Πάμε τώρα να σηκώσουμε τα μετρητά μας όσο πιο ήρεμα γίνεται.
Ας το κάνουμε.
Πάμε.
Καλημέρα.
Βλέπεις τον διοπτροφόρο άγγελο στο τέλος του πάγκου;
Τον διοπτροφόρο άγγελο; Εξαιρετική επιλογή, μαμά.
Έλα.
Ευχαριστώ.
Καλημέρα.
Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;
Καθίστε, παρακαλώ.
Τηλεφωνήσαμε χθες.
Θέλουμε να αδειάσουμε την προθεσμιακή κατάθεση.
Εντελώς;
Μάλιστα. Για να δούμε.
Είναι μεγάλο ποσό.
Θα ρωτήσω τον συνάδελφο αν είναι έτοιμα.
Είναι έτοιμα.
Σίγουρα θέλετε να τα σηκώσετε όλα;
Μάλιστα.
Εντάξει. Θα τα ετοιμάσω.
Πηγαίνετε στο γραφείο της διευθύντριας όσο κάνω τη συναλλαγή.
Γιατί;
Πρέπει να υπογράψετε.
Στο γραφείο της;
Ναι, θέλει να σας δει. Μου άφησε σημείωση.
Πάμε να υπογράψουμε. Έλα, μωρό μου.
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ
Περάστε.
Κι αυτός είπε "Θα της μιλούσα αν τηλεφωνούσε;"
Σας το είπα. Είναι διασκεδαστικό μέρος.
Δεν το ξέρω αυτό, αλλά πρέπει να 'ρθεις μαζί μας.
Εντάξει, αλλά θα πληρώσετε εσείς.
-Τι; -Αμάν.
Ορίστε.
Τι θα θέλατε;
Συγγνώμη για την ενόχληση.
Να περιμένουμε έξω όσο τα λέτε.
Κάντε τη συναλλαγή όποτε θέλετε.
Βασικά...
Θέλουμε να κάνουμε ανάληψη. Μας είπαν να υπογράψουμε.
Εσείς ήσασταν;
Ήθελα να σας δω.
Γιατί;
Να, απλώς αναρωτιόμουν
ποιος θα σήκωνε τόσα χρήματα νωρίτερα.
-Σας κάνουμε, λοιπόν; -Ορίστε; Δεν κατάλαβα.
Επινοείτε διαδικασίες από περιέργεια;
Όχι βέβαια, κυρία μου.
Θα χάσετε πολλούς τόκους.
Για το καλό σας είναι.
Θα 'ναι κρίμα.
Δεν νομίζω.
Το κάνετε για να κρατήσετε τα χρήματα.
Και δεν μ' αρέσει η συμπεριφορά σας.
Δώστε μου τα χαρτιά.
Και συνεχίζετε με τις αιμοδιψείς αδερφές σας.
Ορίστε;
Να πηγαίνουμε.
Εντάξει. Θα σας τηλεφωνήσω. Τα λέμε.
-Εντάξει. Τα λέμε. -Τα λέμε.
Ωστόσο, εγώ αποφασίζω αν θα πάρετε τα χρήματα.
Ενημερωτικά.
Κυρία μου.
Είμαι πολύ περίεργη.
Κάθε πρωί, μόλις ξυπνάτε, πίνετε μια γουλιά αίμα;
Πάμε, Μπάμπι.
Θα πάμε σε άλλο υποκατάστημα.
Κυρία μου!
Αφήστε μας να σας δώσουμε τα λεφτά σας.
Έχετε δίκιο. Δικά σας είναι. Έχετε κάθε δικαίωμα.
Μάλλον με παρεξηγήσατε.
Σας παρακαλώ.
-Εντάξει. -Ας ετοιμάσουμε τα έγγραφα και τα χρήματα.
Μην περιμένει η κυρία.
Ας πιούμε έναν καφέ στο γραφείο μου.
Καλύτερα όχι. Θα...
Εντάξει, καταλαβαίνω. Θα τα ετοιμάσω όλα.
Καθίστε, σας παρακαλώ.
Δεν θα αργήσω. Επιστρέφω αμέσως.
Πάρε την αστυνομία.
-Είναι η μάνα κι η κόρη. -Τι;
Είναι εδώ αυτή που σκοτώνει στα ξενοδοχεία.
Κλείδωσε. Φέρσου φυσιολογικά.
Φυσιολογικά.
ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΤΡΕΧΑΜΕ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ;
Η αναφορά λέει ότι είναι στην τράπεζα.
Εντάξει. Στείλτε μας την τοποθεσία.
Εντάξει. Έγινε.
Πάτα το.
Τις πιάσαμε.
-Πού 'ναι η αστυνομία; -Ενημέρωσα. Έρχονται.
Ωραία.
Κοντεύουμε.
Ανοίξτε, παρακαλώ.
Ανοίξτε την πόρτα.
Ανοίξτε. Είναι η μαμά μου εκεί.
Θα ανοίξετε, παρακαλώ; Ανοίξτε.
Ανοίξτε. Είναι η μαμά μου εκεί.
Δεν έχουν έρθει. Τι κάνουμε;
Δεν θα περιμένει άλλο.
Θα την καθυστερήσω.
Να προσέχετε.
Έτοιμα τα χρήματα. Μπορείτε να φύγετε.
Κυρία διευθύντρια;
Είστε καλά;
Κυρία διευθύντρια;
Άνοιξε την πόρτα!
Τι κάνει;
Κάτι σκαρώνει εκεί μέσα.
Άνοιξε!
Αποκλείστε την περιοχή.
Άνοιξε την πόρτα.
-Μπάμπι. -Μαμά!
Μωρό μου.
-Πάμε στο νησί μας. -Ναι, μαμά.
-Η βάρκα φεύγει σε 15 λεπτά. -Θα προλάβουμε.
Από εδώ.
-Γρήγορα, αλλά μην τρέχεις. -Εντάξει.
Τους ξεφύγαμε.
Δεν τους βλέπω.
Τα καταφέραμε, μωρό μου.
-Βλέπεις τις αποβάθρες; -Ναι.
Εκεί είναι η βάρκα μας.
-Τρέξε! -Μην τρέχετε!
-Μαμά; -Τρέξε.
-Τι συμβαίνει, μαμά; -Στάσου. Ψυχραιμία.
Μείνε κοντά μου.
Συγγνώμη.
Τρέξε, μωρό μου.
Καταδιώκουμε τις ύποπτες.
Πάνε απ' τις αποβάθρες προς το κέντρο.
Ελήφθη. Τις κυνηγάμε.
Σταματήστε! Αστυνομία! Σταμάτα!
Σταματήστε!
Τρέξε!
Μπάμπι, ας τους δείξουμε πόσο καλά κολυμπάμε.
-Ξέρω τι εννοείς. -Σταματήστε!
-Εξαιρετική ιδέα. -Ακίνητες!
Κάντε άκρη!
Μου δίνετε λίγο νερό;
Ευχαριστώ.
Είμαστε στο νησί μας.
Μετά βίας προλάβαμε τη βάρκα.
Ανεβαίνω κάθε μέρα στον λόφο,
για να θαυμάσω τον κήπο μας απέναντι.
Υποτίθεται ότι θα ήταν γλυκιά ανάμνηση.
Μακάρι να υπογράφαμε τα χαρτιά χωρίς προβλήματα.
Μακάρι να μη γνωρίζαμε ποτέ τη διευθύντρια.
Ίσως σ' ένα παράλληλο σύμπαν
να υπάρχει Μπάμπι και μητέρα που θαυμάζουν ήρεμα τα λουλούδια.
Αλλά όχι εμείς.
Σε κάθε πραγματικότητα,
είμαστε η Μπάμπι κι η μαμά που τα σκάτωσαν.
Φυσικά και μπορώ να σας πω το πραγματικό όνομά της.
Όσο κι αν ντρέπομαι γι' αυτό,
είμαι συγγενής της.
Σας είπα το όνομά της όταν σας συνάντησα στο ξενοδοχείο.
Ναι.
Μπορείτε να μας δώσετε κι άλλες πληροφορίες;
Ρωτήστε με.
Θα σας τα πω όλα γι' αυτήν τη γρουσούζα
και τους φόνους που έχει διαπράξει.
Καλημέρα, μαμά.
Έχει υπέροχο καιρό.
Καλημέρα.
Να σου γεμίσω την μπανιέρα;
Και μετά πάμε μαζί για πρωινό.
Θα μείνω στο δωμάτιο.
Μαμά, έχεις μέρες να πλυθείς.
Πότε θα τελειώσουν οι μέρες βαριάς καρδιάς;
Δεν είναι αυτό. Είναι η αίσθηση ότι έπιασα πάτο.
Πολύ χειρότερο.
Αν κάνω ντους, χτενιστώ και βουρτσίσω τα δόντια μου,
θα μου κάνει καλό.
Ίσως νιώσω και καλά.
-Αυτό θα 'ναι καλό. -Όχι. Πρέπει να νιώθω απαίσια.
Πρέπει να νιώθω ηττημένη.
Τα κατέστρεψα όλα.
Επειδή ήσουν απρόσεκτη.
Επειδή ξεπούλησες γρήγορα την κληρονομιά σου.
Ναι. Μας άφησα άφραγκες.
Κοίτα.
Μόνο αυτά έχουμε.
Όλο και λιγοστεύουν.
Πράγματι, δεν έχουμε άλλα λεφτά.
Μόλις ήρθαμε, πουλήσαμε το δαχτυλίδι που 'χε απ' τη γιαγιά.
Έλα, μωρό μου. Βγάλε το δαχτυλίδι.
Τι είναι αυτά;
Μόνο τόσα;
Πάμε, μωρό μου.
Δεν έχουμε άλλη γη να πουλήσουμε, άλλα λεφτά.
Δεν έχω δουλέψει ποτέ.
Τι θα κάνουμε;
Πώς θα τα βγάλουμε πέρα εδώ;
Η αίσθηση ότι έπιασες πάτο με φοβίζει πολύ, μητέρα.
Ξέρεις τι σκέφτομαι;
Σε ακούω.
Αν σπρώξω τον εαυτό μου στον πάτο,
αν φτάσω κυριολεκτικά στον πάτο,
σαν απεγνωσμένος δύτης...
Ναι;
Θα βρω διέξοδο όταν ανέβω πάλι.
Αν καταφέρω να ανέβω στην επιφάνεια χωρίς να πάθω τη νόσο των δυτών.
Αυτό ακούγεται πολύ προμελετημένο.
Άσε με τώρα.
Όχι. Μη μου το ζητάς αυτό.
Εσύ φταις για όλα, βασίλισσα του πάγου.
Δεν ζεις χωρίς να δουλέψεις. Θα καταλήξεις φτωχή.
Ενίοτε αναρωτιέμαι...
αν η μητέρα μου όντως πέθανε.
Καταλαβαίνεις;
Μήπως απλώς το φαντάστηκα για να επιβιώσω;
Θα 'χει βάλει να με παρακολουθούν,
για να εμφανιστεί τη στιγμή που θα νομίζω ότι την ξεφορτώθηκα.
Για να με πνίξει απ' τον τρόμο.
Αλλά όχι.
Μετά σκέφτομαι
ότι δεν θα γινόταν να ξοδέψουμε τα χρήματά της αν ζούσε.
Ούτε δεκάρα.
Δεν θα γινόταν να πουλήσουμε τα ακίνητά της.
Μήπως να κοιμόμασταν;
Ας κοιμηθούμε.
Δεν θα αγκαλιάσει ποτέ το μωρό.
Θα το εξαφανίσω μόλις γεννηθεί.
Αν αντισταθεί, θα εξαφανιστεί κι αυτή.
Θα την καταστρέψω.
Έλα, μην το παρακάνουμε.
Τι εννοείς;
Είναι ντροπή.
Κοίταξέ μας.
Ναι, έχεις δίκιο για το μωρό.
Δεν είναι αίμα μας.
Εκείνη είναι.
Δεν θα ρισκάρω να τη χάσω.
Όλοι είχαν την ίδια απορία στην κηδεία.
Πώς χάλασαν ξαφνικά τα φρένα αμαξιού που έκανε συχνά σέρβις;
Όλοι ήξεραν την απάντηση.
Αυτή η γρουσούζα έφταιγε.
Την είχε δει κάποιος να τρυπώνει στο γκαράζ,
αλλά δεν φανταζόταν ότι προσπαθούσε να τους δολοφονήσει.
Είσαι ζωντανή.
Φυσικά και είμαι. Κρυβόμουν.
Παρίστανα τη νεκρή.
Για να σε τιμωρήσω.
Δεν θα με συγχωρήσεις ποτέ, μαμά;
Δεν θα μ' αγαπήσεις ποτέ;
Δεν θα αγαπήσεις την κόρη σου ούτε όσο τα κοράκια τα μικρά τους;
Θα τιμωρηθείς.
Σύντομα.
Εσύ ήσουν η τιμωρία μου.
Ήσουν η τιμωρία μου.
Μαμά;
Είσαι καλά;
Συμβαίνει κάτι; Μπορείς να μου πεις.
Πάμε έξω;
Να πάρουμε λίγο αέρα.
Ωραία δεν είναι;
Τρόμαξα που σε είδα έτσι.
Παραμιλούσες.
Νόμιζα ότι είδα τη μητέρα μου.
Ότι ήταν στο ξενοδοχείο.
Τελικά, το φαντάστηκα.
Η αίσθηση ότι πιάνεις πάτο είναι χειρότερη απ' τις μέρες βαριάς καρδιάς.
Σ' το είπα, μωρό μου.
Αν δεν το σταματήσουμε, θα 'ναι το τέλος μας.
Έτσι φαίνεται.
Κάτι πρέπει να κάνεις.
Πρέπει να μας βγάλεις απ' αυτό.
Μπάμπι, αυτό το μέρος...
Αλλιώς, θα 'χει κακό τέλος.
Μπάμπι, αυτό το μέρος!
Η μαμά είχε ένα ίδιο κομμάτι γης.
-Το είχε κρατήσει. Το θυμήθηκα. -Αλήθεια;
Το θυμήθηκα όταν το είδα. Ήταν ολόιδιο.
Πού είναι;
Σ' ένα πολυσύχναστο τουριστικό σημείο.
Πολλά στρέμματα.
Αξίζει πολλά;
Ένα θα σου πω. Τα λεφτά θα κάνουν χρόνια να μας απασχολήσουν.
Είδες, μαμά; Μας έσωσες πάλι.
Βρήκες έξοδο.
Θα πουλήσουμε τη γη, Μπάμπι. Θα γυρίσουμε στην Τουρκία.
Μας ψάχνει η αστυνομία, όμως.
Είμαστε δύο μήνες εδώ. Θα μας έχουν ξεχάσει.
Αμφιβάλλω.
Τι λέει το ένστικτό σου;
Σου λέει πάντα το σωστό.
Λέει ότι είναι επικίνδυνο. Δεν θέλει να πάμε.
Μα πες μου εσύ, έχουμε επιλογή;
Γυρίσαμε στο δωμάτιό μας.
Αρχίσαμε να παίρνουμε τους μεσίτες της περιοχής.
Είναι κοντά στους γκρεμούς.
Ναι, το θυμάμαι το μέρος.
Είναι όμορφο κομμάτι γης.
Θέλουμε να το πουλήσουμε το συντομότερο.
Θα βρούμε αγοραστές;
Πόσο γρήγορα;
Το συντομότερο.
Σίγουρα μπορούμε.
Ίσως όχι αμέσως, αλλά...
Θα σας πάρω αν βρω κατάλληλο αγοραστή.
Δώστε μου το τηλέφωνό σας.
Η μητέρα μιλούσε ως αργά στο τηλέφωνο.
Μας απέφευγαν όλοι όταν έλεγε ότι ήταν επείγον.
Εμπρός.
Σας συνδέω με το νούμερο που ζητήσατε.
Περιμένετε.
Εμπρός.
Σας καλώ για τη γη κοντά στους γκρεμούς.
Πού ήσασταν, κυρία μου;
Δεν μου δώσατε το τηλέφωνό σας. Έχω βρει αγοραστή.
Αλήθεια;
Ναι, αλήθεια. Μου έκαναν πληρεξούσιο.
Θα αναλάβουμε εμείς όλα τα υπόλοιπα.
Θα χτίσουν μια βίλα εκεί.
Εντάξει. Θα έρθω σε λίγο για την πώληση.
Εντάξει. Ανυπομονώ. Ας το κάνουμε.
Τον άκουσες.
Γυρνάμε στην Τουρκία.
Η μητέρα της ήταν η προσωποποίηση της λέξης "κυρία".
Το μάντρα της ήταν "Τα εν οίκω μη εν δήμω".
-Καλώς ήρθατε. -Ευχαριστώ.
Από εδώ.
Ο πατέρας της ήταν επιφανής.
Ψηλός, γεροδεμένος.
Σαν άγαλμα.
Αλλά, φυσικά,
η γοητεία του ήταν άφαντη
στην κηδεία.
Μισό λεπτό. Ο πατέρας δεν πέθανε στο ατύχημα;
Όχι βέβαια, κύριε.
Μόνο η μάνα κι ο οδηγός.
-Περάστε. -Ευχαριστώ.
Γεια σας.
Συγχαρητήρια.
Αγοράσατε καταπληκτικό κομμάτι γης.
Είναι όλα έτοιμα.
Μίλησα στην πωλήτρια.
Έρχεται κι εκείνη.
Πολύ καλά, λοιπόν.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΧΑΝ ΜΑΓΝΤΕΝ
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη