałaś, że ta próba samospalenia
to robota partii?
A jeśli tak, to co zrobisz?
Trzeba było mi powiedzieć.
Co powiedział pan Jeong,
gdy robiliśmy zdjęcia w szpitalu?
Powiedział cokolwiek?
Jak się pan czuje?
Słucham?
Wody.
Chyba coś powiedział.
Podziękował mi. Powiedział, że bank obywatelski
musi odnieść sukces.
Partia uknuła całą tę sytuację.
Zmanipulowała pana,
a także mnie, bo chciałam tej pracy.
Jesteśmy tacy sami.
Gdy o tym myślę,
oni przynajmniej byli szczerzy.
Tak.
Masz rację.
Jestem żałosny.
Wszystko to po to,
by zostać kongresmenem.
Mimo wszystko
są granice, których się nie przekracza.
Można zignorować umierającego człowieka,
ale zabicie kogoś...
To zbyt wiele.
Pan Jeong nie umarł sam.
Zamordowali go.
Naprawdę chcę
zostać kongresmenem,
ale nie mogę pracować z mordercami.
Mogę panu jakoś pomóc?
ZAMKNIĘTE
IDENTYFIKATOR PARK EUN-JI
To dowody na to, że partia
pozyskiwała nielegalne środki pod fasadą banku.
Jeśli to wypłynie,
projekt zostanie wycofany,
co uderzy również w partię.
Czerpiąca z tego zyski Mirae Group też się nie wywinie.
Możliwe,
że i pan ucierpi.
Skąd masz tylu obserwujących?
- To nie tak dużo. - Super.
- Zróbmy sobie zdjęcie. - Raz, dwa, trzy.
Raz...
Wino ryżowe jest sycące.
I tanie.
Wspaniały napój.
Czego chcesz?
Pieniędzy.
Pieniędzy?
Pieniędzy.
Racja, potrzebujesz pieniędzy na kampanię.
W porządku, dostaniesz je.
Ale...
pamiętaj, że ludzie są ważniejsi.
Ci, którzy mają wszystko, nie płacą.
Płacić powinni ci, którzy czegoś chcą.
Dostaniesz kieszonkowe.
Zatrzymaj te dokumenty,
zamiast zrywać nasz układ.
Z układu nici.
Oddam ci dokumenty, wezmę swoje pieniądze
i pójdę do domu.
Ile chcesz?
Trzydzieści miliardów.
Idiota.
Nie przeginaj.
Masz mi dać te pieniądze!
To ty przegiąłeś.
Nie będę negocjował.
Widzisz to?
„Stała cena. Płatność gotówką”.
Zrobił błąd.
Myślisz, że to oryginały?
Kozaczyłby tak, gdyby widział film swojej żony?
Świetne.
Po to ludzie wykupują ubezpieczenia.
Kiedyś może ugryźć ich wściekły pies
albo ich pies może dostać wścieklizny.
Pani dyrektor Oh.
Ten film...
Co robisz po ciemku?
To oryginały.
Jeśli do jutra nie dadzą znać, trafią do prokuratury.
Skończę z nimi raz na zawsze. Podli dranie.
Zostałam dyrektorką. Nie pogratulujesz mi?
Gratulacje.
Powinieneś...
z tym skończyć.
- Z czym? - Z tym wszystkim.
Słyszałaś, co mówiłem?
Słyszałam.
Ale...
jeśli zadrzesz z Hanem,
narazisz też mnie. Pomyślałeś o tym?
Twoja praca...
jest aż tak ważna?
Owszem.
Twoja obecność w Kongresie też.
Su-yeon.
Najpierw to przejrzyj.
To nie ma z nami nic wspólnego.
O czym ty mówisz?
Jeśli nic z tym nie zrobię, ucierpią tysiące ludzi.
I co z tego?
Ważne, aby nam nic nie było.
Jeszcze słowo, a będę tobą bardzo rozczarowany.
„Rozczarowany”?
Jak możesz?
Myślisz, że życie jest proste,
bo dostałeś posadę kongresmena.
Wiesz, do czego zdolni są ludzie,
by zdobyć taką pozycję?
Choćby się starała, nie uratuję starca,
który się podpalił.
Su-yeon!
Ten starzec nie żyje!
Nie rozumiesz?
- Zabili go! - O tym mówię.
Myślisz, że się wywiniesz, jeśli zadrzesz z Hanem?
Za kogo ty się masz?
Wolę śmierć od bycia niewolnikiem!
A co ze mną?
Tak ciężko na to pracowałam!
Żyjmy dalej jako jego niewolnicy.
Oszalałaś.
Co robisz?
Zwariowałaś?
- Tak! - Zostaw to.
Przestań!
Do cholery.
Rób, co chcesz.
Filmujesz mnie?
Nie filmuj mnie.
Przestań.
Oh Su-yeon.
Chodź tu.
Otwórz drzwi!
Otwieraj, Su-yeon!
Su-yeon.
Nie mówiła ci, że ma guzy?
Nie.
Były wyjątkowo bolesne.
Powinna była poddać się operacji,
ale wolała brać leki, by uśmierzyć ból.
Jakiej operacji?
Usunięcia macicy.
Ale musiałaby zrezygnować z dziecka.
Ona nie chce...
mieć dziecka.
Chce.
Nie mówiła ci o tym,
ale gdyby go nie chciała, poddałaby się operacji.
Su-yeon jest teraz w kiepskim stanie.
Na oddziale ginekologicznym podają też posiłki dla odwiedzających.
Ja też popełniłem błąd.
Odpuściłaś mi,
więc powinienem zrobić to samo...
i też ci odpuścić, prawda? Wyluzować.
Ale Koreańczycy nie są wyluzowani.
A ja jestem Koreańczykiem...
do szpiku kości.
Powinniśmy...
się rozwieść?
Nie.
Nie chcę tego.
Udam, że tego nie widziałem.
Będziemy mogli być razem szczęśliwi.
Wiem, że w twoim wieku jeszcze nie martwi się przyszłością,
ale powinieneś kupić
choć kilka nieruchomości na nazwiska dzieci.
Większość woli samochody i budynki,
ale ja z wiekiem zacząłem preferować naturę.
Chcę kupić wyspę.
Mam na oku kilka w powiecie Namhae.
Masz naprawdę
znakomity gust.
Kasa oszczędnościowa pod przykrywką banku, piękna rzecz.
Bałem się, że takie kasy stały się zbyt powszechne.
Ale bank obywatelski zachęcił ludzi.
Koreańczycy ciągle myślą, że czegoś ich brakuje.
Każdy sądzi, że ma za mało pieniędzy.
Zawsze chcą zarobić, nawet jeśli mają wpędzić się w długi.
Z Tae-junem
nie będzie problemu?
Kolejna cecha to poczucie niesprawiedliwości.
Nikogo nie zadowala to, co ma.
Wszyscy sądzą, że powinni być na szczycie.
Jang Tae-jun
nie wróci na uczelnię, bo posmakował władzy.
W tym tkwi siła tego narodu.
Wszyscy chcą tego, co mają inni.
Nie tylko Koreańczycy.
„Nie pożądaj żony bliźniego swego”.
Tak głosi Biblia.
DYREKTOR JENNIFER OH
WZNOWIENIE DZIAŁALNOŚCI CENTRUM KULTURY MIRAE
Panie Jeong, panie Ahn, witamy.
Proszę tędy.
To tutaj. Zhou Zhang...
Spójrzmy na kolejne dzieło.
Co to?
Jasonie, o co chodzi?
Nie tak miało być.
Rany. Co tu się dzieje?
Co to?
Ciekawe, o co chodzi.
Teraz nasza kolej.
Na pewno tego chcesz?
Tak. A ty?
Jeśli ty chcesz,
ja też.
Do dzieła.
Filmujesz mnie?
Nie filmuj mnie.
Przestań!
Ja cię sfilmuję.
Spójrz na mnie.
Proszę.
Chciałam odnieść sukces.
Chciałam być sławę...
i zostać dyrektorem tej galerii.
To pragnienie...
dawało mi siłę, dzięki której daleko zaszłam.
Dlatego na pierwszą wystawę,
moją pierwszą wystawę,
wybrałam dzieło,
które uchwyciło moje pragnienia.
Nie. Przestań!
Oddaj mi kamerę.
Dawaj to.
Dawaj.
O rany.
Szantażowano mnie tym filmem.
Bałam się.
Nie spałam po nocach, myśląc,
jak wiele mogę stracić.
Nie przespałam wielu nocy,
ale gdy nadszedł świt,
wszystko stało się jasne.
To ja
sama siebie ograniczałam.
Nie moi szantażyści.
To moje pragnienie powstrzymywało mnie...
przed pójściem dalej.
Chcę...
odnaleźć siebie.
Chcę być wolna.
Jestem właścicielką
swoich pragnień.
Nie będę ich niewolnikiem.
Myślicie, że zwariowałam?
Możecie nazywać mnie bezwstydną.
Ale...
ja się nie wstydzę.
Jestem z siebie dumna.
Jestem dumna z tego,
że jestem bezwstydna.
Przyszła jakaś przesyłka, ale nie wiadomo od kogo.
PROKURATOR CHO YEONG-SEON
Potwierdzenia przelewów z Mirae Group,
kredyty hipoteczne...
To wnioski kredytowe
spółek fasadowych złożone w banku obywatelskim.
To nie są oryginały.
Jang Tae-jun też jest wariatem.
Pan Han Seung-hoon.
Pan Jang Tae-jun.
FUNDACJA BANKU OBYWATELSKIEGO
Pan Lee Jung-ki.
Na koniec prosimy o brawa
dla prezesa Mirae Group, pana Hana,
który przekazał bankowi aż 30 miliardów wonów.
Czy o panu Jeongu to prawda?
Proszę powiedzieć!
Odmawia pan komentarza?
Działał pan nielegalnie?
Wszystko opowiem prokuraturze.
- Czy Mirae Group... - Prosimy o komentarz.
Czy to prawda?
Zrezygnował pan z posady kongresmena.
Dostaliśmy dokumenty, które pan wysłał.
Ale pominął pan parę ważnych rzeczy.
Nie dostaniemy oryginałów, co?
Jeśli wyda się wszystko
i projekt banku szlag trafi, co na tym zyskamy?
To brudne pieniądze,
ale nie lepiej użyć ich w szczytnym celu?
Popełnił pan przestępstwo?
Panie Han, komentarz.
- Panie Han! - Prosimy.
- Panie Han! - Komentarz!
- Przyznaje się pan? - Panie Han, prosimy.
Proszę poczekać.
Długo nie miałam dowodów, by go przymknąć,
ale przeszukując jego klub, rozbiłam bank. Pójdzie siedzieć za napaść i usiłowanie morderstwa.
Proszę coś powiedzieć!
Proszę pana!
Naprawdę jest pani...
wariatką.
Nigdzie nie widzę pani dyrektor Su-yeon.
Pracuje.
Ale nie jako dyrektor.
SERIA LESBIJSKA NR 3 TRÓJKĄT, CZĘŚĆ 2
SPOTKANIE GRUPOWE
- Tutaj. - Uśmiech.
Dziękuję.
Co pani sądzi o sztuce?
Pani Kim.
Sztuka to...
gówno.
HISTORIA, NAZWISKA, POSTACI ORAZ WYDARZENIA
PRZEDSTAWIONE W FILMIE SĄ FIKCYJNE