‎เราออกจากโรงแรมมานานแล้ว
‎ฉันรู้สึกไม่ดีเลย
‎มันเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่หนี
‎คําถามต่างๆ มากมายทําให้ฉันปวดหัว
‎เราจะไปไหนกันคะ
‎เราใกล้ถึงโรงแรมใหม่แล้วจ้ะ
‎ลูกจะต้องชอบมันแน่
‎สวรรค์ที่เข้าถึงได้ด้วยเรือเท่านั้น
‎พวกเขามีหมอด้วย เขาบอกว่า ‎เขาทําให้ลูกรู้สึกดีขึ้นได้ในอึดใจเดียว
‎ดูสิ
‎ดูสิลูก มันคือสวรรค์จริงๆ
‎ทําไมเราไม่เคยมีบ้านเลยล่ะคะ
‎ลูกแม่ เราหนีอยู่ตลอดนะ
‎ลูกก็รู้ว่าพวกเขาตามล่าเราตลอด
‎หนูคิดเรื่องนี้บ่อยมากค่ะ แม่
‎เรื่องอะไร
‎ถ้าเรามีบ้านล่ะ
‎ถ้าเราไม่ต้องพักที่โรงแรม ‎ถ้าเราไม่ต้องหนีอยู่ตลอด
‎ถ้าเราเป็นเหมือนพวกวิญญาณติดค้าง ‎กับพวกมนุษย์สุดแขยงล่ะ
‎มันจะเป็นยังไงคะ
‎เชื่อแม่สิ มันคงไม่ต่างกันหรอก แบมบี้
‎เราอยู่ในโลกนี้ และไม่มีอะไรแก้ไขมันได้
‎ถึงแล้วจ้ะ
‎เรามีเรื่องแบบนี้เสมอ
‎คําถามที่ห้ามถาม
‎เรื่องที่ไม่ควรพูดถึง
‎ค่อยๆ เดิน แบมบี้ ระวังนะ
‎ยินดีต้อนรับสู่โรงแรมของเรา
‎ฉันเป็นหมอประจําโรงแรมนี้
‎(แม่ขา... เราหนีใคร)
‎เธอเรียกผมว่า "ผมทอง" ‎ผมวนเวียนอยู่กับพวกเธอตลอด
‎สุขสันต์วันเกิดจ้ะ แบมบี้
‎ผมชอบรับใช้เธอ
‎ผมอยากบอกเธอมาตลอดว่าเธอมีค่า
‎ผมน่าจะได้บอกเธอ
‎ผมอยากให้เธอรู้ว่า ‎มีใครบางคนที่รู้ว่าเธอเป็นคนดี
‎ผมจําห้องพวกเธอได้
‎มันสวยมากเลย ‎กับก้อนกรวดและกิ่งไม้พวกนั้น
‎ตํารวจบังคับให้ผมออกจากห้อง
‎รู้สึกดีขึ้นแล้วใช่ไหมคะ แม่ ‎พูดอะไรหน่อยสิ
‎มันไม่ใช่สิ่งที่หนูกลัวใช่ไหม
‎ลูกต้องมีคําถามเยอะมากแน่
‎คําถามที่ตอบยาก
‎ลูกมีสิทธิ์ที่จะถาม
‎ดูสิพระจันทร์เต็มดวงทําอะไรกับทะเล
‎ปล่อยผมสยายลงมาเหนือผิวน้ํา
‎จริงด้วย
‎มันทําให้แม่นึกถึงสมัยที่เราอยู่ในอินเดีย
‎ตอนที่เราอยู่ในกัว
‎พระจันทร์เต็มดวงที่นั่นก็น่ากอดเหมือนกัน
‎เรามักใส่ชุดปักเลื่อมสวยๆ ที่ซื้อจากตลาด
‎คล้องมาลัยสีสันสวยงามไว้ที่คอของเรา
‎มันเป็นที่เดียวที่แม่ไม่อยากจากไปไหน
‎เรามีแขก
‎อะไรนะ
‎ดูเจ้าตัวตลกนี่สิ
‎มันตัวดําปี๋เลยนะคะ
‎ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
‎เป็นสิ
‎ตอนนั้นมีบันไดสูงชันขึ้นไปที่บ้านของเรา
‎แม่เจอลูกอีกาที่บาดเจ็บ
‎ตอนที่แม่กําลังจะถือมันเดินขึ้นบันไดไป
‎แม่ของมันก็บินมา
‎มันไม่รู้ว่าเราจะไปหาสัตวแพทย์
‎มันคิดว่าแม่จะทําร้ายลูกของมัน
‎เหรอคะ แล้วมันทําอะไร
‎มันทําสิ่งที่ผู้เป็นแม่ต้องทํา แบมบี้
‎ไปให้พ้น อย่ามายุ่งกับฉัน
‎อย่ามายุ่งกับฉัน
‎ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที มันเจ็บมากเลย
‎ชิ่ว!
‎อีกาทําร้ายหนูเหรอจ๊ะ
‎ใช่อีกาตัวนั้นไหม
‎แม่แทบไม่รอดจากกรงเล็บของมัน
‎มีแต่เลือดและรอยเล็บข่วนเต็มไปหมด
‎น่าสงสารจัง แม่น่าจะวิ่งหนีกลับบ้านเลย
‎แม่ก็หนีนะ
‎แม่วิ่งหนีกลับบ้านที่แม่มีค่าน้อยกว่าลูกอีกา
‎แม่วิ่งไปหาแม่ของแม่
‎คนที่ไม่ได้รักแม่มากเท่าแม่อีกา
‎ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอทําให้แม่กลัว
‎ตั้งแต่เวลาที่เธอเคาะประตู ‎จนถึงเสียงแกร๊กๆ ของส้นรองเท้าบนทางเดิน
‎เกิดอะไรขึ้นกับแก
‎อยากให้พ่อเห็นแกสภาพนี้หรือไง
‎เดี๋ยวหนูจะจัดการเองค่ะ
‎จัดการอะไร ดูสิว่าแกทําอะไรกับตัวเอง
‎แม่จะให้คนขับรถพาแกไปโรงพยาบาล
‎ควรจะให้หมอตรวจดู
‎ไปที่ห้องของแกได้แล้ว
‎เลิกรู้สึกแย่ได้แล้วค่ะ ยายไม่อยู่แล้ว
‎ใช่แล้วจ้ะ แบมบี้
‎เพราะเธอตายก่อนที่ลูกจะเกิด
‎เธอตายก่อนที่จะทําให้ ‎ลูกแปดเปื้อนความชั่วร้ายของเธอ
‎สิ่งดีๆ อย่างเดียว ‎ที่เธอทําเพื่อแม่ก็คือการตาย แบมบี้
‎เธอตายแล้วเหรอคะ
‎งั้น...
‎ถ้ายายตายแล้ว เราหนีใครอยู่ล่ะคะ แม่
‎หนีพ่อของแม่เหรอคะ
‎หรือว่าหนีพ่อหนู
‎เขาไม่อยากให้หนูเกิด ‎ตอนนี้เขาไม่อยากให้หนูมีชีวิตอยู่เหรอคะ
‎บอกหนูสิคะ แม่
‎เราหนีใครอยู่คะ
‎เชื่อแม่สิลูก
‎แม่ไม่บอกลูกก็เพื่อที่แม่จะได้ไม่เป็นอะไร
‎เพราะถ้าแม่บอก ใจแม่จะแตกสลาย
‎แล้วเราก็จะหนีไม่ได้
‎เราจะกลายเป็นเหยื่อ
‎ได้ค่ะ แม่
‎ไม่ต้องบอกอะไรหนูก็ได้
‎หนูไม่อยากรู้เกี่ยวกับอะไรหรือใครทั้งนั้น
‎เรามีกันและกันแล้ว
‎เราคือแก๊งนางสวรรค์
‎ให้อภัยแม่นะลูก
‎ให้อภัยอดีตของแม่นะ
‎ทานให้อร่อยเช่นกันนะครับ
‎- รับอะไรอีกไหมครับ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ทานให้อร่อยครับ
‎สวัสดีครับ
‎ดูเธออาการดีขึ้นเยอะเลยนะ
‎เยี่ยมจริงๆ เธอดูดีมากเลย
‎ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้วค่ะ
‎- แต่ก็อย่าลืมกินยานะ ‎- ได้ค่ะ
‎ดีมาก
‎เอาละ ถ้างั้น
‎ราตรีสวัสดิ์ ทานให้อร่อยนะ
‎แม่
‎แม่ไม่ชอบเขาใช่ไหมคะ
‎เขาเป็นงูในสวรรค์แห่งนี้น่ะลูก
‎แม่สังเกตเห็นอะไรเหรอคะ
‎เปล่าจ้ะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‎หวังว่ามันคงจะเป็นแบบนั้นตลอดไป
‎แบมบี้ เราไม่เป็นไรหรอก
‎กินอาหารเถอะจ้ะ
‎ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ
‎มันดีมากเลยที่ได้อยู่อย่างสงบนานหลายวัน
‎โดยไม่มีใครมาตอแยเราหรือมีเรื่องมีราวอะไร
‎แบมบี้
‎แม่
‎สุดยอดเลยค่ะ
‎สุขสันต์วันเกิดจ้ะลูก
‎อ้อ หนูลืมไปเลย
‎- วันนี้เป็นวันเกิดของหนู ‎- ใช่จ้ะ
‎- ดีจังที่ได้เติบโตอยู่เคียงข้างแม่ ‎- ขออะไรก็ได้จ้ะ
‎ไม่จํากัด ขอแม่มาเลย
‎ได้ค่ะ
‎ถ้ามันจะไม่ทําให้แม่ใจแตกสลาย
‎และถ้ามันไม่ทําให้แม่เศร้าใจ
‎เล่าเรื่องพ่อให้หนูฟังหน่อยสิคะ
‎ส่งไขควงให้หน่อย
‎คีม
‎ฉันขอคีม ไม่ได้ยินหรือไง
‎ปล่อยสิ
‎นี่แกล้งฉันหรือไง
‎ว้าว ดูสิว่าใครมา
‎ได้ข่าวว่าคุณต้องการคนช่วย ก็เลยมา
‎คุณน่ารักจริงๆ
‎มากับผมสิ
‎- ไปไหน ‎- มาเถอะน่า
‎- ทําไมล่ะ ‎- มาเถอะน่า
‎มีอะไรคะ
‎ไม่มีอะไร
‎ดีใจที่คุณมาน่ะ
‎- ช่างซ่อมอยู่ไหน ‎- ผมจะไปดูให้ครับ
‎พ่อฉันมา
‎- นายอยู่ไหน ‎- เงียบๆ นะ อย่าส่งเสียง
‎มาแล้วครับ
‎ยินดีต้อนรับครับ
‎บอกสิว่าแกซ่อมอะไรบ้าง เจ้านายอยากรู้
‎ได้ครับ
‎เซ็นเซอร์เสีย ผมเลยซ่อมมัน
‎ผมเห็นปั๊มน้ํามันมีปัญหาและก็ซ่อมมันแล้ว
‎และสายเบรกมือก็หลวม ผมซ่อมให้แล้วครับ
‎ดีมาก
‎ขอชื่นชมเขาเลย ลูกคุณสอนตัวเองได้ดีมาก
‎- เขาทําได้ดีกว่าช่างศูนย์ซ่อมซะอีก ‎- เขาเก่งครับ
‎แม่คะ หนูเรียกที่นี่ว่าโรงแรมพาราไดซ์
‎ดูสิ เหมือนเราอยู่ในสวรรค์เลย
‎แม่ดีใจที่เรามาพักที่นี่
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดีค่ะ
‎ผมเก็บโต๊ะไว้ให้ ผมจะคอยบริการคุณครับ
‎เราคงไม่ไปที่อื่นแน่
‎- เดี๋ยวเราจะไปที่โต๊ะนะ ผมทอง ‎- ได้ครับ
‎- ผมทองชอบแม่มากเลยนะคะ ‎- แม่ก็ชอบเขามากเหมือนกัน
‎แม่ชอบคนผมบลอนด์มาก
‎ผมชอบแม่ของสาวคนนั้นมากเลย
‎แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนที่ชอบเธอ
‎เธอมักจะเล่นมุกเข้าใจยาก ‎ถ้าเข้าใจมันคุณก็จะหัวเราะท้องแข็ง
‎ผมเจอพวกแม่ๆ หลายคนที่โรงแรมนี้
‎แต่ความรักที่เธอมีต่อลูกของเธอ ‎ไม่เหมือนใครเลย
‎จริงๆ นะ
‎แล้วก็เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น
‎มันช่างน่าเสียดายจริงๆ
‎นี่ครับ
‎ฮัลโหล ฉันอยากถอนเงิน ‎จากบัญชีเงินฝากประจําน่ะค่ะ
‎ไม่ค่ะ มันยังไม่ครบกําหนด
‎คุณเก่งแล้วนะเนี่ย
‎- วันนี้ฉันทําได้ดีขึ้นใช่ไหมคะ ‎- ใช่เลย
‎ฟังนะ
‎พรุ่งนี้เป็นวันหยุดของเรา
‎เราจะไปที่อควาเรียมโคฟ นั่งเรือไปชั่วโมงนึง
‎มันเป็นธรรมเนียมของเราน่ะ
‎คุณน่าจะไปกับเรานะ
‎มันจะเป็นวันที่คุณลืมไม่ลงแน่นอน
‎ที่จริงฉันก็อยากไปนะ
‎ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะลองขอแม่ดู
‎มันคุ้มค่าที่จะลองนะ
‎เถอะน่า
‎- หนูจะไม่อ้อมค้อมนะ แม่ หนูจะพูดตรงๆ เลย ‎- แม่ฟังอยู่
‎มีอ่าวแห่งหนึ่ง มันชื่ออควาเรียม
‎คนที่นี่ไปเที่ยวกันทุกปี
‎- เที่ยวกันเป็นธรรมเนียม ‎- เที่ยวกันเป็นธรรมเนียม
‎พวกเขาจะไปกันพรุ่งนี้
‎และก็ชวนหนูไปด้วย
‎พวกเขาบอกว่ามันจะลืมไม่ลงเลย
‎แม่คะ หนูอยากไปมากเลย นะคะ
‎เป็นไปไม่ได้
‎แม่เพิ่งคุยกับธนาคาร เรานัดกันพรุ่งนี้
‎เราต้องไปถอนเงิน
‎เราจะไม่มีเงินใช้กันแล้ว
‎แม่ไปเองไม่ได้เหรอ
‎ว่าไงนะ
‎พรุ่งนี้แม่ไปธนาคารคนเดียวไม่ได้เหรอ
‎หนูะจะได้ไปกับพวกเขา
‎ว่าไงคะ แม่
‎นะคะ หนูอยากไปจริงๆ
‎นี่คือโรงแรมพาราไดซ์นะคะ จําได้ไหม
‎ถ้าเป็นที่อื่นแม่ก็ควรกังวลอยู่หรอก
‎แม่ขอคิดดูก่อนนะ
‎แล้วแม่จะบอกตอนมื้อค่ํา
‎ไงครับ ไม่เป็นไรใช่ไหม คุณหมอ
‎อย่าให้พูดดีกว่า
‎โคตรเศร้าเลย ‎พรุ่งนี้ผมก็ไปเที่ยวที่อ่าวไม่ได้เหมือนกัน
‎- ทําไมล่ะครับ เกิดอะไรขึ้น ‎- ไม่มีอะไรหรอก
‎เรื่องที่เป็นทางการน่ะ ผมจะไม่อยู่ที่นี่สักสองวัน
‎- อย่าหัวเสียนักล่ะครับ สนุกเข้าไว้ ‎- ขอบคุณมาก
‎ใจหนูเต้นตึกตักแล้วเนี่ย
‎กินมื้อค่ํากันเสร็จแล้วนะคะ
‎ถึงเวลาแล้วค่ะ
‎สวัสดีครับ
‎หนูกลัวว่าแม่จะไม่ให้ไป
‎ลูกอยากไปมากขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ก็ได้
‎ลูกไปได้จ้ะ
‎จริงเหรอคะ
‎นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะ
‎เรากําลังสร้างประวัติศาสตร์
‎"แบมบี้ทุกตัวในป่าเติบโตขึ้น"
‎หนูอึ้งเลยค่ะ พูดไม่ออกเลย
‎ตาเขาลุกวาวแบบนั้นเวลาเขาดีใจ
‎อะไรนะ
‎- จําได้ไหมที่ลูกถามเกี่ยวกับพ่อ ‎- จําได้ค่ะ
‎ตาสีฟ้าเป็นประกาย ‎โดดเด่นออกมาจากผมสีทองของเขา
‎เขาหล่อมากเลย
‎ซื่อๆ ไร้เดียงสา
‎เขาทําสิ่งชั่วร้ายไม่ได้
‎ลูกกับเขาเหมือนกันเลย แบมบี้
‎ถ้าอยากรู้ ก็ส่องกระจกดูแล้วกัน
‎เป็นของขวัญวันเกิดที่เยี่ยมมากเลยค่ะ แม่
‎สุขสันต์วันเกิดจ้ะ แบมบี้
‎แม่ดีใจที่มีลูกนะจ๊ะ
‎- มีอะไรเหรอคะ ‎- ไม่มีอะไร
‎- ทําไมถึงมองฉันแบบนั้นล่ะ ‎- คุณสวยมากน่ะ
‎คุณยิ้มสวยมากเลย
‎(เมอร์เซเดส-เบนซ์ ‎คู่มือผู้ใช้รถ)
‎แบมบี้ วันนี้อย่าให้ใครเข้าใกล้นะ
‎ไม่ต้องห่วงค่ะ
‎ก็แค่พนักงานโรงแรมที่เรารู้จักอยู่แล้ว
‎แม่เป็นห่วงนะ แบมบี้
‎หนูรู้ค่ะ แต่ให้หนูไปเถอะนะคะ
‎โอเค ไปเถอะจ้ะ
‎มานี่สิ
‎- ระวังตัวด้วยนะ ‎- ค่ะ
‎- แม่รักลูกมากนะจ๊ะ ‎- หนูก็รักแม่ค่ะ
‎- ระวังตัวนะ ‎- ได้ค่ะ
‎อีก 30 นาทีเราจะไปกันแล้ว คุณจะไปด้วยไหม
‎- ไปค่ะ ฉันไปเอาของก่อนนะ ‎- โอเค
‎(คลินิกสูตินรีเวช)
‎ช่วยด้วย!
‎มีใครอยู่ไหม
‎เดี๋ยวนะลูก
‎เราใกล้จะถึงแล้ว
‎แม่พาลูกมาโรงพยาบาล
‎มีใครอยู่ไหม
‎(แบมบี้)
‎ฉันทําให้เธอตกใจเหรอ
‎ขอโทษจริงๆ
‎เธอแต่งห้องสวยดีนะ
‎ฉันชอบมากเลย
‎ทําได้ดีนะ มันน่าทึ่งจริงๆ
‎คุณมาที่นี่ทําไม
‎ทําไมเหรอ ฉันเป็นหมอประจําโรงแรม ‎ก็แค่มาเยี่ยมน่ะ
‎คุณเข้ามาได้ยังไง
‎ประตูเปิดอยู่ ฉันก็เลยเข้ามา
‎คุณต้องการอะไร
‎ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น
‎แค่อยากมาดูว่าเธอเป็นยังไงบ้าง
‎มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
‎คุณจะทําอะไร
‎- เงียบๆ น่า ‎- ปล่อยฉัน
‎- เงียบๆ ‎- ฉันต้องไปแล้ว พวกเขารอฉันอยู่
‎จู่ๆ ทําไมถึงเครียดนักล่ะ
‎- เจ็บนะ ปล่อยฉัน ‎- มันเจ็บก็เพราะเธอดึงแขน
‎- ฉันต้องไปแล้ว ปล่อยฉันไปเถอะ ‎- เงียบๆ สิ เงียบ
‎ฉันต้องไปแล้ว
‎ปล่อยฉัน ฉันต้องไปแล้ว ขอร้องละ
‎ฉันต้องไปแล้ว พวกเขารออยู่
‎ปล่อยฉันไปเถอะ
‎- ขอร้องละ ‎- อยู่เฉยๆ
‎- ปล่อยฉัน ขอร้อง ‎- อย่าดิ้น
‎ฉันบอกให้ปล่อย
‎เงียบๆ ใจเย็นๆ
‎- ปล่อยฉัน ‎- ได้ เธอร้องไห้ทําไม
‎ขอร้อง ฉันขอร้องแล้วนะ ทําไมคุณถึงไม่เข้าใจ
‎เธอต่างหากที่ไม่เข้าใจฉัน จริงๆ นะ
‎อยากรู้ไหมว่าฉันมาทําไม ดูนี่สิ
‎- ฉันเอายามาให้ ‎- ฉันไม่ต้องการมัน
‎เดี๋ยวก่อน
‎เวรเอ๊ย
‎(แพทย์)
‎ตอนแรกพวกเขารอลูกสาวคุณอยู่พักนึง ‎แล้วพวกเขาก็ไป
‎- เธอไม่ได้ไปที่อ่าวเหรอ ‎- เปล่าครับ ไม่ได้ไป
‎- ผมทอง ‎- ครับ
‎- เห็นลูกสาวฉันไหม ‎- ไม่เห็นครับ
‎เธอไปเที่ยวที่อควาเรียมโคฟไม่ใช่เหรอครับ
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎ทําไมหมอยังอยู่ที่นี่ล่ะ ‎เขาบอกว่าจะไม่อยู่สองวันไง
‎ใช่ครับ แต่เขาไปเมื่อคืน แล้วก็กลับมาเมื่อเช้า
‎ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทําไม
‎แม่
‎แม่ได้เงินมาหรือเปล่าคะ
‎ลูกไปไหนมา
‎หมายความว่าไง ‎เราไปที่อควาเรียมโคฟกันไงคะ
‎กระเป๋าของลูกอยู่ที่นี่
‎ค่ะ หนูลืมเอาไปน่ะ
‎นั่งสิ
‎เกิดอะไรขึ้นที่อ่าวเหรอ ดูลูกกังวลใจนะ
‎ไม่มีค่ะ หนูแค่เหนื่อยๆ นิดหน่อย
‎ลูกว่ายน้ําเยอะเลยใช่ไหม
‎ใช่ค่ะ
‎- แม่จะโทรสั่งอาหารให้นะ ‎- ไม่ต้องค่ะ หนูอิ่มแล้ว
‎หนูจะอาบน้ําแล้วเข้านอนเลย
‎ลูกจะอาบน้ําในที่ที่เราจะไป
‎แม่ยังมีเรื่องต้องทําที่ธนาคาร
‎เราต้องไปที่นั่นแต่เช้า
‎เดี๋ยวแม่จะติดต่อเรือไปส่งเราที่ในเมือง
‎เราจะค้างคืนที่นั่น
‎เราจะไปถอนเงินกันในตอนเช้า
‎แล้วกลับมาที่โรงแรมพาราไดซ์
‎ฟังอยู่หรือเปล่า
‎หนูอยากไปค่ะ แม่
‎แม่ไปเก็บของใส่กระเป๋าก่อนนะ
‎ขอร้องละ ปล่อยฉันไปเถอะ
‎แม่
‎แม่อยู่ในห้องน้ําเหรอ
‎แม่
‎"แม่ไปธนาคาร อยู่แต่ในห้องนะ แบมบี้"
‎- เตรียมออกเดินทางในอีกสักครู่นะคะ ‎- ครับ คุณผู้หญิง
‎ผมรู้ตอนที่ไม่เห็นพวกเธอตอนอาหารเช้า
‎ผมรู้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น
‎พวกเธอไม่ได้มากินอาหารเช้า ‎อาหารเที่ยง หรืออาหารค่ํา
‎พวกเธออยู่ไหน ไม่ได้เช็กเอาต์ด้วย
‎ปรากฏว่า หมอคนนั้นเป็นไอ้โรคจิต
‎เขาจีบพนักงานที่โรงแรมนี้ด้วย
‎คุณหมอคะ นี่พนักงานต้อนรับนะคะ
‎มีอะไรครับ พนักงานต้อนรับที่รัก
‎คุณจําแม่กับลูกสาวคู่นั้นได้ไหม
‎จําได้ มีอะไรครับ
‎เด็กสาวคนนั้นป่วยเป็นไข้หวัดอีกแล้วค่ะ
‎พวกเธอขอให้คุณไปที่ห้องค่ะ
‎ใครขอให้ผมไปที่ห้องครับ คุณพนักงานต้อนรับ
‎แม่เด็กค่ะ
‎เธอมีธุระด่วนในเมือง เธอขอร้องมาค่ะ
‎หนูรู้ว่าสักวันแม่จะทิ้งให้หนูอยู่คนเดียว ‎เหมือนที่แม่ของแบมบี้ทํา
‎แต่อย่าเป็นวันนี้เลย ได้โปรดเถอะ
‎รีบกลับมานะ
‎(แพทย์)
‎สวัสดี มีใครอยู่ไหม
‎ฉันเอง หมอน่ะ
‎มีคนบอกว่ามีคนป่วย
‎มีคนป่วย
‎พวกเขาอยู่ไหนล่ะ
‎อยู่ที่นี่แหละ
‎คุณไง
‎คุณควรจะต้องไปธุระสองวัน
‎นั่นเป็นแค่เหยื่อล่อ
‎ผมคิดว่าคุณอาจจะหลงกล ‎และผมก็น่าจะลองเสี่ยงโชคดู
‎คุณหลงกลทันทีเลย
‎- ผมคงโชคดีน่ะ ‎- ไม่เลย
‎มันไม่ใช่โชค
‎ฉันแค่อยากเชื่อว่าอาจมีสวรรค์ที่ไม่มีงูพิษ
‎ลูกสาวฉันคือคนที่รับเคราะห์
‎อ๋อ ลูกสาวคุณ...
‎เธอสวยชวนตะลึงจริงๆ
‎แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ
‎แต่กับคุณอาจจะ...
‎เร็วเข้า หายใจลึกๆ
‎เบ่งแรงๆ
‎ยินดีด้วยค่ะ
‎คุณได้ลูกสาวนะคะ
‎แม่
‎นั่นใครคะ
‎เปิดประตู แบมบี้
‎แม่
‎แบมบี้
‎ที่ธนาคารเป็นยังไงบ้างคะ
‎เรียบร้อยแล้วจ้ะลูก
‎งั้นเราจะไปเมื่อไหร่ก็ได้เหรอคะ
‎ใช่จ้ะ
‎แม่คะ หนู...
‎หนูไม่อยากกลับไปที่โรงแรมพาราไดซ์ค่ะ
‎เราไม่ต้องกลับไปแล้วจ้ะ
‎เราไปพักที่โรงแรมอื่นก็ได้
‎ค่ะ
‎ถึงเวลาต้องย้ายที่แล้วด้วย
‎แบมบี้
‎แม่อยู่นี่แล้ว
‎แม่อยู่เคียงข้างลูกเสมอ
‎แม่จะไม่มีวันทิ้งลูกไปไหน
‎ไปกันเถอะค่ะ แม่
‎ไปกันเถอะ แบมบี้
‎เราไม่เห็นพวกเธอสองสามวันแล้ว
‎แล้วพนักงานทําความสะอาดสองคน ‎ก็ไปทําความสะอาดห้อง
‎พวกเธอเห็นเลือดบนหน้าต่าง ก็เลยรีบเข้าไป
‎เกิดอะไรขึ้นที่นี่
‎(การตรวจสถานที่เกิดเหตุ)
‎(ตํารวจ)
‎พวกเธอพบศพหมอบนเตียง
‎มีผ้าปูเตียงปิดคลุมไว้
‎คุณก็เห็นแล้ว
‎ผ้าปูเตียง ห้อง หน้าต่าง
‎มีเลือดเต็มไปหมด
‎ดูนี่สิ
‎ใช่พวกเธอไหม
‎ใช่ครับ
‎คําบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ําผึ้ง