Ποιος είναι;
Από τη ρεσεψιόν, κυρία.
Ακούω.
Πήρε η αστυνομία
κι έλεγξε τα στοιχεία σας.
Νομίζω ότι θέλουν να σας δουν.
Σκέφτηκα να σας ενημερώσω.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Μπάμπι.
Μωρό μου, κοιμάσαι;
Ναι, μαμά;
Έρχονται.
Πέστε κάτω!
ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΤΡΕΧΑΜΕ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ;
Το πολύχρωμο που βλέπετε είμαι εγώ.
Η μαυροφορεμένη που απολαμβάνει τον ήλιο είναι η μητέρα μου.
Κι αυτό το μέρος, όπως λέει εκείνη,
είναι το ξενοδοχείο με τις ψεύτικες ψυχές και τις φρικτές ορδές.
Έχουμε ξανάρθει εδώ, Μπάμπι;
Όχι, μαμά.
Πάμε μέσα, τότε.
Καλώς ήρθατε.
Πάντα μένουμε στα καλύτερα ξενοδοχεία,
και δεν μπορούμε να μείνουμε πιο πολύ απ' όσο μπορούμε.
-Καλώς ήρθατε. -Γεια σας, καλώς ήρθατε.
Θέλουμε ένα δωμάτιο.
Φυσικά. Να σας δείξω τι έχουμε.
Σουίτες, οικογενειακές σουίτες και απλά.
Θέλουμε το καλύτερό σας.
Θα ελέγξω αν είναι διαθέσιμο.
Πόσο θα μείνετε στο ξενοδοχείο μας;
Κάναν δύο μήνες. Θα πληρώσω προκαταβολικά τον πρώτο.
Εντάξει. Θα το κλείσω. Μέτρησέ τα, παρακαλώ.
"Δεν έχουμε σπίτι", λέει η μαμά.
"Είμαστε πουλιά των ξενοδοχείων, σ' αυτά κουρνιάζουμε".
Ταυτότητες, παρακαλώ.
Αυτά θέλω να πλυθούν και να σιδερωθούν.
Στείλτε τα στο δωμάτιο το συντομότερο.
Εντάξει. Να ελέγξουμε τι έχουν μέσα;
Για ποιον λόγο;
Είναι ρούχα που θέλουν πλύσιμο.
Ας μην περιμένουν οι πελάτισσες. Πάρε τα κουτιά.
Ορίστε. Καλή διαμονή.
ΚΑΜΕΡΑ ΕΙΣΟΔΟΥ 5 ΩΡΑ: 13:05
Κούκλα είναι!
Σαν από παραμύθι.
Πρέπει να δεις τα μάτια της. Υπέροχα.
Συγγνώμη, δεσποινίς. Κόρη σας;
Μάσαλα, κούκλα είναι.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη αν σας ενοχλήσαμε.
Αλλά, καλή μου,
δεν βλέπεις κάθε μέρα τέτοια ομορφιά.
-Να 'ναι καλά. -Να 'ναι καλά.
Μικρές φυλακές τα σπίτια.
Έτσι λέει η μητέρα.
Δεν έχουμε σπίτι, η μία είναι το σπίτι της άλλης.
Παίρνουμε πάντα το πιο μεγάλο κι ωραίο δωμάτιο.
Το δωμάτιό μας έχει πάντα την καλύτερη θέα.
-Καλή διαμονή. -Ευχαριστώ.
Τι φάση η μάνα κι η κόρη; Εμφάνιση, συμπεριφορά... Περίεργες.
-Μπα. -Τι μπα;
Ποιος φέρνει μια μικρή τσάντα για τόσο καιρό; Έλα τώρα.
Τα ρούχα ήταν στα κουτιά.
Μην αρχίζεις.
Υπάρχουν και βαλίτσες, ξέρεις.
Θα πας διακοπές με τα πράγματα σε κουτιά;
-Κουτιά! -Εντάξει, πάψε.
Γεια σας, παιδιά.
Οι νέες αφίξεις...
Στείλτε τις πληροφορίες στο γραφείο μου,
να ελέγξω τη μάνα και την κόρη που πλήρωσαν μετρητά.
-Εντάξει; -Μάλιστα, κύριε.
Η μητέρα δεν μοιάζει με κανέναν σε τίποτα.
Όχι ότι ξέρω και πολλά για τους άλλους.
Οι άλλοι είναι απλές εικόνες που περνάνε μπροστά μας.
Μόλις φύγουν, δεν θα τους θυμόμαστε καν.
Δες τους.
Ψεύτικες ψυχές.
Φρικτές ορδές.
Αλλά εσύ κι εγώ διαφέρουμε.
Είμαστε ένα.
Ναι, μωρό μου.
Η μονάδα της Σελήνης.
Είμαστε η μονάδα της Σελήνης.
Άντε να κολυμπήσεις.
Τη βλέπεις πουθενά;
Όχι, έψαξα. Δεν είναι εδώ.
Ποια ψάχνετε;
Την όμορφη.
-Την όμορφη; -Ναι.
-Ποια είναι; -Ούτε εμείς την ξέρουμε.
Την είδαμε το πρωί στο ασανσέρ. Έτσι;
Είχε υπέροχα μάτια.
Άλλη δουλειά δεν έχετε;
Φάτε, πιείτε, διασκεδάστε.
-Άντε, ελάτε. -Εντάξει.
Οι ψεύτικες ψυχές ενίοτε είναι αναπόφευκτες.
Δεν νιώθουν τίποτα,
αλλά προσποιούνται ότι νιώθουν.
Η ψυχή μου αδημονεί, Μπάμπι.
Το ξέρω, μαμά.
Να προσέχεις εδώ πέρα.
Μην τραβάς πολλή προσοχή.
Μακάρι να είχαμε κανένα βιβλίο.
Είμαστε όλη μέρα στο δωμάτιο.
Είδα μερικά βιβλιοπωλεία στον δρόμο.
Θες να πάμε;
Θα προσέχουμε όταν πάμε κι όταν γυρνάμε.
Δεν έμοιαζαν με μάνα και κόρη.
Ένας φίλος είπε "Έκανε αυτή τόσο όμορφη κόρη;"
Γελάσαμε.
Κάποιος άλλος είπε "Ίσως την πήρε από νοσοκομείο".
Δεν έμοιαζαν να κάνουν διακοπές.
Όσοι κάνουν διακοπές είναι αδιάφοροι.
Αλλά όχι εκείνες.
Με το που τις βλέπεις, σου δημιουργούνται ερωτήματα.
Μου έχουν κολλήσει κι οι δύο στο μυαλό.
ΠΟΙΗΣΗ - ΤΕΧΝΗ
Συγγνώμη.
Με συγχωρείτε.
Διαλέξατε το αγαπημένο μου βιβλίο. Να σας προτείνω άλλο ένα;
Ζήτησα προτάσεις;
Μωρό μου.
Μαμά, δες τι βρήκα.
Μαμά;
Μαμά.
Το αμάξι του.
Του πατέρα μου.
Ίδια χρονιά, ίδιο μοντέλο.
Πάμε στο ξενοδοχείο.
Είσαι καλά;
-Πού πας; -Έλα.
ΜΠΑΜΠΙ
Σιχαίνομαι αυτά τα αμάξια κι όποιον τα χρησιμοποιεί.
Είναι όλοι αλαζόνες και βάναυσοι, Μπάμπι.
Το αμάξι του είναι σαν την πέτρινη καρδιά του.
Κάν' το κι εσύ.
-Έτοιμη; -Ναι.
Ένα, δύο...
Να το θάψουμε;
-Πάμε, μαμά. -Έλα.
Σκάψε πιο βαθιά.
Έλα. Σκάψε!
-Ας το κάνουμε. -Πάμε, μαμά.
-Φτάνει; -Ναι.
-Ούτε η φωτιά δεν το καίει, μαμά. -Όχι, μωρό μου.
Θάβουμε όλα τα κακά.
Είθε να μην ξαναδούν τον ήλιο.
-Φύλαγε τα ρούχα σου. -Ακριβώς.
Να έρθουμε πάλι αύριο να κατουρήσουμε πάνω του;
Γιατί όχι τώρα;
Τώρα θα πάμε στο ξενοδοχείο και θα παραγγείλουμε τα καλύτερα ποτά,
για να γεμίσουμε τις δεξαμενές μας.
Δεν ξέρεις μέχρι πού φτάνει η κακία των ανθρώπων.
Για αχυρώνα περνάτε το ξενοδοχείο μου;
Μοιάζει με αχυρώνα;
Έχω αφιερώσει τη ζωή μου σ' αυτό. Δεν θα αφήσω κανέναν να το καταστρέψει.
Χίλια συγγνώμη, κύριε.
Αφαιρέστε απ' τον μισθό μου το κόστος για το πιάτο.
Νομίζεις ότι αφορά το πιάτο; Νομίζεις ότι το θέμα είναι τα λεφτά;
-Μάζεψε τα πράγματά σου. -Κύριε.
-Απολύεσαι. -Να χαρείτε.
Ένα ατύχημα ήταν. Σας παρακαλώ.
Φύγε. Δρόμο.
Στις δουλειές σας.
Φοράει μαύρα ακόμα και στον πρωινό ήλιο.
Ντύνει το κορίτσι σαν παιδί.
Παραδέξου το. Είναι περίεργες.
Δεν είναι περίεργες.
Δεν το καταλαβαίνεις;
-Τότε, εξυπνάκια; -Άκου.
Φοράει μαύρα, για να κρύβει τη θηλυκότητά της.
Την ντύνει σαν παιδί, για να μην της κολλάνε.
Δεν είναι περίεργες.
Είναι μόνες κι ευάλωτες.
Αναγνωρίζω τους μανιακούς, καλή μου, εντάξει;
Δεν είναι σαν εμάς.
Ίσως γι' αυτό δεν τις συμπαθείς, καλέ μου.
-Άντε για πρωινό. Έρχομαι, μωρό μου. -Εντάξει.
Δες. Η μαμά της όμορφης.
Γεια σας. Τι κάνετε;
-Καλά που δεν φύγατε. -Τι κάνει η όμορφη κόρη σας;
-Πόσο θα μείνετε; -Θα μείνετε καιρό;
Ο Θεός να την έχει καλά. Έχετε πολύ γλυκό παιδί.
-Πόσο θα μείνετε; -Συγγνώμη.
-Τι κάναμε; -Αυτή...
Εντάξει, κύριε.
-Ελάτε. -Πού;
Να η όμορφη.
-Γεια σου. -Γεια σας.
Δεν είναι όπως σας είπα;
Καλή είναι.
-Μπάμπι. -Έρχομαι, μαμά.
Δείτε την. Πόσο χαίρεται που βλέπει τη μαμά της.
-Η μητέρα της είναι αυτή; -Ναι.
Την ξέρεις;
Δεν είμαι σίγουρη.
Αν είναι αυτή που νομίζω, ναι.
Την ξέρω καλά.
Είναι στραβό.
Το παπιγιόν πρέπει να 'ναι πάντα ίσιο. Να το ελέγχεις συχνά.
Μάλιστα, κύριε.
-Τι σκαρώνουν αυτές; -Κάθε μέρα πάνε για ψώνια.
-Γιατί δεν τις έχω δει στο βραδινό; -Δεν τρώνε στο εστιατόριο.
Έρχεται η μικρή και παίρνει το φαγητό. Τρώνε στο δωμάτιο.
Στα κρυφά.
Ακριβώς.
Η γυναίκα ξέσπασε και σε μερικές πελάτισσες.
Ένιωσαν άβολα.
Και κάποιοι σερβιτόροι τις είδαν
να καίνε ένα αυτοκινητάκι στην παραλία.
Αφήστε τα στην πόρτα. Θα τα πάρουμε εμείς.
Όπως θέλετε.
ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ
Φέρ' τα.
Η μάνα αγόρασε ό,τι μαύρο ρούχο τής έκανε.
Και στην κόρη πήρε παιδικά ρούχα.
Είπες ότι τα ρούχα ήταν σε κουτιά.
Δεν ξέρω.
Τι είχαν μέσα τα κουτιά;
Θα μάθω.
Έλεος, έχει εμμονή μαζί τους.
Γεια, εδώ ρεσεψιόν. Θέλω να μάθω για τα κουτιά του 1313.
-Τι έχουν μέσα; -Δεν ξέρω. Δεν είχα βάρδια.
-Η προηγούμενη τα έπλυνε; -Ναι.
Μα θα 'ναι εκεί τα κουτιά.
-Άνοιξε να δεις. -Δεν θέλω.
-Επιστρέφω. -Τι;
Τα πάνε πάνω.
Πρέπει να προλάβω να δω.
Αυτό είναι χαζομάρα.
Τα πράγματά σας.
-Είναι όλα; -Μάλιστα.
Αφήστε τα εδώ.
Κυρία μου, κάποια είναι πολύ βαριά.
Κάντε ό,τι σας λέω.
Ποιος ξέρει τι έχει εκεί μέσα. Δεν αφήνει να μπει κανείς.
Τι εννοείς;
-Δεν το καθάρισες ποτέ; -Όχι.
Καλά. Συνέχισε.
Κάτι θα γινόταν. Το νιώθαμε όλοι.
Αλλά το πώς, πότε και με ποιον...
Τις βάλαμε στο μάτι.
Παρακολουθούσαμε κάθε βήμα τους.
Εκτός απ' το δωμάτιο. Δεν ξέραμε τι γινόταν εκεί μέσα.
Δεν έφαγαν πρωινό σήμερα. Πρωτοφανές.
-Ούτε στην πισίνα πήγαν. -Ούτε εγώ τις είδα.
Ίσως έφυγαν.
Όχι, δεν έφυγαν. Ήρθαν με ταξί. Κάπου είχαν πάει.
Έφεραν μια τουαλέτα.
-Τουαλέτα; Φοβερό. -Τουαλέτα;
Αυτό είναι. Αυτές θα έκαναν κάτι τέτοιο.
Μα τραπέζι σε ξενοδοχείο;
Έτσι; Ποιος ξέρει τι έχει εκεί μέσα.
Δεν αφήνουν να μπει κανείς.
Εντάξει. Ετοιμαστείτε. Θα μπούμε μια μέρα την ώρα του βραδινού.
-Τι; -Σοβαρά;
Μα δεν φεύγουν για βραδινό.
Θα φύγουν. Δεν μπορεί, κάποια μέρα θα πάνε.
Εκείνη τη μέρα θα μπούμε στο δωμάτιο.
Εντάξει;
Με εντυπωσίασα που σε έπεισα να κατέβουμε για βραδινό.
Τι σημαίνει αυτό;
Μου δίνει απεριόριστη χαρά που σε βλέπω να λάμπεις έτσι.
Η μητέρα σίγουρα λάμπει όποτε θέλει.
Όποτε θέλει, αστράφτει.
Αλλά δεν το κάνει.
Δεν θέλει να τραβάει την προσοχή.
Η ευτυχία σπανίζει στις ψεύτικες ψυχές.
Σ' εμάς, όμως; Όχι.
Καλώς ήρθατε. Σε ποιο δωμάτιο μένετε;
-Στο 1313. -Στο 1313.
Ακολουθήστε με.
Μετά από εσάς. Το τραπέζι σας.
Μαμά, τι σημαίνει αυτό;
Δεν ξέρω, μωρό μου.
Η μάνα κι η κόρη είναι στο εστιατόριο.
Τώρα είναι η ώρα.
Μην το μάθει το αφεντικό.
Ναι.
Θα το ρισκάρουμε;
-Ναι. -Ναι.
-Πάμε. -Ελάτε.
Πάρε το πασπαρτού. Τα λέμε εκεί.
Εντάξει.
Βλέπεις πώς μας φέρονται;
Μας περιφρονούν,
επειδή δεν είμαστε σαν αυτούς.
-Καλά είμαι, μαμά. -Όχι!
Δεν θα περάσει έτσι.
Συγγνώμη.
Τι θα πει ο κολοκυθομούρης;
Μαμά, σε παρακαλώ.
Μωρό μου.
Η μητέρα σου δεν θα βλάψει κάποιον που δεν το αξίζει.
Πίστεψέ με.
Πάντα έτσι γίνεται.
Η μητέρα πάντα δίνει σε κάποιον μάθημα.
Σας μιλάω.
Συγγνώμη.
Άλλοτε στον ταξιδιωτικό πράκτορα,
άλλοτε στον διευθυντή του ξενοδοχείου
κι άλλοτε στον μετρ.
Με ζητήσατε; Τι θα θέλατε;
Ρίξτε μια ματιά γύρω σας.
Βλέπετε άλλο τραπέζι τόσο μικρό όσο το δικό μας;
Δεν καταλαβαίνω τι εννοείτε, κυρία μου.
Εννοώ...
Γιατί θεωρείτε ότι μας άξιζε αυτό το τραπεζάκι;
Δεν ταίριαζε στα ιερά ζευγάρια;
Μόνο ένα υπήρχε διαθέσιμο.
Σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο πέντε αστέρων; Αλήθεια;
Εγώ πιστεύω
ότι θεωρήσατε ότι μας αξίζει αυτό.
Γιατί, κυρία μου; Το προσωπικό θα έκανε λάθος.
Ώστε έτσι;
Ποιο προσωπικό ακριβώς;
Ας τους ρωτήσουμε αν ήταν λάθος. Πού είναι;
Έχετε απόλυτο δίκιο, κυρία μου. Θα επανορθώσουμε.
Για ποιο πράγμα;
-Για το τραπέζι. -Όχι.
Το τραπεζάκι.
Έχετε και πάλι δίκιο.
Δείξτε μου ποιο τραπέζι θα θέλατε.
Οποιοδήποτε τραπέζι, εκτός απ' αυτό το τραπεζάκι που 'ναι μες στη μέση.
Φυσικά, κυρία μου.
Επίσης, θα ήθελα να μη μείνει ατιμώρητη η αυθάδειά σας.
Αυθάδεια;
Κάνετε σαν να μην έγινε κάτι,
αντί να το λύσετε και να ζητήσετε συγγνώμη.
Με συγχωρείτε, αλλά μήπως το παρατραβάτε, κυρία μου;
Όχι. Δεν το παρατράβηξα ακόμα.
Θα το είχατε καταλάβει.
-Πάμε. -Πάμε.
Συγγνώμη. Εγώ επέμενα να έρθουμε.
-Χίλια συγγνώμη. -Σώπα, μωρό μου.
Δεν έφταιγες εσύ, εντάξει;
-Μη νιώθεις άσχημα. -Κυρία;
Πήγαινε στο δωμάτιό μας.
Εσύ κι η κόρη σου ενοχλείτε τους άλλους, εντάξει;
Αν ξανασυμβεί κάτι τέτοιο,
θα πρέπει να τακτοποιηθεί ο λογαριασμός και να σας διώξω.
Όχι, έχετε αργήσει. Έχουμε τακτοποιήσει τον λογαριασμό.
Φεύγουμε απόψε.
Τόσο το καλύτερο.
Πάρε το φρικιό την κόρη σου και φύγετε...
Πάρε το φρικιό την κόρη σου και φύγετε,
για να ηρεμήσει ο κόσμος.
Αυτό είναι γελοίο.
Πού είναι το κλειδί; Πού είναι;
Ετοίμασε το αμάξι.
-Έρχομαι σε λίγο. -Μάλιστα, κύριε.
Φρικιό, έτσι;
Ναι. Θα την πάρω και θα φύγουμε.
Εσύ είσαι.
Καλά σε αναγνώρισα.
Είσαι η κόρη της.
Κι εσύ με αναγνώρισες.
Σταμάτα! Πού πας;
Μπάμπι.
Άφησα σ' εσένα το κλειδί, μαμά.
Ξέχνα το. Ήρθε η ώρα.
-Φεύγουμε; -Αμέσως.
Είναι μια ηλικιωμένη, μια μακρινή συγγενής μας.
Με είδε και μ' αναγνώρισε.
Ναι;
Σίγουρα θα τους το πει. Θα στείλουν τα σκυλιά τους.
-Έχω την τσάντα, μαμά. -Ωραία. Άλλαξε ρούχα.
Περίμενε, μωρό μου.
-Πάμε απ' τις σκάλες. -Πάμε, μαμά.
Γεια σας.
Σας ευχαριστώ.
-Τα λέμε. -Ευχαριστώ.
Την αναγνώρισα. Είναι αυτή που νόμιζα.
-Η μητέρα της όμορφης; -Ναι.
Πού την ξέρεις;
-Είμαι συγγενής της. -Αλήθεια;
Αγνοείται απ' όταν δολοφονήθηκε η μάνα της.
-Τι; -Δολοφονήθηκε;
Ήταν φρικτός φόνος.
Ακόμα το θυμάμαι κι ανατριχιάζω.
-Μαμά; -Πρόσεχε, Μπάμπι.
Πάρτε την αστυνομία!
-Τι συμβαίνει, μαμά; -Πού να ξέρω, μωρό μου; Έλα.
Τι κάνεις, μαμά;
-Έτοιμη; -Φυσικά.
Πρέπει να φύγουμε από εδώ.
Μαμά...
-Πάμε. -Άνοιξε.
Τι να κάνουμε;
Θα μπούμε. Άνοιξε. Πάμε.
-Στείλ' την. Έλα! -Στείλ' την εδώ. Έλα!
Άνοιξε τη βάνα!
Θέλουμε ταξί.
Τι κάναμε, μαμά;
Ναι, επικράτησε σαματάς, αλλά φύγαμε.
Να ένα ταξί, μαμά.
Εντάξει, μωρό μου.
Μείνε ήρεμη. Μη βιάζεσαι.
Μπες. Άντε.
Στον σταθμό.
Βιαζόμαστε. Το λεωφορείο μας φεύγει σε 15 λεπτά.
Το λεωφορείο;
Τι στο...
Δείτε πώς έκαναν το δωμάτιο.
Δείτε εδώ πράγματα.
Δείτε πράγματα.
Μ' αρέσουν αυτές. Δείτε τι όμορφη!
Γλύκα. Απαλή.
Το άλλαξαν το δωμάτιο. Ήταν εντελώς διαφορετικό.
Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Όλοι παραξενεύτηκαν.
Πού είναι; Πού είναι αυτό που κρύβουν;
-Δεν κρύβουν τίποτα. -Τι εννοείς;
Και γιατί δεν άφηναν να μπει κανείς;
Εσύ γιατί δεν αφήνεις;
Τι πράγμα;
Να μπουν άγνωστοι σπίτι σου.
Τι σχέση έχει μ' αυτό;
Δεν καταλαβαίνεις;
Είναι το σπίτι τους. Γι' αυτό δεν αφήνουν να μπει κανείς.
Πήραμε όντως λεωφορείο σε 15 λεπτά.
Δεν ξέρουμε πού πάει. Όχι ότι έχει σημασία.
Το μόνο που μετρά για εμάς τώρα
είναι η φυγή.
Το κορίτσι ήταν όμορφο.
Χαριτωμένο.
Αλλά κανείς μας δεν σκέφτηκε να τη ρωτήσει αν είναι καλά.
Γλυκιά μου, σε κυνηγάνε. Το καταλάβαμε.
Αλλά πού πας;
Απ' τη διπλανή σου πρέπει να το σκάσεις.
ΜΟΝΑΔΑ ΑΜΕΣΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΧΑΝ ΜΑΓΝΤΕΝ
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη