Kimsiniz?
- Efendim, resepsiyondan arıyorum. - Dinliyorum.
Az önce polis aradı. Sizin bilgilerinizi kontrol etti.
Galiba sizi görmek istiyorlar.
Ne olur ne olmaz diye ben bir haber vermek istedim.
- Teşekkür ederim. - Rica ederim.
Bambim.
Bebeğim, uyuyor musun?
Söyle Annem.
Bizim için geliyorlar.
Yat, yat! Yere yat!
Buyurun.
Şu an gördüğünüz renkli şey benim.
Siyahlar içinde güneşi emen kadınsa annem.
Burası da, onun diliyle konuşursam,
Takma Ruhlar, Kötü Kalabalıklar ile dolu yeni otelimiz.
- Daha önce buraya gelmiş miydik Bambim? - Hayır Annem.
O zaman yürü, giriyoruz.
Hoş geldiniz.
Gittiğimiz yerlerde her zaman en iyi otele gideriz.
Hiçbir yerde de kalabileceğimizden daha fazla kalamayız.
- Hoş geldiniz. - Merhaba. Hoş geldiniz.
Oda istiyoruz.
Tabii. Ben size oda tiplerimizi göstereyim hemen.
Süit, aile süiti, standart.
- En iyi odanızı istiyoruz. - Ben bir müsaitliğini kontrol edeyim.
Ne kadar konaklamayı düşünüyordunuz?
Bir iki ay buradayız. İlk ayı peşin ödeyeceğim.
Tamam, ben alayım ödemeyi. Sen bir kontrol et.
"Bizim yerimiz yurdumuz yok" diyor Annem, "Otelden otele konan otel kuşlarıyız biz."
Bir de kimliklerinizi rica edeceğim.
Bunların çamaşırhanede temizlenip ütülenmesini istiyorum.
En kısa sürede gönderirsiniz odamıza.
- Peki. Bir bakalım mı, ne var içinde?
Neye bakacaksınız?
Temizlenmesi gereken eşyalar var içlerinde.
Tamam. Misafirimizi bekletmeyelim. Kolileri yollayalım.
Buyurun. İyi tatiller.
Ay, çok güzel!
Masaldan çıkmış gibi.
Bir de gözlerini görsen. Muhteşem!
Affedersiniz hanımefendiciğim. Kızınız mı?
Ay maşallah, çok güzel!
Ay, pardon. Rahatsız ettiysek özür dileriz.
Ama şekerim,
insan her gün böyle bir güzellikle karşılaşmıyor.
- Maşallah. - Maşallah.
Evler küçük hapishanelermiş. Öyle söylüyor Annem.
Bizim evimiz yok. Çünkü biz birbirimizin eviyiz.
Hep en büyük, en güzel odayı tutarız.
En güzel manzara hep bizim odanın manzarasıdır.
-İyi tatiller efendim. - Teşekkür ediyorum.
Neydi şu anneyle kız? Tip, tavır... Çok acayiplerdi.
- Yok ya. -"Yok ya" mı?
İnsan en az bir ay kalacağı otele küçücük çantayla mı gelir? Yapma.
E, kıyafetleri belli ki kolinin içinde ya. Üf, sen de hemen!
İyi de valiz diye bir şey var ya.
Niye koliyle tatile çıkıyorsun diye sormazlar mı adama?
- Koli ya! - Tamam, sus.
Çocuklar.
Şu yeni girişlerin,
onların bilgilerini benim bir ofise gönderin de
cash parayla ödeme yapan şu anne kız kim bir bakayım.
- Tamam? - Peki efendim.
Annemin hiçbir şeyi başkalarına benzemez.
Gerçi başkalarını da bildiğim söylenemez.
Gözümüzün önünden akıp giden görüntülerden ibaret başkaları.
Akıp gittiklerinde onları hiç hatırlamayacağız.
Baksana şunların hâline.
Takma Ruhlar, Kötü Kalabalıklar işte.
Ama seninle ben öyle miyiz?
Biz bir birimiz.
We are a unit.
Evet bebeğim. We are the Moon Unit.
Biz Ay Birimi'yiz.
Hadi yüz artık.
- Canım, sen görebildin mi? - Yoo, masalara baktım, hiçbir yerde yok.
- Siz kimi arıyorsunuz kuzum? - Güzel kızı.
- Güzel kızı mı? - Evet.
- Güzel kız da kim? - Biz de tanımıyoruz.
Ama bu sabah ilk kez asansörde karşılaştık, değil mi?
Gözleri muhteşem.
- Başka işiniz yok mu kuzum sizin?
Yemeğinizi yiyin, içkinizi için, keyfinize bakın.
Hadi, hadi.
- Gelin. - Hah.
Bazen Takma Ruhlarla temas kaçınılmaz oluyor.
Hakikatte hiçbir şeyi hissetmeyen, hissedermiş gibi yapan Takma Ruhlarla.
Ruhum diken üstünde Bambim.
- Farkındayım Annem.
Etrafta dolanırken dikkatli ol. Fazladan bakışlar toplama üzerine.
Keşke okuyacak bir kitabımız olsaydı. Bütün gün odanın içindeyiz.
Gelirken yol üstünde kitapçılar görmüştüm. İster misin gidip bakalım?
Hem dikkatlice gider, dikkatlice geliriz.
Anne kız olarak birbirlerine hiç uymuyorlardı ki.
- Bir arkadaş şey demişti...
"Bu güzel kızı bu mu yaptı?" demişti. Gülmüştük.
Hatta birisi "Belki hastaneden çalmıştır, belli mi olur?" demişti.
Bir kere tatilciye hiç benzemiyorlardı. Çünkü tatilci dediğini unutursun gider.
Ama bu anne kız öyle değil.
Böyle gördüğün anda ikisini, insanın aklına soru işaretleri geliyor.
Kafamın içinde bir yerde hep o anne kız.
Affedersiniz. [fısıldayarak] Affedersiniz.
En sevdiğim kitabı aldınız da. Dayanamadım, bir tane ben önermek isterim.
Sizden öneri isteyen oldu mu?
Bebeğim.
Annem, bak ne buldum.
Anne?
- Anne.
Onun arabası.
Babamın arabası.
Aynı yıl, aynı model.
Hadi otele dönelim.
İyi misin?
- Nereye? - Gel benimle.
Bu arabadan da kullananlardan da nefret ediyorum.
Hepsi istisnasız kibirli ve gaddar olur Bambim.
Gördün mü, arabası da taş kalbine benziyor.
Sen de yap.
- Hazır mısın? - Evet.
Bir, iki...
Gömelim mi?
- Gömelim Anne. - Gel.
- Daha derin kaz.
- Kaz, kaz, kaz!
- Yakalım. Çalı çırpı... - Yakalım Anne.
- Yeterli mi? - Yeterli.
Anne, sanki bunu ateş de yakmıyor.
Yakmıyor bebeğim.
- Gömüyoruz bütün kötülükleri.
Gömelim bebeğim, gün yüzü görmesinler.
- İşi sıkı tutuyoruz. - Aynen.
İster misin yarın gelelim biz, bunun üstüne işeyelim?
Neden şimdi yapmıyoruz ki?
Çünkü şimdi otele gideceğiz, tamam mı,
en güzel içeceklerden söyleyeceğiz, malzemeyi iyice biriktireceğiz.
Sen gaddar insanların hainlik menzilinin ne kadar uzun olduğunu bilemezsin.
Ahır mı sandınız siz benim otelimi?
Ahıra mı benziyor burası, ha?
Hayatımı verdim ben buraya. Kimsenin mahvetmesine izin vermem.
Efendim, ben gerçekten üzgünüm.
Neyse kırılan tabağın parası maaşımdan kesebilirsiniz.
Mesele tabak mı?
Ha? Mesele para mı?
- Topla eşyanı. - Efendim, lütfen.
- Kovuldun. - Kaza oldu sadece. Lütfen.
Çık dışarı. Çık!
Siz de dönün işinizin başına.
Yani sabah güneşinde bile siyahlardan vazgeçmiyor.
Kızı da çocuk gibi giydiriyor. Kabul et ya, bir tuhaflar.
O tuhaflıklarından değil canım. Ya sen anlamıyor musun gerçekten?
- Ya neden, çokbilmiş? - Bak şimdi.
Kadın siyah giyiniyor çünkü kadınlığını gizlemeye çalışıyor.
Kızını da çocuk gibi giydiriyor ki senin gibiler sarkmasın.
Yani bu insanlar tuhaf değil. Yalnız, korumasızlar.
Bak, ben manyağı gözünden tanırım canım, tamam mı?
Bu insanlar senin benim gibi değil.
Senin benim gibi olmadıkları için kötü şeyleri yakıştırıyor olmayasın canım?
- Sen kahvaltıya geç, geliyorum bebeğim. - Tamam.
Gel, gel. Güzel kızın annesi, bak. Merhabalar, nasılsınız?
- Ne güzel, gitmemişsiniz. - O güzel küçük kızınız nasıl?
- Ne kadar kalacaksınız? - Daha çok kalacak mısınız?
Allah bağışlasın, o kadar tatlı bir çocuğunuz var ki!
- Ne kadar kalacaksınız? - Pardon.
Tamam efendim.
- Gelin, gelin. - Nereye? Ne...
- İşte güzel kız bu. - Merhaba.
Merhaba.
Söyleyin bakalım, anlattığım kadar var mıymış? Hı?
Güzelmiş.
- Bambim. - Geliyorum Anne.
Ah canım. Nasıl da sevindi anneciğine!
- Kızın annesi bu mu? - Evet. Tanıyor musun?
Tam emin olamadım.
Ama eğer tahmin ettiğim kişiyse tanıyorum, hem de nasıl tanıyorum!
Saçını düzelt.
Görmüyorsun.
Bu papyon hep böyle düzgün duracak. Sık sık da kontrol edeceksin, tamam?
Peki efendim.
Ne yapıyor bu anne kız?
Her gün böyle alışveriş yapıyorlar işte.
- Niye yemekte görmedim daha önce? - Nedense yemeğe hiç inmiyorlar.
Kız öncesinde geliyor, tepsi hazırlıyor, odalarında yiyorlar.
Hım. Gözlerden ırak yani.
Aynen öyle.
Bu kadın bir iki misafire de ters ters laflar etmiş.
- Rahatsız olmuşlar. - Hı hı.
Ha, bir de garson arkadaşlardan biri görmüş,
sahilde ateş yakıp oyuncak bir arabayı yakmışlar.
- Siz kapıya bırakın, biz içeri alırız.
Nasıl isterseniz.
LÜTFEN RAHATSIZ ETMEYİN
Getir.
İşte, anne mağazada kendisine uyan ne kadar siyah kıyafet varsa hepsini aldı.
Kıza da çocuk kıyafetleri gibi şeyler.
- Hani kolinin içindeydi kıyafetler? - Ne bileyim, ben de bilemedim şimdi.
Ne var abi bu kolilerde? Ben bunu öğreneceğim arkadaş.
Allah Allah! Taktı kafayı anne kıza ya!
Hah, alo? Resepsiyon ben. Şu 1313 numaranın kolilerini soracaktım.
- Ne var abi kolilerin içinde? - Bilmem, benden öncekiler yıkamış.
- Bir önceki vardiya mı temizledi? - Evet.
Tamam da abiciğim, illa oradadır koliler. Bir zahmet açıp bakıver işte.
Beni karıştırmayın.
- Ben geliyorum. - Nereye?
Odaya doğru yola çıkmış koliler. Yetişmem lazım. Açıp bakacağım, görürsün.
- Saçmalama. - Sus.
Efendim, eşyalarınız.
- Her şeyi getirdiniz, değil mi? - Evet efendim.
Tamam. Bırakın, biz içeri alırız.
Efendim, eşyaların arasında gerçekten ağır koliler var.
Ne diyorsam onu yapın lütfen.
Ne varsa odada. Kimseyi sokmuyor içeri.
Nasıl yani?
- Hiç oda temizliği yapmadın mı? - I ıh.
Tamam, sen gir.
Bir şey olacağı belliydi. Hepimiz hissetmiştik.
Ama nasıl olacak, ne zaman olacak, kiminle olacak...
Gözümüzü ikisinin de üstüne diktik. Attıkları her adımı izliyorduk.
Odaları hariç. Orada ne oluyorsa hiç kimse bilmiyordu.
Bugün kahvaltıya inmediler. İlk kez oluyor bu.
- Havuza da gelmediler. - Ben de ortalıklarda görmedim.
Çıkış yapmış falan olmasınlar?
Yok ya, ne çıkması? Taksiyle geldiler. Dışarıdalarmış.
Odalarına aynalı masa almışlar.
- Ne? Aynalı masa mı? - Aynalı masa mı? Aa!
Buyur işte ya. Tam onların çekeceği bir hareket.
Başka kim otel odasına masa getirir?
Değil mi? Ne varsa artık odada.
Kimseyi içeri sokmuyorlar ki.
Tamam. Hazır olun. Bir akşam yemeğinde odaya gireceğiz.
İyi de akşam yemeğine hiç inmiyorlar ki.
İnecekler. Bir gün illaki inecekler.
İşte biz de o gün o odaya gireceğiz. Tamam?
Seni yemeğe inmeye ikna ettiğim için takdir ediyorum şu an kendimi.
O ne demek şimdi?
Böyle ışıdığını görmek sınırsız keyiflendiriyor beni.
İstedi mi ne de güzel ışıldar benim Annem!
İstedi mi parıltılar saçar.
Ama istemez. Dikkat çekmek hiç istemez.
Mutluluk nadir şey belki Takma Ruhlar için.
Ama bizim için öyle mi?
Hoş geldiniz. Oda numaranızı öğrenebilir miyim?
- 1313. - 1313.
- Beni takip edin lütfen.
Buyurun efendim, masanız.
- Anne, bu ne demek şimdi? - Hiç bilmiyorum bebeğim.
Anneyle kız an itibarıyla akşam yemeğinde.
Şimdi yaptık yaptık.
Patron duyarsa ne olur biliyoruz, değil mi?
- Biliyoruz. - Göze alıyor muyuz?
Alıyoruz.
- Hadi çabuk, koşarak. - Hadi.
Master key'i al, odanın kapısında buluşalım.
Tamam.
Seni tanıyor mu?
Bu nasıl bir şey ya?
Görüyor musun bize yaptıkları muameleyi?
Sırf onlara benzemiyoruz diye akılları sıra hor görüyorlar bizi.
-İyiyim ben Anne. Gerçek... - Hayır!
Bunu görmezden gelemeyiz.
Bakar mısınız?
Bakalım kabak suratlı herif ne diyecek.
Anne, lütfen.
Bebeğim.
Annen hak etmeyen kimsenin kılına zarar vermez.
İnan bana.
Hep böyle olur.
Annem birilerine ders vermek zorunda kalır.
Size diyorum.
Bakar mısınız?
Bazen bir Seyahat Acentesi'ni,
bazen bir Otel Müdürü'nü,
bazen de bir Başgarson'u.
Bana seslendiniz galiba efendim, buyurun.
Şöyle bir çevrenize bakın bakalım.
Bizim oturduğumuzun dışında bu ebatlarda başka bir masa var mı?
Ne demek istediğinizi tam anlayamadım efendim.
Şunu demek istedim,
buradaki kutsal çiftlerin hiçbirine layık görmediğiniz bu masa,
pardon, sehpa, neden bize layık görüldü?
-Çünkü başka masa yoktu efendim. - Koskoca beş yıldızlı otelde? Öyle mi?
Ha?
Bana öyle geliyor ki
siz bu masayı bize özellikle uygun gördünüz.
Niçin özellikle olsun efendim? Belli ki garson arkadaşlar hata yapmış.
Ya? Hangi garson arkadaşlar bunlar? Ha?
Soralım bakalım, hata mıymış değil miymiş. Neredeler?
Çok... Çok haklısınız efendim. Müsaade edin telafi edelim.
Neyi?
- Masanızı efendim. - Sehpayı demek istediniz.
Yine çok haklısınız efendim.
Siz yalnızca bana hangi masada oturmak istediğinizi gösterin.
Biz bu ayakaltı sehpa hariç
herhangi bir masada oturmak istiyoruz beyefendi.
Hayhay efendim.
Ayrıca bu terbiyesizliğinizin cezasız kalmamasını diliyorum.
Terbiyesizlik derken efendim?
Çözüm bulmak, özür dilemek yerine
hiçbir şey yokmuş gibi yaptığınız terbiyesizlik.
Kusura bakmayın ama biraz ileri gitmiyor musunuz efendim?
Henüz ileri gitmedim.
Gitsem anlardınız.
- Gidelim. - Gidelim.
Özür dilerim. Ben ısrar ettim inelim diye.
-Çok özür dilerim. -Şş, bebeğim!
Az önce olanlarda hiçbir suçun yok, tamam mı?
- Lütfen üzme kendini. - Hanımefendi, bakar mısın?
Hadi, sen odamıza git.
Sen ve kızın insanları rahatsız ediyorsunuz, tamam?
Eğer deminki hadise tekrar ederse
hesabınızı kesip sizi otelden kovmak zorunda kalacağım.
Geç kaldınız. Biz o hesabı çoktan kestik.
- Bu gece oteli terk ediyoruz. -İyi olur.
Alırsın ucube kızını gidersin.
İnsanlar rahat eder.
Bu ne ya?
Nerede bu kart? Nerede?
Arabayı hazırla.
- Çıkacağım birazdan. - Emredersiniz efendim.
Ucube kızımmış! Olur, alır giderim.
Sensin.
Tanıdım seni.
Onun kızısın.
Sen de beni tanıdın. Dur, gitme! Nereye?
Bambim!
Anahtar sende kalmış Annem.
Bırak şimdi anahtarı. Vakit geldi.
- Gidiyor muyuz? - Hem de hemen.
Yaşlı bir kadın vardı. Uzak akrabamız.
- Az önce beni gördü, tanıdı. - Ya?
Kesin onlara haber verir, onlar da köpeklerini salar üstümüze.
-Çanta bende Anne. - Tamam. Çıkart üstünü.
- Bebeğim, bir dur.
- Merdivenlerden. - Merdivenlerden Annem.
Görüşürüz. Teşekkürler çocuklar.
- Görüşmek üzere. - Teşekkür ederim.
Tanıdım onu. Tahmin ettiğim kişi.
- Güzel kızın annesinden mi söz ediyorsun? - Evet.
- Nereden tanıyorsun kuzum? - Akrabasıyım da oradan.
- Ha. - A aa!
Yıllardır kayıptı. Annesi öldürüldüğünden beri.
- Ne? - Annesi mi öldürüldü?
Korkunç bir cinayet!
Hâlâ hatırlarım, hâlâ tüylerim diken diken olur.
- Anne? -Önüne bak Bambim.
- Polis çağırın! - Anne, ne oluyor?
Bebeğim, nereden bileyim? Gel benimle.
Anne, ne yapıyorsun?
- Hazır mıyız? - Tabii ki de.
- Bebeğim, otelden çıkmak zorundayız. - Anne...
- Açıyorum. - Aç.
- Ne yapacağız?
Gireceğiz. Aç, gireceğiz.
Hortum, hortum! Çabuk, çabuk!
- Sal! Hadi! - Sal, sal, sal!
- Aç vanayı. Aç vanayı!
Taksi, taksi, taksi...
- Anne, biz ne yaptık böyle? - Evet, biraz patırtı oldu ama çıktık işte.
- Anne, taksi! - Tamam bebeğim.
Sakin. Sakin. Acele etme.
Bin. Bin.
Otogara. Yalnız acelemiz var, 15 dakikaya otobüsümüz kalkıyor.
- Otobüs? -Şş.
Aa!
Bunlar ne yapmışlar böyle odaya?
Şunlara bakın.
Bakın, şunlara bakın.
Bunlara bayıldım. Ya, şunun güzelliğine bakın!
Tatlılığa bak, yumuşacık ya!
Çok tuhaf bir oda yapmışlardı. Çok değişikti.
Hayatımda hiç öyle bir şey görmemiştim.
Herkes çok şaşırmıştı.
Nerede ya, nerede? Nerede bu sakladıkları şey?
- Bir şey sakladıkları yok. - Ya ne demek yok?
O zaman neden kimsenin girmesine izin vermediler?
Sen neden izin vermiyorsun?
- Neye? - Evine yabancıların girmesine.
Ya ne alakası var? Ne alakası var!
Anlayın işte. Evi olmuş onların burası. O yüzden de kimseyi sokmuyorlar.
Gerçekten de 15 dakika sonra bir otobüsteyiz.
Nereye gittiğini bilmiyoruz. Önemi de yok zaten.
Şu an bizim için önemli olan tek şey...
...kaçmak.
Kız güzeldi, evet.
Şirindi.
Ama hiçbirimizin aklına gelmedi ona sormak,
"Sen iyi misin?" diye.
Ah be güzelim. Tamam, kaçıyorsun, anladık. Ama nereye kaçıyorsun?
Asıl kaçman gereken kişi senin yanında.