‎เราจะไปจากที่นี่พรุ่งนี้
‎เราจะไปที่เกาะฝั่งตรงข้าม
‎มันคือเกาะกรีก
‎จากนี้ไปเราจะอยู่ที่นั่นเหรอคะ
‎เราจะเดินทางไปทั่วโลก แบมบี้
‎เหมือนสมัยก่อนไง
‎หนูคิดถึงลอนดอนมากเลย
‎อินเดียกับกัวด้วย
‎มันเป็นช่วงเวลาที่ดีจริงๆ
‎เราจะไปอีกครั้ง
‎ทุกอย่างจะกลับมาดีอีกครั้ง
‎เรามีเงินพอไหมคะ
‎เราจะถอนเงินทั้งหมดที่เรามี
‎แม่คุยกับธนาคารแล้ว ‎พวกเขาจะเตรียมเงินไว้ให้พรุ่งนี้
‎แม่จ้างเรือให้ไปส่งเราที่นั่นด้วย
‎จะไม่กลับมาอีกแล้วเหรอคะ
‎ใครจะรู้ แบมบี้ อาจกลับมาก็ได้
‎แม่ยิ้มให้หนูตลอดเลย
‎แต่หนูดูออกว่าแม่กังวล
‎ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น
‎(แม่ขา... เราหนีใคร)
‎เราเจอแท็กซี่คันที่พวกเธอขึ้นแล้วครับ
‎- เขาไปส่งพวกเธอที่สนามบิน ‎- เร็วเข้า เหยียบเลย
‎ครับ เราอยู่ที่สนามบิน
‎ครับ เราจะดูภาพกล้องวงจรปิด
‎เราจะยืนยันว่า ‎พวกเธอขึ้นเที่ยวบินไหนและไปที่ไหน
‎ครับผม
‎- ยินดีต้อนรับ ผู้หมวด ‎- ขอบคุณ
‎ตามผมมา ทุกอย่างพร้อมแล้ว
‎ไปเปิดประตูหน่อย เร็วเข้า
‎ที่นี่กําลังกลายเป็นความทรงจําค่ะแม่
‎หนูรู้สึกเหมือนอยู่บนเกาะแล้ว
‎ดอกไม้พวกนี้เป็นแค่ความทรงจํา
‎ความทรงจําที่ดีของเราในการวางแผนหลบหนี
‎ถ้าเรามีริบบิ้น
‎แม่จะสอนลูกทํามงกุฎดอกเดซี่
‎แม่ทํายังไงคะ
‎ยายของแม่สอนแม่จ้ะ
‎แม่มียายเหรอคะ
‎ก็ต้องมีสิจ๊ะ
‎แม่รักเธอ
‎เด็กทุกคนมียายจ้ะ แบมบี้
‎หนูไม่มี
‎หนูไม่เคยมี
‎ไม่มีพ่อหรือปู่กับตาด้วย
‎หนูไม่มีใครเลยนอกจากแม่
‎ดูสิ เธอให้แหวนวงนี้กับแม่
‎ก่อนที่เธอจะตาย
‎แม่คงย้ายไปอยู่กับเธอถ้าเธออายุยืน
‎และแม่ก็คงมีชีวิตที่มีความสุขกว่านี้
‎นี่จ้ะ สวมไว้สิ
‎- อะไรนะคะ ‎- สวมไว้
‎ตอนนี้มันเป็นของลูกแล้ว
‎- จริงเหรอคะ ‎- จริงสิ
‎แม่กําลังแบ่งปันยายของแม่ให้ลูกไง แบมบี้
‎ตอนนี้หนูก็มียายเหมือนกันค่ะแม่
‎ขอโทษนะคะ คุณมีริบบิ้นสีขาวไหม
‎ขอโทษนะคะ ฉันกําลังหาริบบิ้นสีขาวน่ะค่ะ
‎ต้องการอะไรเหรอจ๊ะ
‎ฉันช่วยเธอได้นะ
‎ฉันอยากได้ริบบิ้นสีขาวค่ะ
‎ริบบิ้นสีขาวเหรอ
‎เราน่าจะมีนะ
‎จ้ะ นี่จ้ะ
‎อยากได้มันไปทําอะไรเหรอ
‎เราจะทํามงกุฎดอกเดซี่น่ะค่ะ
‎เหรอจ๊ะ
‎ดอกเดซี่พวกนั้นสวยมากเลย
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ยินดีจ้ะ
‎ฉันคิดว่าเด็กคนนั้นเป็นโรคสต๊อกโฮล์ม
‎แม่เธอทําให้เธอต้องพึ่งพาแม่ ‎ด้วยการทําให้เธอกลัว
‎ยิ่งเธอกลัวมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งติดแม่มากเท่านั้น
‎ตอนแรกฉันคิดแบบนั้น
‎แต่มันไม่ใช่แบบนั้น
‎มันอยู่ที่ตัวลูกสาวเองน่ะค่ะ
‎ความกลัวทั้งหมด ‎การหลบหนีกลายเป็นสิ่งที่ทําให้เธอแข็งแกร่ง
‎เธอเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ด้วยการพึ่งพามัน
‎เธอยอมรับทุกอย่างตราบใดที่มันมาจากแม่เธอ
‎ถ้าไม่มีลูกสาว
‎ฉันว่าแม่คงโดดจากหลังคา ‎หรือไม่ก็กินยาตายไปแล้ว
‎ฉันรู้เรื่องทั้งหมดนี้ตอนที่คุณบุกโรงแรม
‎เมื่อฉันรู้ว่าพวกเธอเป็นใคร
‎แบบนี้เหรอคะแม่
‎ลูกทํามันเหมือนที่คุณยายทําให้แม่ดูเลย ‎เก่งมากจ้ะ
‎แล้วไงต่อ
‎แบบนี้จ้ะ
‎คิดว่าไง
‎- สวยจัง ‎- เอ้านี่ สวมไว้สิ
‎มันสวยมากเลย
‎- หนูอยากทําสักอัน ‎- ก็ทําสิจ๊ะ
‎ได้ค่ะ
‎ทีนี้ก็...
‎เราต้องมีบ้าน แบมบี้
‎แม่พูดตลอดว่า "แม่ใช้ชีวิตอยู่กับบ้านไม่ได้"
‎"เราคือบ้านของกันและกัน"
‎อาจถึงเวลาแล้วก็ได้
‎แม่เบื่อการหนี
‎หนีเพื่อฉัน
‎ตอนพวกเขาส่งลูกให้แม่ที่โรงพยาบาล
‎ลูกขี้เหร่มากเลย
‎หน้าลูกแดงก่ําและเหี่ยวย่นไปหมด
‎ลูกไม่มีคอด้วยซ้ํา
‎แม่กลัวว่าหนูโตมาจะขี้เหร่เหรอคะ
‎แล้วแม่จะไม่รักหนูเหรอคะ
‎มันเป็นครั้งแรกที่แม่เห็นเด็กทารก
‎เห็นใกล้ๆ น่ะ
‎ลูกโผเข้าหาหน้าอกแม่เลย
‎ความเชื่อใจของลูกทําให้แม่ตกใจ
‎ราวกับว่าหน้าอกแม่เป็นน้ําพุส่วนตัวของลูก
‎แม่ไม่รู้จะทํายังไง
‎ลูกเป็นสิ่งที่แม่ไม่คุ้นเคย สิ่งที่แม่ไม่เคยเห็น
‎ตอนนี้หนูรู้แล้วว่าแม่หมายถึงอะไร
‎แม่ไม่ต้องการหนูใช่ไหม
‎ไม่ แม่ไม่ต้องการเลย แบมบี้
‎แม่คิดว่า "ฉันควรจะทํายังไงกับเธอ"
‎"เธอคิดว่าหน้าอกฉันเป็นของเธอ"
‎"อีกไม่นานเธอจะต้องการวิญญาณของฉันแน่"
‎"และฉันก็จะต้องหนีตลอด"
‎"ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ฉันคงไม่ต้องหนี"
‎แม่คิดอย่างนั้นเหรอคะ
‎แม่คิดอย่างนั้นจ้ะ
‎แล้วพวกเขาก็พาลูกไปที่ห้องเลี้ยงเด็ก
‎พวกเขาใส่กําไลพลาสติกไว้ที่ข้อมือลูก
‎มันมีชื่อลูกอยู่
‎พวกเขาจะได้ไม่จําลูกสับสนกับเด็กอื่น
‎ลูกเป็นสิ่งที่คนจําสับสนกับคนอื่นๆ ได้ง่าย
‎แม่ดูไม่ออกเลยว่าลูกเป็นใคร ลูกเป็นอะไร
‎แม่อยากออกไปจากที่นั่นไหมคะ
‎อยากจ้ะ
‎คืนนั้น
‎แม่อยากทิ้งลูกไว้ที่นั่นแล้วหนีไป
‎แม่คิดว่ายังไงลูกก็ไม่รู้จักแม่อยู่ดี
‎คิดว่าแม่คงจะลืมลูกได้
‎คิดว่าญาติห่างๆ คงจะมารับลูกไปเลี้ยง
‎แม่ทิ้งหนูไปจริงๆ เหรอคะ
‎พวกเขาขับรถสีดํามา
‎พวกญาติๆ
‎แม่ดูพวกเขาลงจากรถ ‎คนขับรถเปิดประตูให้พวกเขา
‎แม่ดูพวกเขามองดูลูกจากด้านหลังกระจก
‎แค่นึกภาพทุกอย่างนั้น แม่ก็เสียวสันหลังวาบแล้ว
‎งั้นแม่ก็ไม่ได้ทิ้งหนูไปเหรอคะ
‎แม่ไม่ได้หนีไปเหรอ
‎เปล่าจ้ะ
‎แม่ทิ้งลูกไปไม่ได้
‎แม่หนีไม่ได้
‎แม่คิดว่า "ฉันจะทิ้งเด็กน้อยคนนี้ไปได้ยังไง"
‎ตอนนั้นเอง
‎ที่แม่รู้ว่าลูกเป็นของแม่
‎แม่คิดว่าเราหนีไปด้วยกันได้
‎"เราหนีไปด้วยกันได้ ‎แต่ฉันไม่มีวันหนีไปจากเธอได้"
‎"ฉันไม่มีวันหนี
‎จากสิ่งเล็กๆ ขี้เหร่ ‎หนักเจ็ดปอนด์แก้มแดงก่ําคนนี้ไปได้"
‎"มันจะกลายเป็นอย่างอื่น"
‎"สิ่งที่จะรักฉัน"
‎"มันจะรักฉันมากกว่าที่ใครเคยรัก"
‎"และแม่ก็รักมัน"
‎"เธอเป็นลูกสาวของฉัน"
‎"เธอเป็นลูกน้อยของฉัน"
‎นี่วิดีโอที่คุณขอครับ ผู้หมวด
‎คุณช่วยเปิดวิดีโอที่ลานจอดเครื่องบิน ‎กับตอนขึ้นเครื่องได้ไหม
‎ซูมเข้าไปตรงนั้นหน่อยได้ไหม
‎ผู้กองครับ
‎เราเจอเที่ยวบินแล้ว ‎และก็พอจะรู้แล้วว่าพวกเธออยู่ที่ไหน
‎แน่นอนครับ เราแจ้งสถานีตํารวจในท้องที่แล้ว
‎โอเค พวกเขากําลังตรวจสอบโรงแรมทั้งหมด
‎ได้ครับ เราจะอยู่ในพื้นที่ในอีกหนึ่งชั่วโมง ‎มากสุดก็สองชั่วโมง
‎โอเค มีอะไรอีกไหมครับ
‎ได้ครับ
‎- เที่ยวบินของเราจะออกในอีกหนึ่งชั่วโมง ‎- โอเค ไปกันเถอะ
‎ขอบคุณนะครับ ทุกคน
‎แม่จะวางไว้ตรงนี้นะ
‎และก็วางไว้ตรงนี้ด้วย
‎ห้องสวยดีนะ
‎เป็นความทรงจําที่ดีอีกอย่าง ‎ที่เราจะนําไปยังเกาะของเราพรุ่งนี้
‎ลูกลืมอันนี้
‎หนูตั้งใจวางแยกมันไว้น่ะค่ะ
‎เป็นของขวัญให้ใครบางคน
‎ให้แม่เดานะ
‎ผู้จัดการฝ่ายรักษาความปลอดภัย
‎ลูกชอบเธอ
‎- นี่จ้ะ ‎- เดี๋ยวหนูมานะ
‎- เร็วๆ นะจ๊ะ ‎- ได้ค่ะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีจ้ะ
‎นี่สําหรับคุณค่ะ
‎โอ้ ว้าว
‎มันสวยมากเลย
‎ขอบใจมากจ้ะ
‎แล้วฉันจะสวมมันนะ
‎ฉันจะนึกถึงเธอทุกครั้งที่สวมมันเลย
‎ฉันก็จะนึกถึงคุณเหมือนกัน
‎ฉันจะคิดถึงคุณค่ะ
‎หนูจ๊ะ
‎เธอน่ารักจังเลย
‎ไม่ต้องห่วง เธอมาที่นี่อีกได้ทุกเมื่อ ใช่ไหม
‎หนูก็ไม่แน่ใจค่ะ
‎เราจะไม่มาอีกแล้ว
‎ยังไงเหรอจ๊ะ
‎ฉันหมายถึง...
‎เราจะไปที่อื่นกันแล้ว
‎ไปต่างประเทศเหรอ
‎ฉันควรกลับห้องได้แล้วค่ะ
‎ได้จ้ะ
‎มีอะไรจะบอกฉันเหรอ
‎หนูจ๊ะ
‎ดูแลตัวเองด้วยนะคะ
‎ลาก่อนจ้ะ
‎ใช่แล้ว ผมเป็นตํารวจ พอใจหรือยัง
‎ผมอยากถามเกี่ยวกับแขกของคุณ ถ้าคุณหยุดพูด
‎พวกเขาไม่รับสาย ฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว
‎- เรากําลังตามหาแม่กับลูกสาว ‎- คุณครับ ได้ยินผมไหม
‎ฉันเพิ่งอีเมลรูปไปให้คุณ
‎ถ้าคุณช่วยตรวจสอบรายชื่อแขก...
‎- ขอบคุณครับ ‎- คุณแน่ใจเหรอ
‎ผู้หมวดครับ เราเจอพวกเธอแล้ว
‎เงียบหน่อย เงียบๆ
‎- ขอคุยกับผู้จัดการฝ่ายรักษาความปลอดภัยหน่อย ‎- ผมจะให้เธอมาพูดสายครับ ผู้หมวด
‎- ใครเหรอ ‎- ตํารวจครับ เรื่องแม่กับลูกสาวในห้อง 103
‎ฉันฟังอยู่ค่ะ ผู้หมวด
‎คุณผู้จัดการ สวัสดีครับ
‎เราอยากยืนยันว่า ‎แขกของคุณสองคนยังอยู่ที่นั่นไหม
‎มันเป็นปัญหาด้านความปลอดภัย
‎เพื่อนร่วมงานของฉันเพิ่งเอารูปให้ฉันดู
‎ตอนนี้แม่กับลูกสาวอยู่ที่โรงแรมคุณหรือเปล่า
‎ค่ะ พวกเธอพักอยู่ที่นี่
‎โอเค เยี่ยมเลยครับ
‎มีอะไรที่ฉันพอช่วยได้ไหมคะ
‎ไม่มีครับ เราจะไปที่นั่น ใจเย็นๆ ไว้นะครับ
‎- ได้ค่ะ ผู้หมวด ‎- ราตรีสวัสดิ์ครับ
‎เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‎ไปกันเถอะ เร็วเข้า ทุกคน ไปเร็ว
‎- มีปัญหาอะไรเหรอครับ ‎- พวกเขาอยากมาตรวจสอบดูน่ะ
‎- สงสัยจังว่ามีเรื่องอะไร ‎- พอพวกเขามาถึงเราก็รู้เองแหละ
‎ทํางานกันต่อดีกว่า
‎นี่ ไอ้หนู รถพร้อมหรือยัง
‎พร้อมแล้วครับ พวกเขารออยู่
‎เรามัวรออะไรกันอยู่ ‎ไปจับมือมีดคัตเตอร์กันเถอะ
‎- ไปกันเถอะ ‎- ผู้หมวด เกิดอะไรขึ้น
‎หมายความว่าไงเกิดอะไรขึ้น
‎ก็แค่แม่กับลูกสาว ต้องเตรียมการอะไรขนาดนี้
‎"แค่" เหรอ เธอฆ่าคนทั่วประเทศนะ
‎มันจะไม่เกิดขึ้น ถ้าไม่ประมาทเธอ
‎อีกอย่างนะ ไม่ใช่ "เรา" ที่จะไปจับใคร ‎พวกคุณจะอยู่ที่นี่
‎ผมจะไปเอง
‎เราจัดการที่เหลือเอง โอเคไหม
‎ไปกันเถอะ เร็วเข้า ทุกคน ไปเร็ว
‎ไปที่รถกัน อย่ามัวเสียเวลา เร็วเข้า
‎ช่างหัวมัน
‎- ใครพูดคะ ‎- จากแผนกต้อนรับนะคะ คุณผู้หญิง
‎ฟังอยู่ค่ะ
‎ตํารวจเพิ่งโทรมา
‎สอบถามข้อมูลเกี่ยวกับคุณ
‎ฉันคิดว่าพวกเขาอยากเจอคุณนะคะ
‎เลยคิดว่าจะอกให้คุณรู้เผื่อไว้น่ะค่ะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ยินดีค่ะ
‎แบมบี้ หลับอยู่หรือเปล่าลูก
‎คะ แม่
‎พวกเขากําลังมาหาเรา
‎หนูเก็บของใส่กระเป๋าเองค่ะ
‎แม่จะหาทางออก
‎มันดูเป็นไงคะ
‎เราออกไปได้
‎แต่เราต้องรีบไป
‎อีกแป๊บนึงเราก็พร้อมแล้วค่ะ แม่ ใกล้เสร็จแล้ว
‎ฟังนะ พาคนสองสามคนไปคุมด้านหลังไว้
‎- ครับผม ‎- ไปกันเถอะ
‎ทุกคน มากับฉัน
‎- สวัสดีค่ะ ‎- ห้องไหน
‎- ห้อง 103 ‎- เอากุญแจมา
‎เอากุญแจหลักให้เขา
‎- หมอบลงบนพื้น! ‎- หมอบลง!
‎หมอบลง!
‎เคลียร์!
‎หมายความว่าไง
‎ผู้หมวดครับ!
‎- พวกเธออยู่ไหน ‎- ผู้หมวด
‎- ว่าไง ‎- หน้าต่าง
‎เวรเอ๊ย
‎ให้ตายสิ
‎รวบรวมทุกคน
‎ตรวจดูตามถนน เราจะค้นหาทุกที่ เข้าใจไหม
‎มันเหมือนพวกเธอหายวับไปกับตาเลย
‎- ผู้หมวด แท็กซี่ ‎- อะไรนะ
‎มีคนสองคนเพิ่งขึ้นแท็กซี่ออกไป
‎จะมาจ้องฉันทําไม ไปกันเถอะ
‎- ไปที่รถกัน เร็วเข้า! ‎- ไปกันเถอะ!
‎ไปดักหน้าแท็กซี่เลย ไปเร็ว
‎นั่นไง ผู้หมวด ผมเห็นแล้ว
‎เหยียบเลย
‎ทุกหน่วย รถต้องสงสัยกําลังมุ่งหน้าไปทางชายฝั่ง
‎ไปดักหน้าพวกเขาจากทางเหนือ
‎ผู้หมวด เลี้ยวซ้าย ‎มันเป็นทางลัด เราจะไปดักหน้าพวกเขา
‎จอดรถ คนขับแท็กซี่ ‎คนขับแท็กซี่ จอดรถ
‎อย่าขยับ
‎หยุดนะ อย่าขยับ
‎เปิดประตู
‎อย่าขยับ
‎ถอยไป ไอ้หนู ไปสิ
‎พวกเธออยู่ไหน ทุกคน
‎พวกเธอหายไปไหน
‎- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ‎- ฉันก็ไม่รู้
‎คุณตํารวจ เกิดอะไรขึ้นครับ
‎ไม่มีอะไร
‎พวกเธอหายไปไหน
‎มาจ้องฉันทําไม ‎กลับไปที่โรงแรมกันเถอะ เร็วเข้า
‎- ไปได้แล้ว ‎- เร็วเข้า
‎ฉันคิดว่าแม่เด็กรู้ว่าอาจเกิดอะไรขึ้นได้ทุกเมื่อ
‎เธอรู้ว่าคุณตามล่าเธอ เธอรู้เรื่องการจู่โจม
‎พวกเธอคงหนีไปหลังอาหารค่ํา
‎คุณรู้ได้ยังไง
‎ฉันทํางานนี้มาหลายปี
‎ฉันหมายถึง...
‎แม้แต่เด็กสาวคนนั้นยังรู้เลยว่า ‎จะเกิดเรื่องเลวร้ายกับพวกเธอ
‎ว้าว คุณพูดเหมือน ‎คุณเขียนหนังสือเกี่ยวกับพวกเธอได้เลย
‎แต่นี่คือสิ่งที่ผมไม่เข้าใจ
‎ความสงสัยทั้งหมดไม่ทําให้คุณตื่นตัวได้ยังไง
‎หรือว่ามันทํา
‎คุณพยายามจะพูดอะไรเหรอคะ
‎เราตรวจดูวิดีโอหรือยัง
‎พวกเขายังตรวจดูวิดีโอ ‎จากทางเข้าโรงแรมอยู่ครับ
‎ย้อนกลับไปครึ่งชั่วโมง
‎- เจออะไรไหม ‎- ไม่เจอเลย
‎แล้วสนามบินล่ะ
‎ไม่พบอะไรในวิดีโอ ‎จากกล้องวงจรปิดของสนามบินครับ
‎ให้ตายสิ
‎แล้วสถานีรถบัสล่ะ
‎ผมตรวจดูสองครั้งแล้ว ไม่พบอะไร
‎- นี่คือสิ่งที่ผมไม่เข้าใจ ‎- อะไรเหรอ
‎สมมติว่าพวกเธอหนีออกไปหลังอาหารค่ํา
‎ทําไมไม่มีพวกเธออยู่ในวิดีโอเลยล่ะ
‎ถ้าพวกเธอไม่ได้ออกไปจากโรงแรมล่ะ
‎- เราพร้อมแล้วค่ะแม่ ‎- เราพร้อมแล้วลูก
‎คืนนี้จะเป็นแค่ความทรงจําที่ดี ‎เมื่อเราอยู่ที่เกาะของเรา
‎ไปที่เกาะของเรากันค่ะ
‎เดี๋ยวนะ
‎มาเร็ว ระวังนะ
‎- เราโอเคไหม ‎- ค่ะ
‎เดี๋ยวก่อนลูก
‎แบมบี้
‎คะ แม่
‎ถ้าเราออกไปข้างนอก พวกเขาจะตามล่าเรา
‎แม่รู้สึกได้
‎เราจะทํายังไงดี
‎เราจะลองวิธีอื่น
‎ทําบางอย่างที่เสี่ยง
‎เราจะไปนั่งในล็อบบี้
‎- ล็อบบี้เหรอ ‎- ใช่
‎แม่รู้ว่ามันฟังดูบ้า
‎แต่เชื่อเถอะ พวกเขาไม่รู้หรอก
‎ถ้าพวกเขารู้ล่ะ
‎ลูกแม่ ถนนคือกับดัก
‎แม่รู้สึกได้
‎แต่ล็อบบี้มันเงียบสงบและมืด นั่นเป็นเรื่องดี
‎ฟังนะ
‎เราจะนั่งซ่อนตัวอยู่ที่นั่นจนพระอาทิตย์ขึ้น
‎แล้วเราก็จะขึ้นแท็กซี่ที่มาส่งแขกที่นี่
‎แล้วบินหนีไปเหมือนนก
‎ตกลงไหม
‎หือ
‎- แม่ว่าไงก็ว่างั้นค่ะ ‎- ต้องอย่างนี้สิ มากับแม่
‎ฟังนะ พาคนสองสามคนไปคุมที่ด้านหลัง
‎ครับผม
‎สวัสดีค่ะ
‎- ห้องไหน ‎- ห้อง 103 ค่ะ
‎- เอากุญแจมา ‎- เอากุญแจหลักให้เขา
‎พวกเขามากันเยอะเลยค่ะ หนูกลัว
‎เงียบๆ
‎เอาหัวหนุนตักแม่ไว้แล้วก็หลับซะ
‎พวกเขาจะรู้ทันทีถ้ามีเด็กสาวเสียงดัง
‎พวกเขาจะรู้จากไกลๆ เลย ‎ถ้ามีเด็กสาวสวยเสียงดัง
‎พูดอะไรของนายเนี่ย ‎ใครสนใจกันล่ะ ค้นโรงแรมให้ทั่ว
‎ค้นทุกซอกทุกมุม
‎ฉันกําลังบอกว่าพวกเธออาจยังอยู่ที่นั่น ‎นายไม่เข้าใจอะไร
‎ฉันกําลังไป วางสายเลย
‎ไง ทุกคน มีข่าวดีไหม
‎- ยังไม่พบอะไรเลยครับ ‎- ยังไม่พบอะไร
‎- ล็อบบี้อยู่ไหน ‎- ทางนี้ครับ
‎ให้ตายสิ
‎พวกเธอซ่อนตัวอยู่ที่ไหน
‎- ผู้หมวดคะ ‎- ผู้หมวดครับ
‎คุณต้องดูนี่ค่ะ
‎เป็นวิดีโอเมื่อสองชั่วโมงก่อน
‎จากกล้องที่ถนน
‎เขาพูดถูก พวกเธออยู่ที่นี่
‎หยุดภาพตรงนี้ซิ
‎ผู้หมวดครับ เธอยิ้มใช่ไหม
‎ใช่
‎เธอยิ้ม
‎เธอหัวเราะเยาะเรา
‎เธอหัวเราะเยาะเรา ใช่แล้ว
‎คําบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ําผึ้ง