Θα αρχίσω να ηχογραφώ όταν είστε έτοιμος.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Πάμε. Γράφει. Ξεκινήστε.
Αυτό είναι το υποπολυβόλο που χρησιμοποιούμε.
Συνήθως, χρησιμοποιούμε φυσίγγια Parabellum 9 χιλιοστών.
Ο γεμιστήρας παίρνει 30.
Η ταχύτητα εξόδου είναι 400 μέτρα ανά δευτερόλεπτο.
Κάθε βολή απ' τα 50 μέτρα
μπορεί να διαπεράσει ξύλο 11 εκατοστών.
Πιο απλά,
δεν επιβιώνει κανένας άντρας απ' αυτές τις βολές.
Δεν γυρνάει σπίτι.
Φανταστείτε, λοιπόν,
τι μπορεί να κάνει σ' ένα κοριτσάκι ή μια μεγάλη γυναίκα.
ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΤΡΕΧΑΜΕ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ;
Όλοι έχουν ένα προσευχητάρι, Μπάμπι.
Όλοι.
Το δικό μας είναι το Μπάμπι.
Ναι.
Δεν βρίσκουμε πάντα ό,τι θέλουμε στις σελίδες του;
Είναι γεμάτο σημάδια, μαμά.
Είναι η δική μας φωτοβολίδα.
Αν θέλουμε, μπορεί να μας δείξει και το μέλλον μας.
Οπωσδήποτε.
Όλα φαίνονται αν κοιτάξεις προσεκτικά.
Φυσικά.
Πολλοί νομίζουν ότι το βιβλίο τελειώνει με τον θάνατο της μαμάς,
αλλά πεθαίνει στα μισά.
Ίσως θέλουν να τελειώνει έτσι.
Μα είναι λάθος. Η μαμά του πεθαίνει ακριβώς στη μέση.
Κι ο Μπάμπι, μόνος, μεγαλώνει
και φτιάχνει έναν νέο κόσμο στο δάσος.
Μεγαλώνει.
Βρίσκει την αγάπη,
την ευτυχία.
Μεγαλώνει.
Βρίσκει την αγάπη...
την ευτυχία.
Ένα πεφταστέρι! Κοίτα. Το είδες;
Δεν το είδα, μωρό μου.
Δεν το είδα.
Έλα εδώ.
Έλα, μωρό μου.
Αυτό το μέρος έχει πολύ κόσμο.
Είναι τίγκα, φίσκα.
Είναι ο ένας πάνω στον άλλον στην παραλία.
Και στους δρόμους.
Οι δρόμοι είναι γεμάτοι κοσμηματοπωλεία και μαγαζιά με χαλιά.
Η μαμά θέλει να ερχόμαστε σ' αυτό.
Είναι πανέμορφα, μαμά.
Μ' αρέσουν.
Είναι αυθεντικά χαλιά Χέρεκε.
Ολομέταξα, κυρία μου.
Κι αυτά;
Ναι, κι αυτό μεταξωτό είναι.
Είναι πανέμορφο.
Έλα, μωρό μου. Πάμε.
-Καλημέρα σας. -Καλημέρα σας.
Ωραίο δεν είναι, μαμά;
Πολύ ωραίο.
Δοκίμασε κι αυτό.
Τι ωραίο χρώμα!
-Μαμά. -Ναι;
Γιατί τα δοκιμάζω αυτά; Αφού δεν έχουμε λεφτά.
Θα τα αγοράσουμε όταν θα έχουμε.
ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ ΑΛΤΟΥΝ ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΣ, ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
Μένουμε σ' ένα πανδοχείο γεμάτο νεαρούς τουρίστες.
Τσιγκουνευόμαστε τώρα. Ζούμε κρυμμένες.
Τρώμε ό,τι βρίσκουμε στον δρόμο.
Η μητέρα όλο κάτι γράφει στο σημειωματάριό της.
Δεν πήρα για σένα,
αλλά σίγουρα δεν θες;
Τους μοιραζόμαστε.
Καλή όρεξη, μωρό μου.
Ίσως τα βάψουμε κάποια μέρα.
Παλιά σ' άρεσε το χρώμα των μαλλιών μου.
Δεν σ' αρέσει πια;
Η ομορφιά σου τραβά προσοχή, μωρό μου.
Ξεχωρίζεις αμέσως ακόμα και ανάμεσα στα πλήθη.
Γι' αυτό σταμάτησες να μου τα φτιάχνεις.
Μονούς κότσους, διπλούς, αλογοουρές...
Τα έφτιαχνες πολύ ωραία.
Πρέπει να σου αφήσω χώρο, Μπάμπι.
Πρώτα, πρέπει να σου βρω λεφτά.
Και μετά να σου αφήσω χώρο.
Μιλάς λες κι είμαστε στα μισά του βιβλίου. Ανησυχητικές ατάκες.
Γιατί τα αναφέρεις αυτά τώρα;
Πώς θα μου αφήσεις χώρο;
Είσαι ό,τι καλύτερο έχω κάνει.
Το μόνο καλό.
Έζησα για σένα.
Και χαίρομαι γι' αυτό.
Εντάξει. Θα σε πάρω.
Βγαίνετε απ' την υπόθεση μάνας και κόρης.
Σπαταλήσατε χρόνο,
και ξέφυγε το θέμα.
Ποιος θα την αναλάβει;
Θυμάστε τον υπερόπτη απ' την έφοδο στο ξενοδοχείο;
-Αυτός. -Ακούστε, κύριε.
Αυτός θα τις σκοτώσει αν τις βρει.
Μα φυσικά.
Αυτό θέλουν, έτσι;
Δεν ξέρω γιατί φοράνε κοσμήματα.
Κι η βασίλισσα του πάγου φορούσε.
Γιατί οδηγούν ακριβά αυτοκίνητα;
Γιατί θέλουν να 'ναι σε μέρη με πολύ κόσμο;
Έτσι είναι.
Οι ψεύτικες ψυχές κι οι φρικτές ορδές.
Αλλά τώρα το χρειαζόμαστε το πλήθος.
Γινόμαστε ένα, γινόμαστε αόρατες.
Έλα μαζί μου.
Γιατί τρέχουμε;
Εκεί.
Μ' αρέσει αυτό. Θα το αγοράσω.
Μαμά, είσαι καλά;
Δεν σου πάει.
Ούτε το χρώμα ούτε το σχέδιο.
Περιορίσαμε τη λίστα σε τρία μαγαζιά.
Άσε με να μαντέψω.
Δοκίμασε.
Το μικρό κοσμηματοπωλείο,
το μεγάλο και το μαγαζί με τα χαλιά.
Μπράβο, μωρό μου.
Άκυρα τα κοσμηματοπωλεία.
Δεν αξίζουν τον κόπο.
Διάλεξε, τότε.
Αυτό.
Πότε θα το κάνουμε;
Αύριο;
Αύριο θα 'ναι μεγάλη μέρα,
ενώ η καλύτερη μέρα είναι η πιο μικρή.
Ήθελα να τα δείτε όλα.
Ήθελα να ξέρετε με ποια τα βάζετε.
Να τη γνωρίσετε.
Ο υπαστυνόμος ήταν αποφασισμένος. Του είχε στρίψει.
Είχε εμμονή με τη μαμά.
Το συμβάν...
με έριξε σε μια μεγάλη άβυσσο.
Αν άκουγε κανείς την ιστορία, θα το θεωρούσε υπερβολή.
Δεν ξέρω.
Εμένα με διέλυσε.
Μπορούμε να κάνουμε ένα διάλειμμα.
ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ ΑΛΤΟΥΝ
Δεν χρειάζεται να τα ξέρεις όλα.
Ποτέ δεν ήθελα να ξέρεις τα άσχημα.
Γι' αυτό πάσχιζα πάντα.
Το ξέρω, μανούλα.
Πάντα με φρόντιζες.
Μ' αυτά τα κουμπιά.
"Πάτα το κουμπί διαγραφής, Μπάμπι".
"Ξέχνα το, Μπάμπι".
Ακριβώς.
Δες αυτό τώρα.
"Μπάμπι, μην κάνεις ερωτήσεις που θα με διαλύσουν.
Σε παρακαλώ, μη με κάνεις να διαλυθώ".
Τώρα τα ξέρω όλα, μαμά. Είμαι κι εγώ μέρος αυτού.
Θυμάσαι τη χιονοθύελλα στη Νέα Υόρκη;
Ναι.
Μακάρι...
Μακάρι να παρέμενες το κοριτσάκι με τα κόκκινα μάγουλα.
Μακάρι, μαμά.
Ώρα να ετοιμαστούμε.
Ναι;
Διψάω πολύ.
Θα μου φέρεις λίγο νερό;
Ναι. Θα ετοιμαστώ αμέσως.
-Ποια είναι; -Το δωμάτιο 207. Ήρθαν όταν έλειπες.
Να η λίστα των πελατών.
Ευχαριστώ.
Αυτά είναι έτοιμα;
Ήρθα, μαμά.
Ετοιμάστηκες, βλέπω.
Μη φύγεις απ' το δωμάτιο μέχρι να γυρίσω.
Τι εννοείς;
Δεν θα πάμε μαζί;
Όχι. Θα μείνεις εδώ και θα μαζέψεις τα πράγματα.
Μα, μαμά, είμαστε η μονάδα της Σελήνης. Πρέπει να μείνουμε μαζί.
Όχι, μωρό μου.
Δεν θα λερώσουμε τα χέρια σου.
Σε ξεπερνάω σε δύναμη.
Ναι, γιατί δεν άφησα τις κακές αναμνήσεις να λερώσουν την ψυχή σου.
Δεν ήθελα να γίνεις σαν εμένα.
-Μα, μαμά... -Αρκετά, Μπάμπι.
Είσαι χαρούμενο παιδί.
Είσαι η κόρη μου. Η κόρη μου!
Εγώ είμαι η κόρη της μάνας μου.
Το παρελθόν μου είναι πολύ δυσάρεστο.
Δεν είμαστε ίδιες.
Δεν μπορείς να παραβιάσεις τους κανόνες μας.
Δεν θα το επιτρέψω.
Οπότε, θα μείνεις στο δωμάτιο. Εντάξει;
Καλά. Συγγνώμη.
Έλα εδώ.
-Θες να κάνεις κάτι για εμάς; -Ευχαρίστως, μαμά.
-Το προσευχητάρι μας είναι το Μπάμπι; -Ναι.
-Το ξέρεις απ' έξω; -Φυσικά.
Τότε, προσευχήσου.
Και για τις δυο μας.
Μη μ' αφήσεις μόνη στο δάσος, μαμά.
Μωρό μου, για ποια με περνάς; Για τη χαζή μαμά του Μπάμπι;
"Τελευταία, ο Μπάμπι περνάει πολύ χρόνο μόνος.
Η μαμά του χάνεται
και δεν εμφανίζεται όσο κι αν τη φωνάζει.
Σκοτείνιασε ο ουρανός, έγινε γκρίζος.
Σκοτείνιασε το δάσος.
Ξαφνικά, η μητέρα του εμφανίστηκε μέσα απ' τους θάμνους.
Σπάραζε απ' τον πόνο.
Κάποιος την κυνηγούσε.
Ο Μπάμπι το πέρασε για παιχνίδι,
μα κοίταξε καλύτερα και κατάλαβε ότι δεν ήταν.
Η μητέρα του ούρλιαζε απ' τον φόβο..."
Δεν μπορώ να συνεχίσω.
Δεν μπορώ.
Κοιμήσου, Μπάμπι. Κοιμήσου επιτέλους.
Κοιμήσου.
Εδώ είσαι, όμορφη γαζέλα.
Ποια είσαι; Ποια;
Ποια είσαι;
Φρικιό.
Πώς πίνεις τον καφέ από αίμα;
Μαμά;
Κοίτα. Η μαμά σου δεν σε άφησε στο δάσος.
Γιατί δεν είσαι η μαμά του Μπάμπι, η δική μου είσαι.
Μαμά;
Κάτσε να σου πλύνω τα χέρια.
Η μαμά, το μωρό. Είσαι το μωρό μου τώρα.
Η σακούλα είναι γεμάτη λεφτά και κοσμήματα.
Θα σου φτάσουν για χρόνια.
Ήταν τόσο άσχημα, μαμά;
Ήταν η πρώτη φορά που το έκανα για λεφτά.
Όχι για να μας προστατέψω, για λεφτά.
Μη μιλάς.
Ήταν απαίσιο, Μπάμπι.
Ήταν αφόρητο.
Ξεκίνα απ' τη βασίλισσα του πάγου και ξέχνα τα όλα.
Θα αρχίσουμε απ' την αρχή.
Μια νέα αρχή.
Όχι, μωρό μου. Εσύ θα ξεχάσεις, εγώ θα θυμάμαι.
Αυτή είναι η τιμωρία μου.
Πρέπει να φύγουμε.
Μαμά;
Τι έγινε;
Είσαι τραυματισμένη. Πώς έγινε αυτό;
-Γυαλί. Είναι βαθύ, μωρό μου. -Γιατί δεν το είπες;
Ξάπλωσε. Βολέψου.
Πρόσεχε.
Πίεσέ το με δύναμη.
Έχω τα λεφτά που χρειαζόσουν.
Οπότε, είναι ώρα να σου κάνω χώρο.
Αν αυτό σημαίνει ότι θα σε αντικαταστήσω, δεν θέλω.
Δες πόσα έχουμε.
Φτάνουν και για τις δύο.
Πρέπει να φύγουμε.
Μα δεν μπορούμε.
Πρέπει να σταματήσουμε την αιμορραγία.
Αν πάμε στο νοσοκομείο, θα μας πιάσουν.
Το ξέρω.
Άσ' το πάνω μου.
Επιστρέφω.
Τι είναι αυτά;
Τι στο καλό;
ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ
Τι θα θέλατε;
Θέλω επιδέσμους.
Γάζες, οινόπνευμα, ιώδιο και πολύ βαμβάκι.
Χτύπησε κανείς;
Θέλω και παυσίπονα. Ναι, κάποιος χτύπησε.
Να σας δώσω οδηγίες για το νοσοκομείο.
Θέλω μόνο να δέσω το τραύμα, αλλά πείτε μου.
Συνεχίστε ευθεία για δύο χιλιόμετρα.
Θα το δείτε μπροστά σας.
Φτάνουν αυτά;
-Και με το παραπάνω. Φέρνω τα ρέστα. -Όχι. Κρατήστε τα.
Ήρθα, μαμά. Ήρθα.
Τα έφερα. Έφερα ό,τι χρειαζόμαστε, μαμά.
-Είσαι καλά; -Καλά είμαι, μωρό μου.
ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΦΟΝΙΣΣΕΣ ΤΩΝ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΩΝ
Δεν πονάει, έτσι;
Όχι. Καλά είμαι, μωρό μου.
Πάρε τα παυσίπονα. Θα βοηθήσουν.
Τι συμβαίνει, Μπάμπι;
Τι έγινε, μωρό μου;
Το παιδί στη ρεσεψιόν φαίνεται ύποπτο.
Ήρθε μια καταγγελία.
Έτσι μάθαμε ότι ήταν στην περιοχή μας.
Είχε γίνει η ληστεία, αλλά δεν ξέραμε ότι την έκανε εκείνη.
Το κατήγγειλε το παιδί στη ρεσεψιόν.
Τις είχε υποψιαστεί.
Το έψαξε στον υπολογιστή.
Και το κατήγγειλε.
Φεύγουμε αμέσως.
Θα τα καταφέρεις;
Αρκεί να είσαι εκεί να με βοηθάς.
Δεν είναι κανείς στον δρόμο.
Ναι.
Πρόσεχα πολύ στον γυρισμό. Ακολούθησα τις οδηγίες σου.
Μπράβο, μωρό μου.
Είδες; Δεν είμαστε στα μισά του βιβλίου μας.
Δεν είμαστε, Μπάμπι.
Γιατί πάντα καταφέρνεις να μας σώσεις.
Ακούστε, παιδιά.
Δεν πυροβολεί κανείς αν δεν πω εγώ.
Είσαι καλά;
Καλά είμαι.
Έλα.
Πάμε.
Έχει πιάτσα ταξί στον επόμενο δρόμο.
Μετά θα κλείσουμε βάρκα.
Μπάμπι.
Το πρόσεξες;
Ναι, μαμά. Για εμάς ήρθαν.
Είναι πολύ κοντά.
Πάμε πιο γρήγορα.
Γρήγορα.
Ας μπλεχτούμε με τις ψεύτικες ψυχές και τις φρικτές ορδές.
Έλα.
Είμαι ήρεμη τώρα.
Γιατί ξεπεράσαμε τη μέση.
Περάσαμε τα δύσκολα.
Δεν θα παραδοθούμε, έτσι;
Ποτέ.
Θα βγούμε απ' τον δρόμο.
Έχουμε περάσει χειρότερα.
Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις, έτσι;
Ξέρω.
Μπάμπι.
Και να θέλουμε, δεν θα πεθάνουμε.
-Τρέξε, Μπάμπι. -Τρέξε, μαμά.
Τρέξε, Μπάμπι!
Σταματήστε! Αστυνομία!
"'Τώρα', είπε η μητέρα του,
'φύγε από εδώ και μη με πλησιάσεις'.
Ο Μπάμπι πήδηξε με όση δύναμη είχε.
Άρχισε να τρέχει μες στο χιόνι.
Και, ξαφνικά, είδε να πυροβολούν τη μητέρα του.
Μα δεν ήξερε αν αυτή που έπεσε ήταν η μητέρα του.
Οι πυροβολισμοί τον τρόμαξαν πολύ
και δεν μπορούσε ούτε να δει.
Τον είχε κατακλύσει ο φόβος.
Ο Μπάμπι συνέχισε να τρέχει στο δάσος χωρίς να σταματήσει".
ΜΠΑΜΠΙ
Δεν δίστασε καν. Τη γάζωσε.
Μα ξέρετε κάτι;
Έμεινε επίτηδες πίσω, για να ξεφύγει το κορίτσι.
Είπε "Τρέξε". Και κάτι άλλο.
Σίγουρα είπε "Τρέξε", το υπόλοιπο δεν το άκουσα.
Κάτι σαν "λάμπει".
Μας έριξε ένα βλέμμα.
Σαν να έλεγε "Άντε στον διάολο".
Όσο για το κορίτσι,
δεν κοίταξε καν πίσω.
Με μια σακούλα στο χέρι
και το σακίδιό της,
χάθηκε στο σκοτάδι.
Ψάξαμε παντού.
Ξενοδοχεία, πανδοχεία, αεροδρόμια, σταθμούς λεωφορείων...
Παντού.
Αλλά
δεν την ξανάδε ποτέ κανείς.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΧΑΝ ΜΕΓΝΤΑΝ
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη