Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(เหตุการณ์ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ดัดแปลงจากพงศาวดารจีน)
(จีน 195 ปีก่อนคริสตกาล)
ฝันร้ายของข้า
ข้าชื่อหลิวปัง
อายุ 61
เกิดที่อำเภอเล็กๆ ชื่อเพ่ย
ข้าคือฮ่องเต้ราชวงศ์ฮั่น
ในชีวิตข้ามีศัตรูตัวฉกาจสองคน
ที่ตามหลอกหลอนข้ามาชั่วชีวิต
คนหนึ่งชื่อเซี่ยงอวี่
อีกคนชื่อหานซิ่น
(นางสนมฉี)
ฝ่าบาท
ไปได้แล้ว ฮูหยินฉี
(ฮองเฮาหลู่)
จัดการเสร็จแล้ว
เรื่องอะไร
(เซียวเหอ)
ฝ่าบาท
ข้านำหานซิ่นมาแล้ว
หานซิ่น
หานซิ่นอ้างว่าเจอข้าครั้งแรก ที่เมืองเซีย
ข้ากลับจำไม่ได้ว่าเจอเขา
จำได้แต่ว่าเจอกับเซี่ยงอวี่
แม่ทัพเซี่ยงกลับมาแล้ว
ยินดีต้อนรับ แม่ทัพเซี่ยง
เซี่ยงอวี่อายุ 24 ตอนข้าเจอเขาครั้งแรก
ข้าอายุ 48
เขามีพร้อมทุกอย่าง
ชาติตระกูล
ใบหน้าที่หล่อเหลา
ร่างกายกำยำและกล้าหาญ
บวกกองทัพที่เข้มแข็ง
และแน่นอน...
มีสาวงามที่สุดเคียงข้างกาย
ตอนนั้นเขาคุมทัพกบฏต่อต้านพวกฉิน
เป็นตำนานที่ยังมีชีวิต
หานซิ่นกับข้าเป็นแค่คนจร
พวกเราฝันอยากเข้าร่วม กองทัพของเซี่ยงอวี่
เอาไปฝังซะ
หลิวจี้จากเมืองเพ่ย
(14 ปีก่อนหน้านี้)
(หานซิ่น)
(กองทัพเซี่ยงอวี่)
ข้าไม่เคยได้ยินชื่อเจ้ามาก่อน
(ฟ่านเจิง)
ร่ำลือว่าเจ้าคือราชบุตรมังกร
เมฆฝนติดตามเจ้า
ฟ้าคำรามเมื่อเจ้าปรากฏตัว
เมียข้าแค่แต่งขึ้นมาเล่นๆ
(เซี่ยงป๋อ)
(เซี่ยงอวี่)
เห็นฝนนี่ไหม
เดี๋ยวคงหยุด
เดี๋ยวคงหยุดแน่
สั่งฟ้าสั่งฝนได้เสียด้วย
ท่านแม่ทัพ
เรียนท่านตามสัตย์จริง
ข้ามานี่เพื่อขอกองทหาร
เพื่อไปช่วยเมียกับคนของข้า
หากท่านไม่ไว้ใจข้า
ข้าจะไปทันที
ถ้าปล่อยไป มันจะเป็นภัยคุกคามแน่
ท่านแม่ทัพ โปรดเมตตาด้วย
- จับมันไว้ - จับมันไว้
- อย่ายุ่งกับพี่ใหญ่นะ - อย่ายุ่งกับพี่ใหญ่นะ
พวกนี้เป็นคนหมู่บ้านเดียวกับข้า
เป็นแค่คนบ้านนอก
ไร้กริยามารยาท
ถ้าจะฆ่า ก็ฆ่าข้าเถอะ แต่โปรดปล่อยพวกเขาไป
ถอยไปนะ ขอเตือนก่อน ข้าเป็นนักฆ่านะ ถอยไป
ถอยไปนะ พวกเจ้า ข้าเป็นนักฆ่านะ ไม่ได้ยินหรือไง
เราให้เขายืมกองทหารเถอะ
ชายผู้นี้ไม่สมควรตาย
ข้าจะให้คนเจ้า ห้าพันนาย
ไปช่วยหมู่บ้านของเจ้า
หลังจากช่วยเมียเจ้าแล้ว
ค่อยมาสมทบกับเรา
ขอรับ ท่านแม่ทัพ
เจ้าเป็นใคร
ฝ่าบาท ข้าน้อยเป็นอาลักษณ์
มาบันทึกวีรกรรมของฝ่าบาท
ให้ใครอ่านล่ะ
ให้ฮองเฮาอ่านงั้นหรือ
ฝ่าบาท บันทึกสำหรับคนรุ่นหลังพ่ะย่ะค่ะ
งั้นเขียนเรื่องดีๆ เกี่ยวกับข้าสิ
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท น้อมรับคำสั่ง
(หยูจี)
อ๋องเพ่ย
ไม่เคยคิดฝันเลยว่าวันหนึ่ง
ข้าจะได้ร่วมรบกับเซี่ยงอวี่
ตอนนั้นข้ามีเป้าหมายเดียวเท่านั้น
ราชวงศ์ฉินจงพินาศ
- ราชวงศ์ฉินจงพินาศ - ราชวงศ์ฉินจงพินาศ
- ช่วยด้วย - อาซ้อ
- อาซ้อ
อาซ้อ ท่านอยู่ที่ไหน
อาซ้อ
(หลู่จื่อ)
ข่าวลือเรื่องราชบุตรมังกรของเจ้า
เกือบทำให้ข้าต้องตายเชียวนะ
ช่างบังอาจ ฆ่าพวกนั้นให้หมด
ทหาร ขุนนาง ฆ่าให้หมด
ฆ่าอย่าให้เหลือ
ชุดเกราะสวยดีนี่
ของกำนัลจากเซี่ยงอวี่
ท่านมีลูกนอกสมรสกับแม่หม้ายผู้หนึ่ง
จริงหรือไม่
ข้าต้องอุทิศตนทำการใหญ่
ทำลายราชวงศ์ฉิน
แต่ท่านยังมีเวลา เจ้าชู้เร่หาหญิงอื่น
คงใช่
- ท่านพ่อ - ท่านพ่อ
นั่งลง
นั่นไง
หลิวเฟย
ท่านเคยเจอเขาหรือยัง
มารดาของเขาตายแล้ว
ข้ารับเขามาเลี้ยง
ถ้าเขาเป็นลูกของท่าน
ข้าจะดูแลเขาให้
ตอนนั้นข้าเมา
คนอย่างข้าต้องเผชิญความตายทุกวัน
ข้าไม่ได้ตั้งใจ
ข้าขอโทษ
ก็ถือว่าตามนั้น
ข้าจดจำไว้เสมอ ตอนข้าจากมา
เรือนร่างเดียวดาย ที่เฝ้ามองข้าจากเนินเขา
เมียข้า
แล้วหลายปีก็ผ่านไป
เซี่ยงอวี่กับข้าเปลี่ยนจาก พี่น้องร่วมสาบาน
กลายเป็นศัตรู
ขณะเดียวกัน
เขาจับเมียข้าเป็นตัวประกัน
หลายปีต่อมา
ในที่สุดเมียข้าก็กลับมา
แต่ข้าไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับนางดี
ข้ารับหญิงอื่นเป็นเมีย
มีลูกด้วยกันแล้วหนึ่งคน
เซียวเหอกับคนอื่นๆ รอฝ่าบาทอยู่
เข้ามาใกล้ๆ
นี่คือห้องของข้า
ไม่ใช่ท้องพระโรง เข้ามาใกล้ๆ ทุกคนเลย
พักหลังนี่
ข้ามักฝันร้าย นอนไม่ค่อยหลับ
ข้าก็เหมือนกัน ฝ่าบาท
ข้าถามเจ้าหรือไง
(ฝานไคว่)
พวกเจ้าสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ กับข้ามาหลายปี
ได้ตำแหน่งขุนนาง แต่ข้าได้ครองแผ่นดิน
พวกเจ้ารับได้หรือ
ฝ่าบาท
เราสาบานว่าจะภักดีต่อฝ่าบาท
แล้วหานซิ่นละ
เขายังถูกจองจำอยู่
- จองจำหรือ - ผ่านมาหกปีแล้ว ฝ่าบาท
หานซิ่นผู้ยิ่งใหญ่
ไฉนข้าถึงจับเจ้าได้
ฝ่าบาท ท่านคือราชบุตรมังกร
ข้าเป็นเพียงคนสามัญ
ข้าจะฆ่าเจ้า
มีคนบอกว่าเจ้าวางแผนกบฏ
- กบฏต่อผู้ใด - กล้าคิดล้มล้างข้าหรือ
หากเป็นเช่นนั้นจริง
ไยข้ารอนานจนป่านนี้
ปล่อยเขาเป็นอิสระ
คอยเฝ้าจับตาเอาไว้
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
ฝ่าบาทหมายถึงให้เนรเทศเขาใช่ไหม
(จางเหลียง)
เจ้าคิดเห็นประการใด
ให้เขาอยู่กับข้าที่นี่แหละ
(หานซิ่น)
ระวังด้วย
ยึดล่างให้มั่น
ค่อยๆ
ให้พร้อมเพรียง
ระวังเท้าด้วย
เซียวเหอ ไยต้องก่อสร้างวุ่นวายเยี่ยงนี้
ฮองเฮาทรงรับสั่งให้ซ่อมหอระฆัง
ฝ่าบาทเป็นองค์ฮ่องเต้
ฟุ่มเฟือยไปบ้างมิเป็นไรดอก
เกียรติที่ได้พำนักที่นี่
ถือว่าเพียงพอแล้ว เรียบง่ายเข้าไว้
รื้อทิ้งซะ
ที่นี่เคยเป็นราชวังของจื่ออิง ฮ่องเต้ฉิน
- จำได้ไหม - จำได้พ่ะย่ะค่ะ
ผู้ใดจะคาดคิดว่า
สามัญชนอย่างพวกเรา
จะสามารถขึ้นครองราชย์
แล้วอาศัยอยู่ที่นี่ได้
(207 ปีก่อนคริสตกาล นอกเมืองหลวงฉิน)
(จื่ออิง ฮ่องเต้ฉินยอมแพ้ ออกมาต้อนรับลู่ปังเข้าเมือง)
(จื่ออิง ฮ่องเต้ฉิน)
(ราชวังฉิน)
ที่นี่เก็บบันทึกทุกอย่างของฉิน
(หอจดหมายเหตุ)
เอกสารของทางการ
บันทึกประวัติศาสตร์
(หลิวจี้)
หลิวจี้
หลิวจี้จากเมืองเพ่ย
สกุล หลิว ชื่อ จี้
พื้นเพมาจากเมืองเพ่ย มณฑลเฟง
เกิดในรัชสมัยที่ 51 ของกษัตริย์อิงจี่
บิดา หลิวตวน
พี่ใหญ่ หลิวป๋อ พี่รอง หลิวจง
น้องชาย หลิวเจียว
ภรรยา หลู่จื้อ
มีบุตรสองคน
เคยเป็นนายท่าที่ซื่อสุ่ย
ฮ่องเต้สร้างได้ มิใช่สายโลหิต
ปิดด่านหานกูเสีย
ปิดทุกเส้นทางที่มาเมืองหลวง
ไม่ได้เด็ดขาด
ทัพเซี่ยงอวี่จะมาถึงแล้ว
ใครยึดเมืองหลวงก่อน
ได้ครองเมือง
เซี่ยงอวี่กับข้าตกลงกันแล้ว
มีปัญหาอะไรไหม
พวกเชื้อพระวงศ์สวะพวกนี้
มีสิทธิอะไร จึงเสพสุขที่นี่ได้ทั้งวัน
ข้าสมควรตายนานแล้ว
ราชวงศ์ฉินอาจล่ม...
แต่ความฝันที่จะรวมแผ่นดิน จะคงอยู่ต่อไป
ขอร้องละ อ๋องเพ่ย
ทำให้ฝันนี้คงอยู่ด้วย
เอาตัวไปซะ
ขอร้องละ อ๋องเพ่ย
หาที่เหมาะๆ ในเมืองนี้
เอาตัวเขาไปไว้ที่นั่น
ตั้งแต่วันนี้ไป
ที่นี่เป็นของข้าแล้ว
พี่หลิว
ขาเจ้าเป็นอะไรไป
ข้าทดลอง
ยาอายุวัฒนะให้ฝ่าบาท
แต่สูญเสีย
- ความรู้สึกที่ขาไป - ยาอายุวัฒนะรอได้
หานซิ่นทำตัวเป็นยังไงบ้าง
หมดอาลัยตายอยาก
ขังตัวอยู่ในห้องทั้งวันทั้งคืน
หมกมุ่นกับความผิดของตนเอง
เจ้า
หานซิ่น
และเซียวเหอ
หากไม่มีพวกเจ้า
แผ่นดินนี้คงไม่ได้ตกเป็นของข้า
หานซิ่นมีใจออกห่าง ข้าขับไล่เขาไป
ตอนนี้เจ้าก็ป่วย
เจ้าป่วยมานาน
เคยระแวงข้าบ้างไหม
- ฝ่าบาท - จื่อฝาง
หลายปีมานี้
ทุกครั้งที่ข้ารับฟังเจ้า
ชัยชนะก็ตกเป็นของข้า
หากข้าไม่ฟังเจ้า
ภัยพิบัติต้องมาเยือนแน่
เซียวเหอ
เอาไปให้หมด
อย่าให้เหลือ
เซียวเหอ
ผู้ใดสั่งให้ทำแบบนี้
เสียสติไปแล้วหรือไง
อ๋องเพ่ยอยู่ที่ไหน
เซียฮัวยิง หลีกทาง
ให้เข้าไปไม่ได้
ถ้าไม่ให้ข้าเข้าไป พรุ่งนี้เช้าอ๋องเพ่ยต้องตายแน่
ใครกัน
ต้องการอะไร
ข้าเอง
จางเหลียง
ข้าเกือบเสร็จแล้ว
นี่อาจเป็นครั้งสุดท้าย ที่ข้าได้เจอท่าน
หมายความว่ายังไง
เซี่ยงอวี่มาแล้ว
กองทัพสี่แสนของเขา ผ่านด่านหานกูมาได้
เตรียมโจมตีเราพรุ่งนี้เช้า
- แล้วกองทัพของข้าล่ะ - บ้างก็หนีทัพ
บ้างก็ยอมแพ้ ไม่มีกองทัพเหลือแล้ว
(ค่ายทหารหลิวปัง)
ต้องรออีกนานแค่ไหนกัน
- ท่านเซี่ยงป๋อ - ไม่ต้องมากมารยาท
ข้าไม่ได้มาหาเจ้า
ข้ามาหาจางเหลียงต่างหาก
ท่านเซี่ยงป๋อแนะนำให้ข้าหนีไปซะ
ท่านเซี่ยงป๋อ ข้าภักดีต่อท่านแม่ทัพเซี่ยงเสมอ
ได้ข่าวว่า เจ้าย้ายเข้าไปอยู่ในวังใช่ไหม
ไม่จริงแน่นอน
เขาอยู่แต่ในค่าย ไม่เคยย่างเท้าเข้าวังเลย
ท่านเซี่ยงป๋อ จางเหลียงพูดถูก
- ข้าไม่ได้แตะต้องอะไรในวังเลย - พอได้แล้ว
ข้าเชื่อท่าน
แต่ท่านแม่ทัพจะเชื่อหรือ
ฟ่านเจิงจะเชื่อไหม
ท่านเซี่ยงป๋อ อ๋องเพ่ยถูกคนใส่ร้าย
ถ้าท่านช่วยเขาไม่ได้ ข้ายินดีตายไปพร้อมเขา
- โปรดทำอะไรสักอย่างเถอะ - ท่านเซี่ยงป๋อ
พรุ่งนี้เช้า กองทัพของแม่ทัพเซี่ยงก็จะมาถึงแล้ว
- ดึกดื่นป่านนี้ข้าจะทำอะไรได้ - ช่วยข้าเถอะ ท่านเซี่ยงป๋อ
ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด
ท่านเซี่ยงป๋อ ท่านมีบุตรชาย
ข้ามีลูกสาว
เรามาเกี่ยวดองเป็นญาติกันเถอะ
ข้าภักดีมาตลอด
ทีนี้ท่านเชื่อข้าหรือยัง
บางที...
หากข้ารีบกลับไปคืนนี้ อาจไปคุยกับท่านแม่ทัพเซี่ยงทัน
ขอบพระคุณมาก ท่านเซี่ยงป๋อ
แต่รุ่งสางพรุ่งนี้
ท่านต้องไปหาท่านแม่ทัพเซี่ยงเอง
ท่านอ๋องเพ่ย ข้าจะไปกับท่านด้วย
ข้ากลับละนะ
รักษาตัวด้วย
(เซี่ยงป๋อ)
เช่อหยางโหว
มาแล้วหรือ
ตามพระบัญชา ฝ่าบาท
วันนี้ ข้านำบางอย่าง
มากราบฝ่าบาทด้วย
เข้ามา
ดีมาก
ออกไปได้
เช่อหยางโหว ที่เชิญท่านมาวันนี้
ข้าจะได้ถามท่าน
ทำไมหานซิ่นถึงได้ตีจากเซี่ยงอวี่ แล้วมาภักดีกับข้า
ข้าน้อยก็ไม่ทราบ ฝ่าบาท
ตอนแรกท่านแซ่เซี่ยงไม่ใช่หรือ
ท่านเป็นอาของเซี่ยงอวี่
พวกท่านเป็นญาติกัน
มิใช่หรือ
- บันทึกลงไปหรือยัง - พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
หานซิ่นหนีเซี่ยงอวี่มา หลังจากงานเลี้ยง
ตอนที่ปราบพวกฉินได้
ตอนนั้นเซี่ยงอวี่มีอำนาจสูงสุด
ทำไมหานซิ่นถึงได้ตีจากเขามาตอนนั้น
ประวัติของเขาช่างน่ากังขานัก
ฝ่าบาททรงพระปรีชาสามารถ
ความจริงบางประการก็มิอาจล่วงรู้
ว่าไฉนหานซิ่นถึงหนีจากเซี่ยงอวี่ มาหาข้า
ยังไงเสีย ข้าไม่เคยคิดจะสังหารหานซิ่น
ไม่งั้นข้าคงไม่ขังเขามานานหกปีหรอก
แต่พวกเหล่าเสนาบดีบอกว่า หานซิ่นเป็นภัยคุกคาม
นั่นจุดไฟโทสะในใจข้า
เร็วๆ นี้หานซิ่นออกว่าราชการ บ้างหรือไม่
ดูเหมือนเป็นเช่นนั้น
ไร้สาระ
เขาออกว่าราชการครั้งเดียว ก็คือครั้งเดียว
คิดว่าข้าไม่รู้หรือไง
- จื่อฝางบอกว่าหานซิ่น... - เจ้ากับจื่อฝาง
คอยปกป้องหานซิ่นมาตลอด
ข้าไม่ได้ออกว่าราชการ
แต่ข้ารู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในนั้น
เจ้าสารเลวนั่น
ออกว่าราชการแค่ครั้งเดียว
ตีหน้าเหมือนอยู่ในงานศพ
มันรอให้ใครตาย บอกมา ข้าใช่ไหม
ฝ่าบาท ใครเป็นคนที่นำเรื่องนี้มากราบทูล
ข้าไม่บอกเจ้าหรอก
ข้ากำลังถามเจ้าอยู่ จริงหรือไม่
ไปให้พ้น ออกไป ขอบอกเลยว่า ข้าจะสั่งประหารมันแน่
ฝ่าบาท
ได้โปรด ข้าขอร้อง ฝ่าบาท
หากไม่ใช่เพราะหานซิ่น เราไม่มีวันนี้แน่
เขาคือผู้ที่ปราบเซี่ยงอวี่ได้
และครอบครองดินแดนถึงสองในสาม
ชาวบ้านจะคิดยังไง
ถ้าเราฆ่าเขา
ข้าเบื่อเรื่องนี้เต็มทน
เราทุกคนต่างร่วมสู้รบกันมา
ทุกคนต่างมีบทบาทของตน
ทุกคนได้รับความดีความชอบ
ไฉนเขาได้ชื่อเสียงไปหมดคนเดียว
- ฝ่าบาท - ฝ่าบาท
ถอยไป
- ฝ่าบาท - ฝ่าบาท
ไปตามฮองเฮามา
ข้าอยู่นี่แล้ว ฝ่าบาท
ฮองเฮา
เพคะ ข้าเอง
หลิวจี้จากเมืองเพ่ย
ฝันร้ายของข้า
(งานเลี้ยงหงเหมิน ค่ายทหารเซี่ยงอวี่)
ฝันร้ายของข้า
เจ้าคนพวกนี้คือนักล่า
ข้าคือเนื้อบนเขียง
เมื่อใดก็ตาม
ที่อันตรายมาถึงตัว
ข้ารู้สึก
เหมือนย้อนกลับไปเมื่อ 11 ปีก่อน
ที่งานเลี้ยงหงเหมิน
ในค่ายทหารเซี่ยงอวี่ ที่ความตายแทรกซึมอยู่ทุกอณู
นี่คือการพบกับเซี่ยงอวี่ เป็นครั้งสุดท้ายของข้า
ตราฮ่องเต้ฉิน ข้านำมาให้ท่านแม่ทัพ
นั่นคือช่วงเวลามืดมนที่สุด
น่าสะพรึงกลัวที่สุดในชีวิตข้า
อย่าบังอาจจับตัวพี่หลิวนะ
ยังจะรออะไรอีก
- ฆ่ามันซะ - เดี๋ยว
รออะไรอีก ลงมือเลย
คุกเข่า
เจ้าเข้าวังฉินหรือไม่
- ข้าไม่ได้เข้าไป - อ๋อเหรอ
เจ้าเข้าไปในวังแน่
สารภาพมา
ข้าไม่ได้เข้าวังฉิน
ที่งานเลี้ยงหงเหมิน ข้าแสร้งทำเป็นเมามาย
แล้วหนีมา
ข้าวิ่งไม่หยุด
วิ่งไปเรื่อยๆ
สักวัน
พวกเจ้าต้องตกเป็นข้าทาสของมันแน่
ข้าหนีสุดชีวิต
แต่รู้อยู่เต็มอกว่า เซี่ยงอวี่ปล่อยให้ข้าหนีมา
เขารู้ว่าราชวังฉินคือกุญแจสำคัญ
ที่จะจุดประกายความทะเยอทะยานในใจคน
ข้าแน่ใจว่าความทะเยอทะยานของหานซิ่น
ก็ถูกจุดขึ้นมาเช่นกัน เมื่อเขาเข้าวังไป
หยุด
ท่านแม่ทัพ
หานซิ่นขอรับ
เข้ามาทำอะไรที่นี่ หานซิ่น
ให้อภัยข้าด้วย ท่านแม่ทัพ
มีบางอย่างที่ท่านควรเห็น
เอกสารสำคัญเป็นของปลอม หลิวปังเคยเข้ามาในวังแล้ว
เจ้าคนโกหก
เราควรฆ่ามันที่งานเลี้ยง เจ้าชั่วนี่สมควรตาย
เขาต้องเคยเข้ามาในวังอยู่แล้ว
ข้ารู้อยู่แล้ว
ไม่รู้หรือไงว่า ไม่มีผู้ใดเข้าวังตามลำพังได้
เจ้าอยากเป็นหลิวปังหรือไง
สารภาพความจริงมา
หลิวปังเคยเข้ามาในนี้หรือไม่
ถ้าไม่บอก ข้าจะฆ่าท่าน
งั้นก็เป็นไปตามนั้น
ข้าเพิ่งรู้ว่าทำไม
จื่ออิงถึงนำข้าเข้าวัง
ราชวงศ์ฉินจงพินาศ
เพื่อเพาะบ่มเมล็ดพันธุ์ ความทะเยอทะยาน...
ราชวงศ์ฉินจงพินาศ
ในใจข้า
ราชวงศ์ฉินจงพินาศ
เมื่อเมล็ดพันธุ์งอกงาม
ข้าก็กลายเป็นดาบล้างแค้นของจื่ออิง
- ราชวงศ์ฉินจงพินาศ - ราชวงศ์ฉินจงพินาศ
ราชวงศ์ฉิน
จงเจริญ
- ราชวงศ์ฉินล่มสลายแล้ว - ราชวงศ์ฉินล่มสลายแล้ว
ที่นี่เคยเป็นราชวังฉิน
หลายคนบอกว่าข้าควรพำนักอยู่ที่นี่
ไม่มีทาง ข้าจะทำลายที่นี่ เพื่อกำจัดความเย้ายวน
ที่จะกลายเป็นฮ่องเต้ฉินอีกคน
เราไม่ได้ทำลายราชวงศ์ฉิน เพื่อเจริญรอยตามพวกเขา
ฮ่องเต้ฉินกุมโลกไว้ในกำมือ
มีโองการให้ทุกคนแต่งสีเดียวกัน
นั่งรถม้าแบบเดียวกัน
และพูดภาษาเดียวกัน
เขาต้องการรวบรวมผู้คนให้เป็นเอกภาพ
ผู้คนส่วนใหญ่ต้องใช้เวลาทั้งชีวิต จึงเห็นตนเองชัดๆ
สำหรับข้าแล้ว
ตอนที่ข้าอยู่เมืองเพ่ยบ้านเกิด
ชีวิตข้าดั่งน้ำก้นบ่อ
สงบเงียบงัน
แต่หลังจากข้าเข้าไปในวังฉิน
ประกายไฟก็ถูกจุด
ข้าเห็นความทะเยอะทะยาน ลึกอยู่ในใจข้า
ปั่นป่วนดังท้องทะเล
ข้าจะแบ่งแผ่นดินเป็น 19 เขต แล้วมอบให้พวกเจ้า
เหล่าพี่น้องที่ร่วมทำศึกกับข้า
กลับไปแคว้นของพวกเจ้า พูดภาษาของเจ้า
เขียนประวัติศาสตร์ของพวกเจ้าเอง
ให้ซื่อหม่าจินเป็นอ๋องแคว้นไส้ ปกครองดินแดนตะวันออกของเซียงหยาง
หลิวปัง อ๋องแห่งเพ่ย ที่บุกเข้าเมืองหลวงได้เป็นคนแรก
จับตัวจื่ออิง ฮ่องเต้ฉิน มีความชอบสูงส่ง
ขอแต่งตั้งเป็นอ๋องแห่งฮั่น
ปกครองดินแดน บา ซู และฮั่นจง
มีหนานเจิ้งเป็นเมืองหลวง
ข้าไม่รู้ว่าทำไม เซี่ยงอวี่ไว้ชีวิตข้า
หรือทำไมไว้ชีวิตหานซิ่น
เขาปล่อยให้หานซิ่นมีชีวิตอยู่
ช่างสมเป็นผู้มีคุณธรรม ที่เห็นแต่ความยิ่งใหญ่ของตนเอง
แต่กลับไม่เห็น ความทะเยอทะยานของผู้อื่น
วันนั้น หานซิ่น ทหารธรรมดาผู้หนึ่ง
หนีจากเซี่ยงอวี่มา
แล้วเข้าร่วมกองทัพของข้า
ตามคำแนะนำของเซียวเหอ หานซิ่นกลายเป็นแม่ทัพใหญ่ของเรา
จากนั้นห้าปี
หานซิ่นกับข้าแสดงให้เซี่ยงอวี่
เห็นว่าเขาทำผิดพลาดมหันต์
(203 ปีก่อนคริสตกาล สมรภูมิไกเซี่ย)
(หานซิ่นนำทหารสามแสน กำชัยเหนือเซี่ยงอวี่ได้)
- ฮ่องเต้จงเจริญ - ฮ่องเต้จงเจริญ
อย่าทำให้เปลืองแรงเลย
ให้นางกำนัลทำเถอะ
ข้าทำจนชินแล้ว
เจ้าไปเถอะ
น้อมรับพระบัญชา
อย่านะ ฝ่าบาท
ทรงประชวรอยู่เลยเพคะ
นี่ก็ดึกแล้ว
พวกเจ้ากลับไปพักผ่อนเถอะ
หลิวจี้จากเมืองเพ่ย
ฝ่าบาท
เป็นอะไรไปเพคะ ฝ่าบาท
เจ้าได้ยินไหม
มีคนคิดจะฆ่าข้า
ฝ่าบาทฆ่าเซี่ยงอวี่ไปแล้ว
อย่าทรงวิตกไปเลย
พักผ่อนเถอะเพคะ
ข้าไม่ใช่คนที่
ฆ่าเซี่ยงอวี่
เซี่ยงอวี่ยังมีชีวิตอยู่
ออกไป
มีปัญหาเพคะ
- เกิดอะไรขึ้น - มีข่าวลือแพร่สะพัด
ข่าวลือว่ายังไง
ข่าวลือว่าฝ่าบาทกำลังจะสิ้นพระชนม์
เป็นไปไม่ได้
เหล่าเสนาบดีต่างหันไปสอพลอหานซิ่น
ไม่ควรไว้ใจเจ้าพวกคนขลาด เหล่านั้นเลย
ข้าจะไปเอง
ไปประกาศศักดาในท้องพระโรง
ข้ายังไม่ตายนะ
ไปตามหานซิ่นมา
พาเจ้าสารเลวนั่นมาหาข้า
คนสุดท้ายที่เฉินซีไปพบ ก่อนออกจากเมือง
ก็คือหานซิ่น
เฉินซีไปบ้านจางเหลียง
ไปเจอจางเหลียงกับหานซิ่น แล้วกลับบ้านไปก่อกบฏ
จางเหลียงไม่ทำแบบนั้นแน่
- จางเหลียงไม่ทำแน่ - ข้ารู้ว่าเฉินซีไปเจอจางเหลียง
คนใช้ในบ้านจางเหลียง
รายงานให้ข้ารู้
เหล่าเสนาบดีต่างกลัวตาย
ไปหาจางเหลียง
ตราบเท่าที่เขากับเซียวเหอ ยังภักดีต่อข้า
ทุกอย่างก็ไม่มีปัญหา
เจ้านั่งเกี้ยวของข้าไป
ถวายบังคม ฮองเฮา
ฝ่าบาทตรัสว่าท่านใช้ชีวิตสมถะ
เลยให้ข้ามาปรับปรุงคฤหาสน์ เป็นของขวัญสำหรับท่าน
ขอบพระทัยฝ่าบาท
หานซิ่นภักดี
ไยฝ่าบาทต้องการฆ่าเขา
ฝ่าบาทต้องมีเหตุผล ในการฆ่าคนด้วยหรือ
แต่เขาคือหานซิ่นนะ
หากไม่มีเหตุผล จะรู้ได้ยังไงว่าเราไม่ใช่รายต่อไป
หานซิ่นเคยภักดีเซี่ยงอวี่
แล้วแปรพักตร์มาหาเรา
กำชัยชนะเซี่ยงอวี่
คนอย่างเขาอาจภักดีเราในวันนี้
แล้วเป็นกบฏพรุ่งนี้ก็ได้
ไม่ใช่หานซิ่นแน่
หากเขาคิดกบฏ
เขาคงทำไปนานแล้ว
ตอนนั้นเขาครอง 72 เมือง
มีกองทัพเหนือกว่ากองทัพของ ฝ่าบาทกับเซี่ยงอวี่รวมกันเสียอีก
ข้าขอร้องเขาเข้าร่วมกับเรา แล้วเอาชนะเซี่ยงอวี่
ตอนนี้ฝ่าบาทอยากให้ ข้าฆ่าเขางั้นหรือ
ข้าทำไม่ได้หรอก
ฮองเฮา ข้าขอร้องละ
ให้โอกาสเขาอีกสักครั้ง
ฝ่าบาททรงชื่นชมท่าน
แต่ก็ยังระแวงอยู่
ตอนท่านขอให้ฝ่าบาทตั้งท่าน เป็นอ๋องซานตง
- ฝ่าบาทไม่พอพระทัย - ข้ายึดครองครึ่งแผ่นดินให้ฝ่าบาท
บดขยี้เซี่ยงอวี่
ขอแค่ปกครองซานตงมากไปหรือไง
ตอนนี้ท่านเอาแต่ปรุงยา
ไม่ใช่เพราะหัวใจท่านอ่อนแอ
แค่พยายามทำให้ฝ่าบาทเชื่อว่า
ท่านชราแล้ว
และป่วยเรื้อรัง
ว่าท่านปราศจากความทะเยอทะยาน
ไม่ใช่ภัยคุกคามต่อฝ่าบาทแล้ว
- แต่ท่านหลอกข้าไม่ได้หรอก - สายตาท่านช่างแหลมคม
หากดาบคมเกินไป
ดาบไม่เพียงเชือดผู้อื่น
แต่ยังทำร้ายเจ้าของได้
รู้ไหมข้าต่างจากฝ่าบาทเจ้าตรงไหน
รู้ไหมว่าข้าต่างจาก พวกเจ้าทั้งหมดยังไง
วิธีที่ข้ามองสิ่งต่างๆ ไง
โลกเป็นของทุกคนที่อยู่ใต้สรวงสวรรค์
ยังจำได้ไหม
เพลงศึกของเหล่าทหาร
ตอนเราลุกฮือต่อต้านราชวงศ์ฉิน
ฮ่องเต้สร้างได้ มิใช่สายโลหิต
- ฮ่องเต้สร้างได้ มิใช่สายโลหิต - หยุดนะ
หยุดเถอะ ขอร้องละ
หานซิ่น
อย่าเปล่งวาจาเยี่ยงนั้นอีก
เวลาเปลี่ยนไปแล้ว
เวลาเปลี่ยนไปจริงๆ
ฮ่องเต้สร้างได้ มิใช่สายโลหิต
ฝ่าบาทจองจำหานซิ่นหกปี
หวังว่าเขาจะเปลี่ยนใจ
- เขาเปลี่ยนใจหรือเปล่า - ไม่พ่ะย่ะค่ะ
เวลาของฝ่าบาทเหลือน้อยแล้ว
พวกเราที่เหลือล้วนชราภาพ
หานซิ่นอายุแค่ 35
เหล่าพวกผู้อาวุโสอยากคงสถานะนี้
แต่พวกคนหนุ่มอยากเปลี่ยนแปลง
นี่คือธรรมชาติมนุษย์ ไม่มีใครห้ามได้
เซี่ยงอวี่เป็นผู้มีคุณธรรม ล้ำเลิศที่สุดเท่าที่ข้ารู้จัก
เขามีโอกาสสังหารฝ่าบาทหลายครั้ง
รวมถึงข้าด้วย
แต่เขาก็ไม่ทำ
เขาปล่อยข้ามา
ปล่อยฝ่าบาทด้วย
ผลก็คือ
ร่างกายเขาเน่าเปื่อยอยู่ในพื้นดิน
ส่งเสียงจากดินเบื้องล่าง
คร่ำครวญจากในหลุมศพ
จงอย่าทำพลาดเช่นเดียวกับเซี่ยงอวี่
อย่าสละชีวิตทิ้งไปโดยเปล่าประโยชน์
จงทบทวนใหม่ให้ดีเถอะ
ฮองเฮา
ในหมู่ลูกน้องของหานซิ่น
ยังมีแม่ทัพ 13 คนเชื่อฟังคำสั่งเขา
ส่งพวกนี้ไปตะวันตกเฉียงเหนือ เพื่อปราบกบฏ
กุนซือของหานซิ่นรับใช้เขามาหลายปี
หลักแหลมเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว ดั่งงูในพงหญ้า
หากหานซิ่นฟังข้า เรื่องแบบนี้ต้องไม่เกิดแน่
เซียวเหอคือกุญแจสำคัญ
เขาใกล้ชิดกับหานซิ่น
เป็นหูเป็นตานำข่าวในวัง ไปให้หานซิ่นรู้
งั้นต้องทำเยี่ยงไร
ขอกระหม่อมนำไปทบทวนดู
กระหม่อมจะไปทบทวนดู
ฮองเฮา
ครั้งหนึ่งฝ่าบาทเคยตรัสว่า
อยากเกี่ยวดองกับตระกูลหม่อมฉัน
คำขอนั่นยังคงอยู่ไหม
ให้ข้าคิดดูก่อนนะ
จบแล้ว
ข้าทบทวนบันทึกงานเลี้ยงหงเหมินแล้ว
ช่างไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย
เรื่องราวการก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น เอาไว้ให้คนรุ่นหลังอ่าน
ต้องไม่มีข้อผิดพลาด
เข้าใจไหม
ท่านเสนาบดี หากเป็นบันทึกใหม่
เราได้คุยกับพยานผู้อยู่ในเหตุการณ์
เรื่องงานเลี้ยงหงเหมิน เราสอบถามจากฝานไคว่
มิน่าการช่วยฝ่าบาทจึงตกเป็น ความชอบของเขาคนเดียว
ภายนอกค่ายมีทหารอาวุธครบมือ 300 นาย
ภายในมีองครักษ์อีก 28 นาย
เขาจะบุกเข้าไปคนเดียวได้ยังไง
หากชาญฉลาดปานนั้น ใยจึงเอาชนะ เซี่ยงอวี่เมื่อหลายปีก่อนไม่ได้
ตามที่บันทึกไว้ ฝานไคว่กับจางเหลียง พร้อมทหาร 100 นาย
ไปพร้อมกับฝ่าบาทเข้าไปในงานเลี้ยง
เมื่อมาถึงหน้าค่าย พวกเขายอมปลดอาวุธ
แต่ตอนที่ฝานไคว่บุกเข้าไป
เขากลับมีโล่อยู่ในมือ
ผู้ใดกล้าบังอาจแตะต้องพี่หลิวของข้า
โล่มาจากไหนกัน
ในช่วงงานเลี้ยง มีการเตรียมมือสังหารไว้ฆ่าฝ่าบาท
จางเหลียงวิ่งจากด้านนอกมาช่วย
วิ่งฝ่าทหาร 300 นาย
พร้อมกับฝานไคว่โดยไม่มีผู้ใดขัดขวาง
เป็นไปได้ยังไง
มือสังหารพยายามฆ่าฝ่าบาท
เขามีกระบี่ เรื่องนี้ข้าไม่กังขา
แต่เซี่ยงป๋อมีกระบี่ปกป้องฝ่าบาท
นั่นเป็นเรื่องที่ข้าไม่เข้าใจ นี่คืองานเลี้ยง
ไม่ควรมีใครพกกระบี่เข้าไป
กระบี่ของเซี่ยงป๋อมาจากไหน
ในฐานะอาลักษณ์ พวกเราต้องเคารพประวัติศาสตร์
ไม่งั้นคนรุ่นหลังจะได้อ่านนิยาย แทนที่จะเป็นข้อเท็จจริง
ลุกขึ้น
ทุกคนเลย
ที่งานเลี้ยงหงเหมิน
มีบางคนคอยปกป้องฝ่าบาทอยู่ลับๆ
เซี่ยงอวี่รู้ว่ามีลูกน้องหลายคน อยากฆ่าฝ่าบาท
เขาจึงส่งคน
มาคอยปกป้องฝ่าบาทระหว่างงานเลี้ยง
ท่านจาง
ชายผู้นี้คือองครักษ์ของเซี่ยงอวี่
หานซิ่น
เขียนทุกคำที่ข้าพูดลงไปหรือยัง
ทำไมจึงไม่มีใครเขียนอะไรสักคำ ช่างบังอาจยิ่งนัก
ท่านอัครเสนาบดี
ฮองเฮาเสด็จ
ท่านอัครเสนาบดี
ข้าได้ยินหมดแล้ว
ท่านคิดจะช่วยเหลือหานซิ่นใช่ไหม
แต่ประวัติของหานซิ่น ถูกเขียนเสร็จแล้ว
ข้าคิดว่าการแก้ไขไม่จำเป็น
เขียนเสร็จแล้วหรือ
มานี่
หานซิ่น
- หานซิ่น - หานซิ่น
อ่านสิ
"ในปีที่ 11 ของราชวงศ์ฮั่น
หานซิ่นพร้อมกับเหล่านักโทษและทาส
วางแผนทำร้ายฮองเฮาและองค์ชาย
เดี๋ยวก่อน
วางแผนลอบทำร้ายร่วมกับนักโทษ และทาสงั้นหรือ
ไร้สาระ ไร้สาระสิ้นดี
"ฮองเฮาจึงสั่งประหารเขาที่หอระฆัง
เมื่ออายุ 35 ปี ร่วมกับครอบครัวของเขา"
ท่านทำอะไรลงไป
ฮองเฮา
จางเหลียงกับเซี่ยงป๋อ กำลังเดินทางมาแล้ว
พวกเขาสามารถพิสูจน์ได้ว่า หานซิ่นไม่เคยคิดกบฏ
หานซิ่นเป็นผู้ช่วยชีวิตฝ่าบาท ในงานเลี้ยงหงเหมิน
ฟังข้า ทุกคนเลย
พอพวกเขามาถึง บันทึกคำพูดของพวกเขาไว้ทุกคำ
เอาไปให้ฝ่าบาททอดพระเนตร ข้าจะเอาไปให้ฝ่าบาททอดพระเนตร
ท่านอัครเสนาบดี จางเหลียงอาการที่ขากำเริบ
ข้าเกรงว่าเขาคงมาไม่ได้
ข้าเกรงว่าเซี่ยงป๋อ ก็มาไม่ได้เหมือนกัน
ทำไมล่ะ
อ่านสิ
"ในปีที่ 11 ของราชวงศ์ฮั่น
เซี่ยงป๋อเดินทางเข้าเฝ้า เนื่องจากสูงวัยและจงรักภักดี
ฝ่าบาทจึงประทานแซ่หลิวให้
ในระหว่างที่เดินทางกลับ เขาถูกลอบฆ่า"
ไม่
เป็นไปไม่ได้
เซี่ยงป๋อกำลังเดินทางมาที่นี่ตอนนี้
ท่านอัครเสนาบดี ทุกอย่างที่เขียนใช่ว่าจะถูกต้อง
นั่นสิ จริงด้วย
ฮองเฮา ท่านอัครเสนาบดี
เซี่ยงป๋อถูกแทงเมื่อตอนเที่ยงจริงๆ
ข้าเห็นกับตาตนเอง
ดูเหมือนในบันทึกจะถูกต้องแล้วนะ
ฮองเฮา
ท่านได้
เขียนประวัติของข้าไปแล้วหรือยัง
ข้าหารือกับฝ่าบาทแล้ว
ประวัติของท่าน
ก็ให้ท่านเขียนเอง
ข้าต้องไปเข้าเฝ้าฝ่าบาท
- ข้าจะเข้าเฝ้าฝ่าบาท - ฝ่าบาททรงประชวรอยู่
ข้าต้องเข้าเฝ้าฝ่าบาท
ฝ่าบาททรงประชวรอยู่
ท่านอัครเสนาบดี ฮองเฮาตรัสว่างานเลี้ยงจะเริ่มแล้ว
โปรดไปเชิญหานซิ่นมา
ขอบพระทัย
ฮองเฮาจัดงานเลี้ยงคืนนี้ แล้วให้ข้ามาเชิญท่าน
หานซิ่น
- บุก - บุก
หานซิ่น
ข้าส่งได้เพียงเท่านี้
ทูลลาฝ่าบาทให้ข้าด้วย
หานซิ่นวางแผนกบฏร่วมกับเฉินซี และกบฏคนอื่นๆ
ต่อฮองเฮาและองค์ชาย
มีความผิดมหันต์
กล่าวหากันชัดๆ
เห็นแก่ที่เคยทำความดีความชอบ
ให้คงร่างสมบูรณ์ไว้
ยังจำ
ข่าวลือเรื่องราชบุตรมังกร ของเจ้าได้ไหม
ที่ทำให้ข้าเกือบถูกฆ่าน่ะ
จำได้สิเพคะ ฝ่าบาท
ข้าตามหานซิ่นมาแล้ว
เขาว่ายังไง
(ฤดูใบไม้ผลิ 195 ปีก่อนคริสตกาล)
หลิวปังสิ้นพระชนม์ที่ตำหนักฉางเล่อ
ข้าชื่อหลิวปัง
เป็นฮ่องเต้องค์แรกของราชวงศ์ฮั่น
ตอนข้าอายุ 61
เรื่องราวของข้าสิ้นสุดแล้ว
สามัญชน
ผู้กลายเป็นฮ่องเต้
แต่ข้าไม่รู้เลยว่า
หลังจากที่ข้าตาย
เมียของข้าฆ่าลูกชายทั้งสามคน ที่เกิดจากนางสนมของข้า
และข้าก็ไม่รู้เลยว่า
อีก 400 ปีต่อมา
ราชวงศ์ฮั่นจะล่มสลายไป
ผู้คนกล่าวว่าชะตาของข้าเปลี่ยนไป
หลังจากหนีจากงานเลี้ยงหงเหมินมาได้
พวกเขาคิดผิด
ความจริงก็คือ
ข้าไม่เคยหนีจากงานเลี้ยงนั่นได้
แต่ในที่สุด
ก็ถึงวาระสุดท้ายเสียที
คำบรรยายโดย กิตติรัตน์ พรหมรัตน์
อวสาน